Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου

28.6.11

Οι εργαζόμενοι δε χρωστάνε! Τους χρωστάνε!







Εκατομμύρια άνθρωποι γεννήθηκαν και πέθαναν σε αχρηστία μέσα στους αιώνες.

Εκατομμύρια άνθρωποι έζησαν νεκροί μέσα στους αιώνες.

Εκατομμύρια άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους για να χορτάσει η κτηνωδία της ύπαρξης των λίγων.

Ο άνθρωπος διεκδικεί αιώνες τη ζωή. Την ελευθερία και την απεξάρτηση από τη χυδαιότητα της υλικής εξάρτησης.
 Την ευκαιρία να μάθει πως είναι να ζει.

Ο πολιτικός αγώνας είναι αγώνας υπέρ του ανθρώπου και είναι αγώνας υπέρ του πνεύματος, του σώματος και της αγάπης.

Όσοι θέλουν να υπηρετήσουν τη χυδαιότητα της άρνησης της ζωής ξέρουν πολλά νανουρίσματα να μας νανουρίσουν. Όλα τα νανουρίσματα είναι ποτισμένα με το αίμα των άλλων. Είναι το μέλι με τη γεύση του αίματος των πολλών.
Εμείς που νοιώσαμε στο πετσί μας την αναξιοπρέπεια απ΄τη κλοπή της υπάρξής μας γίναμε αγροίκοι και δεν ακούμε.
Πουλάμε την ψευτιά για τρία γρόσια και δεν σεβόμαστε τα νανουρίσματα. Την πουλάμε γιατί μάθαμε καλά από παζάρια και δεν λυπόμαστε. Στα παζάρια δεν χωράει η λύπη. Το μάθαμε. Μάθαμε να μη φοβόμαστε το αίμα. Δε φοβόμαστε το αίμα μας.
Ηθικολόγοι, παπάδες, πολιτικάντηδες, διαχειριστές πολιτικοί και οικονομολόγοι η ζωή δε βρίσκεται στο τσεπάκι σας.
Θέλω να ζήσω σαν άνθρωπος. Διεκδικώ  τη πολυτέλεια να είμαι άνθρωπος. Διεκδικώ την πολυτέλεια να μην σας έχω ανάγκη. Διεκδικώ την ελευθερία. Να σπάσω τις αλυσίδες. Δεν μπορώ με τις αλυσίδες να μορφωθώ ούτε ν΄αγαπήσω ούτε να γεννήσω τίποτα.
Διεκδικώ να σέβομαι τη ζωή. Διεκδικώ να μη ζω σαν μάζα. Διεκδικώ την ατομικότητά μου, τη μοναδικότητά μου και την αξιοπρέπεια. Την ελευθερία να μπορέσω να δω τους ανθρώπους έτσι όπως τους αξίζει και να ζήσω για τους ανθρώπους.
Διεκδικώ το ποσοστό της ωραίας σιωπής που μου ανήκει.

Της περήφανης σιωπής που δεν ζητιανεύει.

4 σχόλια:

  1. αφήναμε σχόλια ταυτόχρονα. :-P

    και οι άνεργοι - άεργοι βεβαίως!

    και οι συμβασιούχοι - ρεμβασιούχοι μαζί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή