Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου

20.5.11

Δημοκρατία

«Όσο πιο ανεπτυγμένη είναι η δημοκρατία, τόσο κοντύτερα βρίσκεται στη σφαγή ή τον εμφύλιο πόλεμο σε περίπτωση βαθιών και επικίνδυνων για την αστική τάξη πολιτικών διαφορών»



[...]

Ο καπιταλισμός γενικά και ο ιμπεριαλισμός ιδιαίτερα μετατρέπει τη δημοκρατία σε αυταπάτη – ταυτόχρονα όμως ΓΕΝΝΑΕΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ στις μάζες, ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ δημοκρατικούς ΘΕΣΜΟΥΣ, οξύνει τον ανταγωνισμό ανάμεσα στον ιμπεριαλισμό που αρνιέται τη δημοκρατία και στις μάζες που τείνουν προς τη δημοκρατία.
Ο καπιταλισμός και ο ιμπεριαλισμός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ να ανατραπούν με κανενός είδους δημοκρατικούς μετασχηματισμούς, ακόμα και με τους πιο «ΙΔΑΝΙΚΟΥΣ», αλλά μόνο με μια ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ.
...Δεν είναι δυνατόν να νικηθεί ο καπιταλισμός αν δεν απαλλοτριωθούν οι τράπεζες, αν δεν καταργηθεί η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, όμως αυτά τα επαναστατικά μέτρα δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν, αν δεν οργανωθεί ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ η δημοκρατική διεύθυνση των μέσων παραγωγής, που έχουν αφαιρεθεί από την αστική τάξη, αν δεν τραβηχτεί όλη η μάζα των εργαζομένων και των προλετάριων και των μισοπρολετάριων και των μικροαγροτών, στη δημοκρατική οργάνωση των γραμμών τους, των δυνάμεών τους, της συμμετοχής τους στο κράτος[...]
Ωστόσο το ξύπνημα και η ανάπτυξη της σοσιαλιστικής εξέγερσης ενάντια στον ιμπεριαλισμό συνδέονται ΑΔΙΑΡΡΗΧΤΑ με την ανάπτυξη της δημοκρατικής αντίστασης και αγανάκτησης. Ο σοσιαλισμός οδηγεί στην ΑΠΟΝΕΚΡΩΣΗ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΥΣ συνεπώς και κάθε δημοκρατίας, ωστόσο ο σοσιαλισμός δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αλλιώς παρά ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟΥ,που συνδιάζει τη βία ενάντια στην αστική τάξη, ΔΗΛΑΔΗ ΤΗ ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ του πληθυσμού, ΜΕ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, δηλαδή με την πραγματικά ισότιμη και πραγματικά καθολική συμμετοχή ΟΛΗΣ της μάζας του πληθυσμού σε ΟΛΕΣ τις ΚΡΑΤΙΚΕΣ υποθέσεις και σε όλα τα πολύπλοκα ζητήματα της ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ.
[...] Η μαρξιστική λύση του ζητήματος της δημοκρατίας συνίσταται στη ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ από το προλεταριάτο, που διεξάγει τη ταξική του πάλη, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΑΣΕΩΝ ενάντια στην αστική τάξη ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ του προλεταριάτου κατά της αστικής τάξης, την ανατροπή της.
[...] Η διέξοδος από τον κοινοβουλευτισμό ΔΕΝ βρίσκεται φυσικά στη ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΙΤΕΡΟΤΗΤΑΣ, αλλά στη ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ των αντιπροσωπευτικών θεσμών από λογοκοπεία σε «εργαζόμενα» ιδρύματα.
[...] ΤΟΝ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΣΑΠΙΣΜΕΝΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ της αστικής κοινωνίας η Κομμούνα τον αντικαθιστά με θεσμούς, ΟΠΟΥ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ δεν εκφυλίζεται σε ΑΠΑΤΗ, γιατί οι βουλευτές ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΟΙ ΙΔΙΟΙ, ΝΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ, να ελέγχουν οι ίδιοι τι γίνεται ΣΤΗ ΖΩΗ, ΝΑ ΛΟΓΟΔΟΤΟΥΝ οι ίδιοι μπροστά στους ΕΚΛΟΓΕΙΣ ΤΟΥΣ. Οι αντιπροσωπευτικοί θεσμοί ΜΕΝΟΥΝ, μα δεν υπάρχει εδώ κοινοβουλευτισμός ως ιδιαίτερο ΣΥΣΤΗΜΑ, ως καταμερισμός της νομοθετικής και της εκτελεστικής εργασίας, ΩΣ ΠΡΟΝΟΜΙΟΥΧΑ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ.
Χωρίς αντιπροσωπευτικούς θεσμούς ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΤΟΥΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ακόμα και την ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Χωρίς τον κοινοβουλευτισμό μπορούμε και ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ να τη φανταστούμε, ΑΝ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΚΟΥΦΙΑ ΛΟΓΙΑ.
[...] Δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τη μονομιάς, παντού και ολοκληρωτική εκμηδένιση της υπαλληλοκρατίας. Αυτό είναι ουτοπία. ΤΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ όμως μονομιάς την ΠΑΛΙΑ ΥΠΑΛΛΗΛΟΚΡΑΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ και αμέσως να αρχίσουμε να χτίζουμε νέα, ΠΟΥ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ τη βαθμιαία εκμηδένιση ΚΑΘΕ υπαλληλοκρατίας, αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ουτοπία, είναι το ΑΜΕΣΟ, τακτικό καθήκον του επαναστατικού προλεταριάτου.
[...] Η πείρα αν όχι όλων τουλάχιστον ολόκληρης σειράς επαναστάσεων, μαρτυράει πόσο είναι εξαιρετικά οφέλημος στον καιρό των επαναστάσεων ο ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ της μαζικής δράσης ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ με την αντιπολίτευση που συμπαθεί ( ή ακόμα καλύτερα : ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΑΜΕΣΑ την επανάσταση) μέσα σ΄αυτό το κοινοβούλιο. Οι «αριστεροί» σκέφτονται σαν δογματιστές, που ποτέ δεν πήραν μέρος σε πραγματική επανάσταση, ή που δεν βάθυναν στην ιστορία των επαναστάσεων, ή που παίρνουν απλοϊκά την υποκειμενική «άρνηση» ενός αντιδραστικού θεσμού για πραγματική κατάργησή του από τις ΣΥΝΔΙΑΣΜΕΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ολόκληρης σειράς αντικειμενικών παραγόντων.
Το πιο ασφαλές μέσο για να δυσφημίσεις μια νέα πολιτική (και όχι μονάχα πολιτική) ιδέα και να τη βλάψεις είναι να την τραβήξεις εν ονόματι της υπεράσπισης της, ως τον παραλογισμό.

