Ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα και ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό και ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η Δικαιοσύνη και ο Νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί και το περαστικό σύννεφο, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά στην περίπτωση που γίνεται την ημέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και σαν κορωνίδα όλων των ιδιωτικοποιήσεων, ιδιωτικοποιήστε τα Κράτη, παραδώστε επιτέλους την εκμετάλλευση υμών των ιδίων σε εταιρίες του ιδιωτικού τομέα με διεθνή διαγωνισμό. Διότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η σωτηρία του κόσμου… Και μια και μπήκατε στον κόπο, ιδιωτικοποιήστε στο φινάλε και την πουτάνα την μάνα που σας γέννησε.

Ζοζέ Σαραμάγκου

26.2.10

Αφιερωμένο



Το τραγούδι είναι αφιερωμένο σε όσους δε νοιάζονται να σώσουν την ψυχή τους

Στο Γρηγόρη της «Ενωμένης Κύπρου»

Στα παιδιά Του Μανώλη

Στα παιδιά των μεταναστών που δεν ονειρεύονται στα πούπουλα

Στην παιδική μας ηλικία και στα παιδιά μας

Σε όσους δεν χρησιμοποιούν μαντηλάκια για να σκουπίζουν τα δάκρυα

Σε όσους δεν κρύβονται όταν βρέχει

Σε όσους η ψυχή τους χορεύει και κλαίει και χορεύει

Δεν αφιερώνεται σε κανέναν Άγιο

Δεν αφιερώνεται στη Λύπη*

Και δεν αφιερώνεται σε επαναστατικές λιμουζίνες

(* στο χωριό της γλώσσας μου τη Λύπη τηνε λένε Λάμπουσα. Ο. Ελύτης)

(επέλεξα την πρώτη ηχογράφηση από το LP)

5 σχόλια:

  1. υπέροχο κομμάτι, αναβλύζει μια δημιουργική γλυκειά μελαγχολία.
    ευχαριστώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @rose
    ...ποιά να ήταν άραγε η τελευταία "επιθυμία" της Υπατίας;...

    @Aias
    ... τα είπαμε και εκτός επί του θέματος...ξέρεις.

    @gregoris

    εμείς ευχαριστούμε Γρηγόρη για το ήθος σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. να γινει αστέρι που τρέχει το φως του, σε ενα συμπαν σκοτεινο, εκατομμύρια χρόνια μετά τον θάνατό του

    ΑπάντησηΔιαγραφή