Β.Ι.Λένιν
Κράτος και Επανάσταση


3 σχόλια:

  1. Μύρισε το σφαγείο μας θυμάρι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. καταρχήν να πω, ότι μπήκε μετριασμος σχολίων μετά τις πιρουέττες του "όμορφου" γι αυτό απολογούμαι για την καθυστέρηση στην εμφάνιση των σχολίων.

    Αγρινέ, έχουμε άλλο "σφαγείο" πλέον. Και κανένας από εμάς δεν έδωσε τα διαπιστευτήρια του σε αυτό το "σφαγείο". είμαστε στην εποχή που θα αναδειχθούν νέοι προδότες τζαι κάποιοι εν που τους εχτεσινούς "καθαρούς" τζαι μη προδότες που εν την κάμουν για την ασφαλή όχθη.

    τα κόμματα τα ξεπερνά η ίδια η εποχή, είτε το θέλουν είτε όχι, κανένα κόμμα δεν θα μπορεί σε πολλά λλίον, να επαναπαφτεί στη ρητορική του, στους ηρωϊσμούς του εθνικού του παρελθόντος, στο 55-59 του, στο 2004 του ή στο 1926 του.

    είσαι καθαρός. αλλά δώσε χώρο σε όποιον άλλον επιλέξει ότι επίσης μπορεί τζαι θέλει να είναι καθαρός.

    η ώρα κοντέφκει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή