Disdaimona

Αρχειοθετώντας το πάτο 2

2012-02-16T13:39:00.001+02:00

Υπότιτλος για το ποστ θα μπορούσε να είναι: "Μην παίρνετε τις καραμέλες που σας προσφέρουν άτομα με οικονομικο- ψυχοσωματικά προβλήματα"

ή

" Τα ψυχοσωματικά προβλήματα ενός νεοφιλελεύθερου"

ή

" Το οριακό ψυχοσωματικό παραλήρημα ενός νεοφιλελεύθερου"

Φαντάζομαι πως το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, οι υποστηρικτές των πλουτοκρατών, πλουτοκράτες οι ίδιοι γαρ, θα πέρασαν ξυστά από την παράνοια παρακολουθώντας ΕΤ1...
Τους βλέπω μπροστά μου, να κρατούν στο ένα χέρι το τηλεκοντρόλ και στο άλλο το τελευταίο στέιτμεντ της τράπεζας με τις καταθέσεις...
Να βλέπουν 200.000 κόσμου να απειλούν το σύστημα και εμμέσως τα πλούτη τους και να κατουρούν σπιτική λεμονάδα...

Τα νεύρα τους να έχουν γίνει σαν το συρματόπλεγμα κοινώς ττελλούθκια....

Η συνηθισμένη τους ασέβεια να έχει εκτοξευθεί στα όρια του μίσους. Μίσους για την εργατική τάξη, μίσους για όποιον απειλεί να χαλάσει τη νεοφιλελεύθερη μέσα και έξω φάτσα τους...

Οι αστοί τρομάξανε...λύνουμε σιγά σιγά την από ετών απορία μας, πως τρομάζει ένας αστός και πως μοιάζει σαν καταρρέει το νευρικό του σύστημα.

Αυτοί οι συναινετικοί, οι ορθολογιστές, οι νούσιμοι, σαν έτοιμοι από καιρό, βήμα το βήμα προς τον ωμό νοητικό και ηθικό και έμπρακτο πολιτικό φασισμό χωρίς πάτο. Η κατρακύλα της αναίδειας χωρίς πάτο.

Έχετε αμφιβολία για ποιο πράγμα είναι πραγματικά ικανός ένας νεοφιλελεύθερος; Για το τι θα ξεπουλήσει στη πορεία με τρεμάμενα χέρια...από τη μια το τηλεκοντρόλ, από την άλλη το στέιτμεντ...δείτε τους, πως αφρίζουν μαινόμενοι προσφέροντας καραμέλες για αποτοξίνωση του μίσους, δείτε πως υποκρίνονται τάχα πως καίγονται για το κοινό καλό, δείτε τον τρόμο του νεοφιλελεύθερου, τη λύσσα καθώς κοιτά το στέιτμεντ από τη μια τον κίνδυνο από την άλλη...

Μη παίρνετε ρε τις καραμέλες...

Και στο θάνατο και στη ζωή, ο λαός θα πάρει την τύχη στα χέρια του

2012-02-15T13:43:00.002+02:00

άρθρο από τον Ριζοσπάστη

via Lenin Reloaded

σημ.δική μου : Καταληκτικός λόγος του ΚΚΕ μέσω Αλέκας που συνοψίζει την ωμή, ρεαλιστική και γι αυτό μόνη σωτήρια διέξοδο. Σωτήρια δεν είναι η διέξοδος που σώζει με κόλπα των μάγων σε μια ρομαντική και επαναστατική νύχτα. Είναι η έλλογη διέξοδος που λέει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη, χωρίς "άγγελους εξάγγελους" αφυπνιστικο-νανουριστικών παραμυθιών για ακραίες επαναστατικές αποφάσεις αλλά για αναγκαία και αναπόφευκτα βήματα. Βήματα σαν άλματα. Όπως τη γλώσσα αυτού του άρθρου. Κανένας λαός δε σώθηκε με ωραία ψέματα. Τα ωραία ψέματα οδηγούν σε κακοτελειωμένους εφιάλτες. Αν κάτι ξεχωρίζει τους μαρξιστές είναι η εντιμότητα να λένε την αλήθεια και να παραδέχονται τις αδυναμίες και τα ιστορικά τους λάθη. Ευθαρσώς. Όχι για λόγους πολιτικής ορθότητας. Αλλά γιατί φαίνεται τους κυνηγούν οι δικές τους αλήθειες σαν ερινύες. Δεν είναι εδώ "για να ερμηνεύουν τον κόσμο, αλλά για να αναλαμβάνουν το κόστος της δικής τους ευθύνης για την αλλαγή του κόσμου αυτού"

σημ. 2 : τσίμπησα ένα σχόλιο κάπου για σεξισμό της Αλέκας εξαιτίας μιας αναφοράς της στην ελληνίδα μάνα. Λόγω προτροπής του "προσωπικού μου ψυχιάτρου" να κάνω σωστή διαχείριση θυμού δεν παρενέβηκα και δεν κατέφυγα σε χριστοπαναγίες. Π.χ κρατήθηκα και δεν είπα πως ο κόσμος καίγεται και η αναβίωση των θεωρητικών σίξτις εως νάιντις χτενίζεται. Θα σκεφτώ αν θα σπαταλήσω φαιά ουσία με ένα κείμενο ή αν θα κάνω τρεις ώρες τάντρα-γιόγκα.

Το Άρθρο

Παίρνοντας το λόγο στη χτεσινή συνεδρίαση, η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σημείωσε: «Κύριοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, δεν υπογράψατε απλώς ένα μνημόνιο το οποίο οδηγεί το λαό σε βαθιά χρεοκοπία και ανοίγει το δρόμο για ακόμα μεγαλύτερη. Υπάρχουν και σελίδες που έχετε υπογράψει που δε φαίνονται στο μνημόνιο που πήραμε. Κι αυτό φαίνεται ολοκάθαρα απ' τις τοποθετήσεις που κάνουν και ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Σαμαράς, υπουργοί κ.λπ. συν τα γνωστά παπαγαλάκια τα οποία έχουν καταλάβει τις καρέκλες, δεν ξέρω πότε διδάσκουν αυτοί οι καθηγητές, όλη τη μέρα είναι στις καρέκλες της τηλεόρασης και λένε. Και έχετε υπογράψει ένα άλλο μνημόνιο το οποίο λέει το εξής: Οτι στην Ελλάδα δε θα υπάρχει μόνο φτηνή εργατική δύναμη, πάμφθηνη, τζάμπα, στην Ελλάδα θα εξασφαλίσουμε να μη γίνονται απεργίες, να μη γίνονται κινητοποιήσεις, να μη γίνονται διαδηλώσεις και να γίνει το Σύνταγμα μια μεγάλη υγειονομική ζώνη.

Κι ας μη νομίζει το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη ότι επειδή δεν υπέγραψε... Εχει υπογράψει αυτό το μνημόνιο δέκα φορές. Τι είπε; Γιατί δεν υπέγραψε το μνημόνιο; Είναι ο γνωστός λαγός του συστήματος. Δεν το υπογράφω, λέει, λόγω του κομμουνιστικού κινδύνου, γιατί έτσι θα ξεσηκωθεί ο λαός. Δεν το υπέγραψε όχι γιατί δεν αντέχει να υποφέρει ο λαός, αλλά γιατί πιστεύει ότι μπορεί να δώσουν ένα κερασάκι στο λαό και να πάψει να αγωνίζεται. Εχετε δεσμευτεί. Κι αυτό φάνηκε πολύ καλά και σήμερα το απόγευμα. Κυριολεκτικά βούλιαξε η Αθήνα παρά τον κακό καιρό, παρά τις καταιγίδες και παρά το ότι έβρεχε τις περισσότερες ώρες.

Και έρχεται ο κ. Βενιζέλος, δεν θυμάμαι ποιος δικαιολόγησε αυτή τη φοβερή χρήση δακρυγόνων, κρότου - λάμψης, δεν ξέρω τι ακριβώς ήταν, γιατί λέει υπήρχαν 50 κουκουλοφόροι. Ακριβώς αυτό είναι το σχέδιό σας. Υγειονομική ζώνη καταρχήν το Σύνταγμα. Οι τρόφιμοι, οι κύριοι που είναι στο "Μεγάλη Βρετάνια", το "Κing George", δεν ξέρω πώς τα λένε τα άλλα ξενοδοχεία, να θεωρούν ότι στην Ελλάδα υπάρχει ανοχή. Οχι μόνο υπάρχει ανοχή, υπάρχει και συμφωνία. Και το μεγαλύτερο μέρος των κουκουλοφόρων, ο βασικός πυρήνας είναι δικοί σας μηχανισμοί, καθαρά πράγματα. Και αυτοί οι μηχανισμοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν όταν υπάρχει 200.000 κόσμος και δεν υπάρχουν ΜΑΤ.

Ακριβώς, ήταν τόσος ο κόσμος σήμερα απ' την Ομόνοια ως το Σύνταγμα και απ' το Σύνταγμα ως την Ομόνοια που δεν χρειαζόταν καμία περιφρούρηση απ' τα σώματα ασφαλείας, απ' τα ΜΑΤ, καμία περιφρούρηση. Οι 50 κουκουλοφόροι δεν θα έκαναν τίποτα στο Σύνταγμα, αυτά τα κάνουν όταν υπάρχουν ΜΑΤ και όταν υπάρχουν τέτοιοι μηχανισμοί που θα λειτουργήσει ο σχεδιασμός και δεν θα παρασύρονταν ενδεχομένως και παιδιά που νομίζουν ότι με το να ρίξουν μία μολότοφ στον αστυνομικό ρίχνουν το σύστημα. Αυτό είναι το κυριότερο και το έχετε πει εκατό χιλιάδες φορές, για να γίνουν επενδύσεις δεν πρέπει να παλεύει ο κόσμος.

Πάρτε υπόψη, εσείς το ξέρετε και γι' αυτό κινδυνολογείτε, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η σύνθεση των διαδηλωτών, των συγκεντρωμένων, η κοινωνική σύνθεση είναι διαφοροποιημένη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Τροφοδοτείται το νέο ανερχόμενο κίνημα, κι αυτό αν θέλετε είναι το δυναμικό στοιχείο, πριν απ' όλα απ' τα εργοστάσια και τους τόπους δουλειάς, απ' αυτούς που πραγματικά νιώθουν την εκμετάλλευση στο πετσί τους, απ' τη φτωχολογιά. Κι έρχονται στις κινητοποιήσεις και αυτοί που φοβούνται ακόμα, δεν τολμάνε να απεργήσουν.

Δε φοβάστε γενικά ένα κίνημα, φοβάστε ένα κίνημα που έχει ταξικά χαρακτηριστικά. Το τρέμετε. Τα σημερινά γεγονότα ήταν μέσα στο σχεδιασμό σας. Αυτό είναι καθαρό. Αλλά ξέρετε κάτι; Εμείς δεν έχουμε εναποθέσει τα πάντα στο Σύνταγμα. Εμείς εναποθέτουμε στα εργοστάσια, στους τόπους δουλειάς, στους κλάδους, στους δρόμους που έχουν τα μικρομάγαζα, στις λαϊκές γειτονιές, στα χωριά που υποφέρουν.Και ελεύθερη και υγειονομική ζώνη να κάνετε το Σύνταγμα, το κίνημα δεν πρόκειται να το σταματήσει, άλλωστε δεν είναι η γεωγραφική διάταξη των δυνάμεων που καθορίζει και τη νίκη.

Οι τρομοκράτες τρομοκρατούν
Το κυριότερο. Προσπαθείτε κυριολεκτικά να αλώσετε το μυαλό των ανθρώπων που υποφέρουν, της φτωχολογιάς, με μια πρωτοφανή θα έλεγα ιδεολογική τρομοκρατία. Με συγχωρείτε, δεν σας ταυτίζω, αλλά ο Γκέμπελς θα τη ζήλευε. Ερχεται η μεγάλη χρεοκοπία! Πού τα λέτε; Στο χρεοκοπημένο λαό; Οχι, εμείς δεν ενδιαφερόμαστε για μια σωσμένη Ελλάδα, με χρεοκοπημένο λαό. Να ξεκαθαρίσουμε τα εξής. Α, και επιπλέον αυτό αποδεικνύει ότι θέλετε να τσακίσετε το κίνημα γιατί έρχονται τα χειρότερα. Τις τελευταίες μέρες ακούμε εάν θα γίνει χρεοκοπία θα γίνει εμφύλιος. Τη δημοκρατία της Βαϊμάρης θυμήθηκε ο κ. Σαμαράς στη συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Θέλετε να συζητήσουμε κι αυτά; Για ποιο εμφύλιο μιλάτε; Αν θέλετε να μιλήσουμε, τι ειπώθηκε; 1946-1949, η ΝΕΤ σκίζεται κάθε μέρα, όλο Δεκεμβριανά - Εμφύλιος, η κρατική τηλεόραση, έχει βγάλει απ' το ντουλάπι μέχρι και τις αγγλικές ταινίες της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου. Θέλετε λοιπόν να σας πω για τον εμφύλιο; Μα έχει βγει δίδαγμα. Αμ τον κάναμε το συμβιβασμό το 1944, το ΚΚΕ, το ΕΑΜ, τον απαράδεκτο συμβιβασμό. Τον κάναμε. Λίβανος, Καζέρτα, Βάρκιζα. Μήπως μας σεβαστήκατε; Οχι εσείς οι ίδιοι, αλλά οι πρόγονοί σας. Μήπως μας σεβαστήκατε;

Αμ δεν θέλατε. Οταν κάνει ένας συμβιβασμό πρέπει να τον πατήσετε στο λαιμό, να εξαφανιστεί. Δεν είδα να σεβαστείτε το συμβιβασμό που κάναμε. Και μακελεύατε τους κομμουνιστές, μακελεύατε τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης γιατί υπήρχε και το αίσθημα της ανοχής. Πού ήταν τα κόμματα εξουσίας εκείνης της περιόδου; Πού ήταν οι περιώνυμοι πολιτικοί που αργότερα αποκαλύφτηκαν και ονομάστηκαν Γέροι της Δημοκρατίας, ευπατρίδηδες κ.λπ.; Στο Κάιρο, στην Αλεξάνδρεια, στο Λονδίνο, από εδώ και από εκεί. Ευτυχώς δεν είχαμε το ρεαλισμό αυτών που σηκώθηκαν και έφυγαν και άφησαν τον Τσολάκογλου, τον Λογοθετόπουλο και τον Ράλλη. Λοιπόν, έχουμε βγάλει και εμείς συμπεράσματα. Ετσι αν κάνεις, λίγο να ρίξεις νερό στο κρασί σου, δηλητήριο θα σου ρίξουν.

Ποιοι μιλάνε για τον εμφύλιο και για λουτρό αίματος; Εσείς, ναι, ΠΑΣΟΚ ήταν και ΝΔ, ποιος ξεκίνησε τον εμφύλιο στα Βαλκάνια για να δικαιολογηθεί η διάλυση των χωρών των Βαλκανίων, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας; Ποιοι τα δημιούργησαν αυτά και ποιοι καθαγίασαν αυτήν τη λογική; Κανένας λαός δεν ξεκινά εμφύλιο από μόνος του. Ούτε πόλεμο, πείτε μου έναν πόλεμο κι έναν εμφύλιο που ξεκίνησε δίχως την παρέμβαση των ιμπεριαλιστών; Επομένως, γιατί τρομοκρατείτε το λαό; Οι τρομοκράτες τρομοκρατούν, αυτό είναι. Οσο για τη δημοκρατία της Βαϊμάρης που θυμήθηκε ο κ. Σαμαράς, ε κοιτάξτε να δείτε θα έπρεπε να ευχαριστήσετε τη σοσιαλδημοκρατία, ούτε μια ούτε δυο φορές έκανε τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό της δικής σας τάξης.

Θέλετε να απαντήσουμε και στην ιστορία; Οχι, έτσι είναι. Είναι απαράδεκτο. Αν δεν ψηφιστεί το μνημόνιο, θα έχουμε φασισμό στην Ελλάδα. Φασισμός στην Ελλάδα ήρθε όταν το εργατικό κίνημα ήταν αδύνατο, ήταν αδύναμος ο λαός κι όταν δεν παρενέβαινε ο λαός σε συνθήκες φτώχειας. Ετσι πάτε να υφαρπάξετε την ψήφο, την ανοχή και το φόβο του λαού. Αν ήταν να σώσετε την Ελλάδα γιατί χρειάζεται τέτοια τρομοκρατία;

Δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την κρίση
Κοιτάξτε να δείτε, εμείς δεν αγνοούμε τους κινδύνους που απειλούν το λαό στην πορεία. Γιατί απ' τη μια μεριά ο λαός δέχεται ισχυρές δόσεις, τόνους τρομοκρατίας και αρκετές δόσεις φρούδων ελπίδων, ότι μόλις γίνουν οι εκλογές μπορεί να έρθει μια κυβέρνηση της αριστεράς, να έρθουν τα πάνω κάτω, η τρόικα είναι κάποιοι υπαλληλίσκοι, τρίτης κατηγορίας, η Μέρκελ και ο Σαρκοζί τι είναι, με ένα "φου" το πολιτικό σύστημα θα ανατραπεί. Οχι δεν ανατρέπεται με ένα "φου". Ούτε μέσα απ' την εκλογική μάχη την επικείμενη, γιατί όποια κυβέρνηση και να βγάλει, τι θα κάνει; Θα πάει λέει να χτυπήσει το χέρι στην Μέρκελ και στον Σαρκοζί. Σιγά! Επομένως, ποιοι είναι οι κίνδυνοι που απειλούν το λαό; Και αυτοί οι κίνδυνοι, όταν τους λέμε στο λαό του λέμε ακριβώς γιατί πρέπει να πολλαπλασιάσει την αντεπίθεσή του, πρέπει να ανασυνταχθεί και να ετοιμαστεί.

Πρώτον, χρεοκοπία, κάποια μορφή άγριας χρεοκοπίας έρχεται μπροστά μας. Υπάρχουν πολλές μορφές χρεοκοπίας. Και στη ζώνη του ευρώ. Δεν μπορείτε να διαχειριστείτε την κρίση. Οχι εσείς, όχι το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αλλά δεν μπορεί να τη διαχειριστεί την κρίση ούτε η ίδια η Κομισιόν και η ΕΕ. Κι αυτό είναι το καινούριο στοιχείο, δεν μπορείτε, όχι από ανικανότητα. Γιατί πρόκειται για βαθύτατη κρίση του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης και όχι του παραγωγικού μοντέλου, όχι κρίση χρέους και αυτή η αδυναμία που έχει αν θέλετε ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός είναι σχετικά αξεπέραστη.

Και όταν θα ξεπεραστεί η κρίση, δε θα ακολουθήσει τις συνηθισμένες, κλασικές, τέσσερις φάσεις που ξέραμε το 19ο και ως ένα βαθμό τον 20ό αιώνα. Δεν έκανε το μνημόνιο την ύφεση. Το μνημόνιο δεν ήρθε για να φέρει την ανάπτυξη. Το μνημόνιο, το 1, το 2, το 3, ούτε αυτό θα φέρει την ανάπτυξη. Ηρθε για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις της πάμφθηνης εργατικής δύναμης. Ναι, δεν ανεβαίνει η ανταγωνιστικότητα της Ελλάδας μόνο από τη φθηνή εργατική δύναμη. Αλλά δίχως πάμφθηνη εργατική δύναμη δεν υπάρχει στοιχειώδης κερδοφορία, πώς να το κάνουμε. Η κρίση του καπιταλισμού κλασικά είναι. Δεν έφερε αυτήν την κατάσταση το μνημόνιο.

Το μνημόνιο έφερε τη φτώχεια του λαού. Δεν ήρθε για την ανάπτυξη. Το μνημόνιο πέτυχε. Αλλά έχετε κάθε συμφέρον όλες οι πτέρυγες της Βουλής να λέτε ότι έφταιγε το μνημόνιο, ήταν λάθος η συνταγή. Η συνταγή ήταν ταξική, δεν ήταν λάθος. Πώς εκδηλώνεται η κρίση του καπιταλισμού; Κρίση σημαίνει πτώση, κάθετη πτώση της παραγωγής. Και στην Ελλάδα μόλις το 2008 ξεκίνησε η κρίση με ρυθμούς ανάπτυξης 5%, 5,5%. Ε, δεν μπορούσε μέσα σε ένα χρόνο να λήξει η φάση της κρίσης. Τραβάει. Και λέτε ότι έχουμε ύφεση; Κρίση. Και η κρίση δεν είναι μόνο έτσι όπως παρουσιάζεται στην αγοραστική ικανότητα των εργαζομένων για να πείτε ότι είναι μόνο αυτό το ζήτημα. Η κρίση έρχεται σε κλάδους που παράγουν κεφαλαιουχικά αγαθά και η ανάκαμψη δεν έρχεται έτσι εύκολα που προγραμματίζετε από τη δική σας άποψη.

Δεύτερον, έρχεται ύφεση, στασιμότητα, η ανάκαμψη με ρυθμούς. Ο καπιταλισμός τον 19ο ακόμα αιώνα, η ανάκαμψη ήταν με ρυθμούς πολύ λιγότερους από ό,τι ήταν πριν και η αναζωογόνηση μετά. Τώρα τα καινούρια στοιχεία δείχνουν ότι ανάκαμψη, αναζωογόνηση δε θα έχετε ούτε στην Ελλάδα, ούτε στην Ευρώπη. Αναζωογόνηση δε θα έρθει και ακόμα κι αν έρθει αναζωογόνηση θα χτυπήσει νέος κύκλος κρίσης.

Ο λαός να μη φοβάται
Επομένως, τι πρέπει να φοβάται ο εργαζόμενος; Η χρεοκοπία έρχεται. Αρα πρέπει να μη φοβάται κάτι που δεν εξαρτάται από αυτόν αν θα έρθει. Από αυτόν εξαρτάται η αντεπίθεσή του. Η ανατροπή, όχι απλώς του πολιτικού συστήματος, ολόκληρου του κοινωνικοοικονομικού. Αλλά, τουλάχιστον, αν δεν είναι ώριμος ακόμα γι' αυτό, η πολιτική ρήξης. Ενα αυτό.

Δεύτερον, δεν πρόκειται να καταργηθεί η ανισόμετρη ανάπτυξη, ό,τι και να κάνει η Ελλάδα. Δεν υπάρχει σε καμία περιοχή της Γης, αλλά και εκεί που είναι οργανωμένες ή με συμφωνίες οι χώρες, δεν υπάρχει ισόμετρη ανάπτυξη. Και με πιο ανεπτυγμένη την Ελλάδα, το χάσμα θα υπάρχει. Και μάλιστα σε συνθήκες κρίσης η ανισομετρία βαθαίνει. Τρίτον, οι ανταγωνισμοί. Πάρτε την περίοδο από το 19ο αιώνα. Ναι, χρειάζεται και λίγο ιστορία. Πώς ξεπέρασε ο καπιταλισμός την κρίση, όταν ακόμα ο καπιταλισμός είχε δυνατότητες και σοβαρά περιθώρια ανάπτυξης και ταχύτατης αναζωογόνησης; Πώς την αντιμετώπισε; Και με πόλεμο. Με αστικές επαναστάσεις το 19ο αιώνα, για να τελειώσει ο συμβιβασμός με τη φεουδαρχία και με πόλεμο.

Επομένως, εμείς λέμε στο λαό το εξής: Η βαθιά χρεοκοπία θα έρθει, με ευρώ ή δραχμή, δεν μπορούμε να προδικάσουμε. Δεύτερον, ακόμα και να αναπτύξει την ανταγωνιστικότητά της η Ελλάδα, οι άλλες χώρες θα την αναπτύξουν πιο πολύ. Αντε, το πολύ πολύ να ανέβει δυο-τρία σκαλοπάτια. Και αυτή η ανταγωνιστικότητα θα κοστίζει ακόμα περισσότερο στον εργαζόμενο, η Ελλάδα θα είναι υπερχρεωμένη 150 χρόνια, όπως έγινε με τα δάνεια "της ανεξαρτησίας".

Και τέλος, αυτό που υπάρχει μπροστά, και ο κίνδυνος ενός γενικευμένου πολέμου στην περιοχή και όχι με τους περιφερειακούς μόνο να τσακώνονται μεταξύ τους, αλλά και ανάμεσα στους εταίρους της ΕΕ. Σε λίγα χρόνια, η ΕΕ δε θα είναι αυτή που έχετε οραματιστεί όλοι. Οχι μόνο την Ελλάδα αλλά και άλλες χώρες είναι πιθανό να τις πετάξουν από την Ευρωζώνη και από την ΕΕ. Εμείς λέμε στο λαό ότι "κοίταξε να δεις, πρέπει να το αξιοποιήσεις αυτό, γιατί αν καθίσεις παθητικά και σε πετάξουν από την ΕΕ, χωρίς να κάνεις τίποτα άλλο, χωρίς να κάνεις ριζική πολιτική αλλαγή, δεν πρόκειται να είσαι καλύτερα".

Στα χέρια του λαού η ευθύνη
Θα δυναμώσει η πολιτική αστάθεια και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη και αλίμονο στους λαούς, να το πω καθαρά, και στην εμπροσθοφυλακή των λαών, που δεν έχουν ικανότητα να μετατρέψουν αυτήν την πολιτική αστάθεια σε ήττα της αστικής τάξης.

Βομβαρδίζετε όλοι το πολιτικό σύστημα. Το πολιτικό σύστημα που έχουμε, είτε με ΠΑΣΟΚ, είτε με ΝΔ, είναι αντίστοιχο με την οικονομία. Λέει "μας πνίξαν οι αγορές"... Και τι είναι αυτά τα πράγματα; Δηλαδή, οι αγορές δεν υπήρχαν επί σοσιαλδημοκρατίας; Ο καπιταλισμός έχει την καπιταλιστική αγορά και ο νόμος της καπιταλιστικής οικονομίας είναι το κέρδος. Δηλαδή, μόλις θα έρθει ο σοσιαλδημοκράτης στη Γερμανία και ο σοσιαλδημοκράτης στη Γαλλία και γίνουν όλοι σοσιαλδημοκράτες, η καπιταλιστική αγορά καταργείται! Και θα βάλει το κράτος κανόνες στην αγορά!

Μα είναι το κράτος της αγοράς, είτε με σοσιαλδημοκρατία, είτε με οποιονδήποτε. Και το ΚΚΕ αν υιοθετούσε αυτές τις θέσεις, τις δικές σας, ότι οι αγορές είναι έξω από το πολιτικό σύστημα, ότι εδώ είναι το πολιτικό σύστημα και εκεί είναι οι αγορές, και το ΚΚΕ αν είχε αυτή τη θέση και κυβέρνηση μονοκομματική να ήταν, υποταγμένο στις αγορές θα ήταν.

Εν πάση περιπτώσει, δεν ξέρω αν ο προγενέστερός σας, ο Ανταμ Σμιθ και οι άλλοι έλεγαν τέτοιες, με συγχωρείτε, κοτσάνες. Γιατί εδώ δεν είναι αν διαφωνούμε πολιτικά, είναι τουλάχιστον να συνεννοούμαστε. Δεν μπορεί να λέμε τέτοια πράγματα, ότι η φιλελεύθερη Ευρώπη είναι υπόδουλη της αγοράς, ενώ η σοσιαλδημοκρατική δεν είναι... Μα είναι τρελά αυτά τα πράγματα. Και στο σοσιαλισμό και στον καπιταλισμό το πολιτικό σύστημα, το κρατικό σύστημα, είναι αντίστοιχο με την οικονομία. Δεν είναι από εδώ η οικονομία και από εκεί το κράτος.

Εν πάση περιπτώσει, ο βρεγμένος δεν πρέπει να φοβάται τη βροχή. Ο λαός δεν πρόκειται να γλιτώσει τη χρεοκοπία ό,τι κι αν κάνει, ακόμα κι αν δεχθεί να δουλεύει χωρίς αμοιβή για ένα, δυο, τρία χρόνια. Πρώτα - πρώτα, και τους μισθούς του να σας δώσει, δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει ούτε την ανισομετρία, ούτε το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας - που λέτε εσείς - ούτε τίποτα. Θα γίνει ανάπτυξη; Ναι. Πιο γρήγορη και θα γεννηθεί καινούριος κύκλος κρίσης. Από τα ίδια τα πράγματα, λοιπόν, εμείς λέμε το εξής: Τώρα βρίσκεται στα χέρια του λαού η ευθύνη.

Εμείς υποστηρίζουμε: Αγώνες, αν μπορούν να ματαιώσουν το χειρότερο, δε θα είχαμε καμία αντίρρηση. Και για να γίνει αυτό, πρέπει στην προμετωπίδα και στην κατεύθυνση του λαϊκού κινήματος να είναι η διαδοχή αυτού του πολιτικού συστήματος με το πολιτικό σύστημα της εργατικής λαϊκής εξουσίας.Αποδέσμευση και μονομερής διαγραφή του χρέους. Δεν υπάρχει άλλη λύση για το λαό. Βεβαίως, δεν είναι κάτι που εξαρτάται από εμάς να πείσουμε ή να επιβάλουμε αυτό το ζήτημα στο λαό. Αργά ή γρήγορα θα πειστεί. Αλλά όχι, να μη χαθεί άλλος χρόνος γιατί και η πολιτική αστάθεια θα έρθει, και η χρεοκοπία θα έρθει, και ο πόλεμος θα έρθει. Και να δω τότε τι θα πείτε στο λαό; Οτι έφταιγε το μνημόνιο;».

Συνέδριο DİSK Κωνσταντινούπολη 9-12/ 2/ 12

2012-02-14T19:37:00.002+02:00

Ομιλία Xρίστου Τομπάζου,
Κεντρικού Οργανωτικού Γραμματέα ΠΕΟ
Στο Συνέδριο Disk,
Kωνσταντινούπολη -Τουρκία,
9-12 Φεβρουαρίου 2012

Aδέλφια εργαζόμενοι της Τουρκίας

Εκ μέρους του Γ.Σ της ΠΕΟ, εκ μέρους των εργαζόμενων της Κύπρου μεταφέρω θερμούς, αγωνιστικούς χαιρετισμούς και ευχές για ένα δημιουργικό συνέδριο.

Με την DISK, μας συνδέουν ισχυροί ταξικοί δεσμοί, οι οποίοι στηρίζονται σε κοινούς στόχους και οράματα. Είναι για αυτό που χωρίς δεύτερη σκέψη ανταποκριθήκαμε στην πρόσκληση και είμαστε εδώ, για άλλη μια φορά, για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας.

Με τον λαό και τους εργαζόμενους της Τουρκίας δεν μας χωρίζει τίποτα. Αντίθετα, μας ενώνουν κοινές ανησυχίες, κοινές αγωνίες και κοινοί οραματισμοί για ειρήνη και ασφάλεια όχι μόνο στην περιοχή μας αλλά και στο παγκόσμιο. Ιδιαίτερα σήμερα, που οι κυρίαρχες δυνάμεις στο διεθνές πεδίο επιδιώκουν να επιβάλουν την πολιτική και οικονομική τους ισχύ, η πολιτική της επέκτασης και της εφαρμογής του δίκαιου του ισχυρού, βρίσκει την έκφραση της και μέσα από την διαδικασία της καπιταλιστικής, νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Η καπιταλιστική κρίση, η χειρότερη μετά το 1929, αποτελεί απόδειξη, οδυνηρή για τους εργαζόμενους όλου του κόσμου, της παταγώδους αποτυχίας του συστήματος.

Οι επιθέσεις ενάντια στους εργαζόμενους και τα δικαιώματα τους είναι σφοδρές και καθημερινές. Σε πολλές περιοχές του πλανήτη μας παρατηρείται αμφισβήτηση ή και άρνηση των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών ενώ ταυτόχρονα εντείνονται οι προσπάθειες απορύθμισης της εργασίας και υπόσκαψης του κοινωνικού ρόλου του κράτους. Η κρίση εξελίσσεται σε μηχανισμό προώθησης ενός άκρατου φιλελευθερισμού με στόχο την μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργασίας, την υποτίμηση της αξίας της και την καταστροφή της συλλογικής εργασιακής σχέσης.

Στο φόντο της νέας τάξης πραγμάτων όπου το διεθνές δίκαιο προσαρμόζεται στο δίκιο του ισχυρού, ο κυπριακός λαός στο σύνολο του συνεχίζει να υποφέρει από την ντε φάκτο διαίρεση.

Για τους Κύπριους, ελληνοκύπριους κα τουρκοκύπριους, η σημερινή κατάσταση στη πατρίδα μας είναι απαράδεκτη και καταστροφική.

Εμείς θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε σκληρά για επαναπροσέγγιση και κοινή δράση ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων εργαζομένων και για το συντονισμό του αγώνα ανάμεσα στις προοδευτικές δυνάμεις των δυο κοινοτήτων. Ο δρόμος της λύσης και η αποστρατικοποίηση της χώρας μας, ο δρόμος της επανένωσης του νησιού μας, για κάθε κύπριο πατριώτη είναι μονόδρομος.

Παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια, εμείς επιμένουμε ότι ο δρόμος των συνομιλιών είναι ο μόνος δρόμος για να προχωρήσουμε στη λύση. Υπάρχει η κοινή βάση και αυτή είναι ήδη συμφωνημένη και υιοθετημένη από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Είναι η λύση δικοινοτικής, διζωνικής Ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα, όπως αυτή ερμηνεύεται από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, και που θα προνοεί για ένα κράτος, με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια και μια διεθνή προσωπικότητα. Αυτή είναι η λύση που εξυπηρετεί τους κύπριους και που θα μετατρέψει την χώρα μας σε γέφυρα ειρήνης και ασφάλειας για ολόκληρη την περιοχή μας.

Συνεχίζουμε και εντείνουμε τον αγώνα, σε συνεργασία με το προοδευτικό τουρκοκυπριακό συνδικαλιστικό κίνημα για λύση και επανένωση. Δεν μας κουράζουν οι δυσκολίες. Αντίθετα, μας πεισμώνουν.

Ως ΠΕΟ διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε με συνέπεια για την ανάπτυξη σχέσεων φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στους λαούς της περιοχής μας, αλλά ιδιαίτερα μεταξύ των εργαζομένων της Κύπρου και της Τουρκίας γιατί θεωρούμε ότι με την δική μας συμβολή, μπορούμε να αποφύγουμε την αναπαραγωγή συγκρούσεων που εξυπηρετούν συμφέροντα ξένα προς τα συμφέροντα των λαών των χωρών μας.

Αδέλφια,

Μέσα στις σημερινές συνθήκες, με τις άγριες επιθέσεις που δέχεται το εργατικό κίνημα, θεωρούμε εξαιρετικά κρίσιμο το ζήτημα της αλληλεγγύης, της κοινής δράσης και της αλληλο-στήριξης όλων των εργαζομένων πέρα από τα εθνικά σύνορα.

Παρακολουθούμε τους αγώνες σας. Ξέρουμε για τις πολλές, μικρές και μεγάλες μάχες που δίνετε. Αγώνες για δικαιώματα, κατακτήσεις. Αγώνες για τιμή και αξιοπρέπεια της τάξης μας. Της εργατικής τάξης.

Μπορείτε να βασίζεστε στην ταξική αλληλεγγύη της ΠΕΟ στους αγώνες σας για μια καλύτερη, ανθρώπινη, πιο δημιουργική και πιο ελεύθερη κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση και την κοινωνική αδικία.

Κλείνοντας εύχομαι για ακόμη μια φορά κάθε επιτυχία στο συνέδριο σας
αλλά και στους αγώνες σας για υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

DİSK KONGRESİ’NDE
PEO GENEL ÖRGÜTLENME SEKRETERİ
HRİSTOS TOMBAZOS
TARAFINDAN YAPILAN KONUŞMA

İstanbul-Türkiye
9-12 Şubat 2012

Emekçi kardeşlerim,

Size Kıbrıs İşçi Federasyonu PEO’nun, Kıbrıslı emekçilerin en içten mücadele mesajlarını getiriyorum, kongrenizin verimli ve başarılı geçmesi dileklerini getiriyorum.

DİSK ile tarihi sınıfsal bağlarımız var. Bu bağların dayanağı paylaştığımız ortak hedefler ve vizyonlardır. Bu nedenle de davetinizi alır almaz, ikinci bir kez düşünmeye dahi gerek duymadan derhal olumlu yanıt verdik ve dayanışmamızı dile getirmek için bugün bir kez daha buradayız.

Türkiye halkı ve emekçileriyle bizi ayıran hiçbir şey yok. Bilakis hem bölgemizde, hem de tüm dünyada barış ve güvenlik için ortak endişelerimiz, ortak mücadelelerimiz ve vizyonlarımız bizi birleştiriyor. Egemen güçlerin uluslararası alanda kendi olanın siyasi ve ekonomik anlayışlarını, kapitalist küresel neoliberal politikalar aracılığıyla da ifade edilen yayılmacı politikalarını ve güçlünün hukukunu dayatmayı hedefledikleri özellikle de günümüz koşullarında ortak mücadelelerimiz bizi birleştiriyor. 1929’dan bugüne yaşanan en derin kapitalist kriz tüm dünyada çalışanların yaşam koşullarını zorlaştırırken sistemin de tamamen başarısızlığının bir kanıtını teşkil etmektedir.

Çalışanlara ve haklarına yönelik olarak saldırılar her gün yoğun bir biçimde sürmektedir. Dünyamızın birçok bölgesinde sendikal hakların ve özgürlüklerin yok edilmesine, çalışma ilişkilerinin düzensizleştirilmesine yönelik teşebbüsler yoğunlaşmakta ve devletin sosyal rolü ortadan kaldırılmaya çalışılmaktadır. Kriz, sömürüyü daha da arttırma, kolektif çalışma ilişkilerinin değerini azaltma ve hatta yıkıma uğratma hedefiyle uç bir liberalizmin öne çıkarılmasının aracı haline getirilmektedir.

Uluslararası hukuku güçlünün hukuku haline getirmeye çalışan “Yeni Dünya Düzeni” koşullarında Kıbrıs’ın defakto olarak bölünmesinin acılarını bütün Kıbrıs halkı çekmeye devam etmektedir.

Kıbrıslırum-Kıbrıslıtürk, tüm Kıbrıslılar için vatanımızda bugün var olan durum kabul edilemezdir ve yıkıcıdır.

Biz, Kıbrıslırum ve Kıbrıslıtürk emekçilerin yeniden yakınlaşması ve eylem birliği için, her iki toplumdan ilerici güçlerin ortak mücadelesi için yoğun bir şekilde çalışmaya devam edeceğiz. Her Kıbrıslı için tek yol Kıbrıs sorununun çözümü, ülkemizin yeniden birleşmesi ve askersizleştirilmesidir.

Tüm güçlüklere ve engellere rağmen, müzakereler yolunun Kıbrıs sorununun çözümü yönünde ilerlemek için tek yol olduğunda ısrarlıyız. Çözüm için ortak bir zemin mevcuttur ve bu zemin üzerinde anlaşmaya varılan ve Birleşmiş Milletler kararlarında benimsenen zemindir. Bu, tek egemenliği, tek vatandaşlığı ve tek uluslararası kimliği olacak bir devlette, BM kararlarında belirtildiği şekilde iki toplumun siyasi eşitliğinin olacağı iki bölgeli iki toplumlu federasyon çözümüdür. Bu, Kıbrıslılara hizmet edecek olan ve tüm bölge açısından ülkemizi bir barış ve güvenlik köprüsü haline getirecek olan çözümdür.

Kıbrıs sorununun çözümü ve ülkemizin yeniden birleşmesi için mücadeleye Kıbrıstürk sendikal hareketi ile işbirliği içerisinde devam ediyoruz ve bu mücadeleyi daha da yoğunlaştırıyoruz. Güçlükler bizi yıldırmıyor, tam aksine inadına mücadele azmimizi daha da arttırıyor.

Bir kez daha teyit ediyoruz: Kıbrıs İşçi Federasyonu PEO olarak bölgemiz hakları arasında ve özellikle Kıbrıs ve Türkiye emekçileri arasında dostluk, işbirliği ve dayanışma ilişkilerinin gelişmesi için tutarlı bir biçimde çalışmaya devam edeceğiz. Çünkü ülkelerimizin halklarının çıkarına hizmet etmeyen çatışmalardan biz emekçilerin katkısıyla kaçınılabileceği görüşündeyiz.

Kardeşler,

İşçi sınıfı hareketinin yoğun saldırılarla karşı karşıya olduğu günümüz koşullarında ulusal sınırların ötesinde bütün emekçilerin birbirlerini desteklemesine, dayanışmasına ve ortak eylemine büyük önem veriyoruz.

Mücadelelerinizi yakından izliyoruz. Emekçilerin hakları ve kazanımları için, sınıfımızın onuru ve saygınlığı için, işçi sınıfı için verdiğiniz mücadeleleri biliyoruz.

Sömürüden ve her tür sosyal haksızlıktan kurtulmuş, daha özgür, daha yaratıcı ve daha iyi bir toplum için mücadelelerinizde PEO’nun sınıfsal dayanışmasına güvenebilirsiniz.

Sözlerime son verirken, bir kez daha kongrenize ve çalışanların haklarını savunmak için verdiğiniz mücadelelerde başarılar diliyorum.

YAŞASIN İŞÇİLERİN ENTERNASYONALİST DAYANIŞMASI!

Ο Κομμουνισμός είναι ο μέσος δρόμος

2012-02-14T16:33:00.000+02:00

Το να καλούμε για την ανατροπή της καθεστηκυίας τάξης
Φαίνεται φοβερό.
Μα η καθεστηκυία δεν είναι τάξη.

Το να καταφεύγουμε στη βία
Φαίνεται κακό.
Μα τίποτα το ιδιαίτερο δεν είναι.
Αυτό που σταθερά ασκείται, βία είναι.

Ο κομμουνισμός δεν είναι το ακραίο
Αυτό που μόνο ένα μικρό του μέρος μπορεί
πραγματικότητα να γίνει, μα
Πριν ολόκληρος και ολότελα πραγματοποιηθεί
Καμιά περίπτωση να υπάρξει δεν μπορεί, που
Ο ίδιος από έναν αναίσθητο ανεκτός να γίνει.

Ο κομμουνισμός είναι πραγματικά η ελάχιστη απαίτηση
Αυτό που πιο πολύ απ΄όλα βρίσκεται κοντά μας, το συνετό, το μέσο.
Εκείνος που ενάντιά του είναι τοποθετημένος, δεν είναι
κάποιος που σκέφτεται αλλιώτικα
Μα κάποιος που δεν σκέφτεται καθόλου ή απλά
κάποιος που σκέφτεται μονάχα τον εαυτό του
Ένας εχθρός του ανθρώπινου γένους
Φοβερός
Κακός
Αναίσθητος
Ιδιαίτερα
Οπαδός των άκρων, αυτών που και το πιο μικρό τους μέρος πράξη
αν γινόταν
Θα κύλαγε ολόκληρη η ανθρωπότητα στην καταστροφή.

Μπ. Μπρεχτ
1934

Το Red Bull δίνει φτερά!

2012-02-13T11:10:00.001+02:00

ΕΤΣΙ!

Αρχειοθετώντας τον πάτο

2012-02-12T19:02:00.000+02:00

Για λόγους αρχείου παραθέτω τα πιο κάτω.

Το σύστημα διαθέτει δύναμη αλλά δεν διαθέτει τα περιθώρια να επινοήσει καινούρια "εθνικά" ψέμματα, παντού τα "εθνικά" ψέμματα είναι το ίδιο "παγκοσμιοποιημένα".

Να μαζέψω υλικό για τον ηθικό και τον νοητικό πόλεμο ενάντια στα ψέμματα.

Και για λόγους ψυχικής ισορροπίας. Να βλέπω το τέρας σιγά σιγά να απλώνεται και να μάθω να αμύνομαι.

Δεν υπάρχει πάτος στη βαρβαρότητα. Η κρίση δεν αφορά μειώσεις μισθών, αποκοπές επιδομάτων και συντάξεων. Αφορά το πρόσωπο της βαρβαρότητας αυτούσιας και ο πόλεμος είναι ενάντια σε κάθε άνθρωπο γιατί ο τελικός στόχος είναι η παραγωγή άβουλων μηχανών αναπαραγωγής κερδών για τα συμφέροντα μιας χούφτας στιγνών αποκτηνωμένων κεφαλαιοκρατών - δολοφόνων. Ο πόλεμος είναι κατά ολόκληρης της ανθρωπότητας. Δεν είναι ζήτημα ποιό κόσμο θα κτίσουμε. Το ζήτημα είναι πως αυτός ο πάτος δεν έχει κανένα τέρμα. Ούτε η μετατροπή εκατομμυρίων ανθρώπων σε παραγωγικά υποδουλωμένα ζώα δεν είναι επαρκής πάτος γι αυτούς.

Πρέπει να αλλάξει τελειωτικά αυτός ο κόσμος. Δεν πάει άλλο...Και δεν θα αλλάξει με τα ψέμματα. Δεν θα αλλάξει με τα ίδια και τα ίδια ψέμματα....

στοιχείο 1

Έκκληση

Προς τις Ελληνίδες και τους Έλληνες βουλευτές

Προς τις Ελληνίδες και τους Έλληνες πολίτες

1. Τα κείμενα που κατατέθηκαν στη Βουλή δεν είναι νόμιμο να εγκριθούν. Το κοινοβούλιο δικαιούται και δύναται να κυρώσει διεθνείς συμφωνίες μόνο εφόσον είναι τα κείμενα των συμβάσεων και φέρουν τις υπογραφές των μερών. Χωρίς παραπομπές σε άγνωστα επί μέρους επιπρόσθετα κείμενα και χωρίς τον εφαρμοστέο νόμο παρόντα.

2. Το δημόσιο χρέος ανέρχεται πλέον στα 169%. Πρόκειται για το σήμα της αποτυχίας του Μνημονίου 1. Σήμερα η χώρα καλείται μέσα από ένα καταιγισμό ψεμάτων, μονόπλευρης πληροφόρησης και εκφοβισμού να συναινέσει στην ψήφιση του Μνημονίου 2, του PSI και της νέας δανειακής σύμβασης. Τα ισχυρά συμφέροντα τραπεζιτών, διαπλοκής, τοκογλυφίας, παραοικονομίας, οι πολιτικές δυνάμεις που κατέστρεψαν τη χώρα, όλοι αυτοί παριστάνουν σήμερα τους σωτήρες. Τους σωτήρες των συμφερόντων των λίγων που τα εμφανίζουν ως «εθνικά αναγκαία».

3. Με το PSI, το νέο Μνημόνιο και την δανειακή σύμβαση η Ελλάδα οδηγείται και άλλο στο περιθώριο του παγκόσμιου γίγνεσθαι. Υποβαθμίζεται με τρόπο πρωτοφανή η θέση της στην Ευρώπη. Αυξάνει ο βαθμός εξάρτησής της από ξένα κέντρα ελέγχου και διοίκησης. Η χώρα βρίσκεται σε μια συνεχή πορεία υπονόμευσης της κυριαρχίας της. Οι υπό «έγκριση» συμφωνίες εμπεριέχουν πολλαπλές προβλέψεις υπονόμευσης της λαϊκής και εθνικής κυριαρχίας. Εκχώρηση δικαιωμάτων σε ξένες δυνάμεις. Παραίτηση του Κοινοβουλίου από τα κυρίαρχα δικαιώματά του και με την πρόβλεψη ότι οι διαφορές με τους δανειστές θα υπόκεινται στο αγγλικό δίκαιο και θα εξετάζονται από τα δικαστήρια του Λουξεμβούργου. Η πρωτοφανή αποδοχή από την ελληνική κυβέρνηση προβλέψεων αντιμετώπισης «απάτης» που διαπράττει η Ελλάδα αποτελεί ιστορικών διαστάσεων προσβολή προς του έλληνες πολίτες. Η δέσμευση για παροχή όλων των στοιχείων που θα απαιτούν οι τροικανοί καθώς και η παράδοση του δικαιώματος να ελέγχουν το σύνολο των πεπραγμένων της Ελλάδος.

4. Η πολιτική του πρώτου μνημονίου οδήγησε την Ελλάδα σε μέγιστη ύφεση. Αυτή είναι η κύρια αιτία που το ποσοστό χρέους έχει μεγαλώσει τόσο. Είναι η αιτία της αποδιοργάνωσης της κοινωνίας, των παραγωγικών ιστών. Το μνημόνιο 2 προωθεί με ακόμα μεγαλύτερη αγριότητα αυτή την πολιτική. Όπως και στα δύο τελευταία χρόνια η πολιτική του Μνημονίου και αποκλειστικής εξυπηρέτησης των τοκογλύφων έχει αποσυνδεθεί από την ανάπτυξη.

5. Θεμελιακή αιτία της Κρίσης ήταν και είναι η άνιση κατανομή εισοδήματος. Στο νέο Μνημόνιο, παντού και για όλους που δεν ανήκουν στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας, προβλέπονται άγριες περικοπές. Προωθούνται μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού: αύξηση της ανεργίας, απολύσεις, μείωση μισθών και συντάξεων. Κατάργηση κεκτημένων των εργαζομένων και δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται με διεθνείς συμβάσεις και αποφάσεις. Ταυτόχρονα με όλους τους τρόπους στηρίζονται και δικαιολογούνται μέτρα υπέρ των τραπεζών και κύρια υπέρ των τραπεζιτών.

6. Ευρωπαϊκές Συνθήκες, Σύνταγμα και νόμοι, ηθικοί κανόνες και αξίες παραβιάζονται συνεχώς και συστηματικά. Όπως και στο πρώτο μνημόνιο, έτσι και στο δεύτερο προβλέπονται πολλαπλές μορφές και διαδικασίες παραβίασης και παράκαμψης δημοκρατικών κεκτημένων. Για άλλη μια φορά σε κομβικά ζητήματα προβλέπεται η παράκαμψη του Κοινοβουλίου. Προγραμματίζεται εκ νέου η παραβίαση του Συντάγματος και η ανάθεση στον υπουργό των οικονομικών να υπογράφει με αντισυνταγματικές διαδικασίες τις τριμηνιαίες συμφωνίες καθώς και την κατάπτυστη συμφωνία που ετοιμάζεται με τις τράπεζες.

7. Ιδιαίτερα ανήθικη και κατάπτυστη είναι η οργανωμένη επίθεση, προς όφελος μερίδων της εργοδοσίας και κατά παραγγελία της, ενάντια στα συλλογικά και ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες των εργαζομένων μισθωτών, αλλά και ελεύθερων επαγγελματιών. Το μνημόνιο 2 προβλέπει ακόμα και παρεμβάσεις επεμβάσεις στην εκπαίδευση και στη δικαιοσύνη. Ενώ υποτιμώνται συνολικά τα δικαιώματα του πολίτη. Ο αυταρχισμός είναι στην ημερήσια διάταξη.

8. Στα κείμενα του Μνημονίου, προβλέπονται αυξήσεις τιμών σε δημόσια αγαθά. Αντίθετα, στα πλαίσια της άγριας καταλήστευσης του λαού, δεν προβλέπονται μέτρα κατά των καρτέλ, τα μονοπώλια και ολιγοπώλια, μέτρα επιβολής μείωσης των τιμών. Στην Ελλάδα, με αυτές τις πολιτικές, συνδυάζονται ύφεση, πτώση λαϊκού εισοδήματος, αύξηση των τιμών.

9. Και στο μνημόνιο 2 προβλέπεται το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας, παραίτηση από δικαιώματα συμψηφισμού με τα χρέη που έχουν σε εμάς οι δανειστές, εμπράγματες εγγυήσεις, παραίτηση από μέσα άμυνας έναντι των δανειστών. Ανά τρεις μήνες πρόσθετα μέτρα.

10. Η πτώχευση, η παραίτηση από το άσυλο, καθώς και ο αφοπλισμός της χώρας είναι η στρατηγική παράδοσης στους ξένους. Η προγραμματισμένη παράδοση των πόρων της χώρας και της δημόσιας περιουσίας, όπως προβλέπει το Μνημόνιο και η συμφωνία για το PSI.

11. Αυτή η συμφωνία, αυτή η κυβέρνηση, τα κυβερνητικά κόμματα, στο όνομα της χρεοκοπίας της Ελλάδας, όπως εκβιαστικά την προβλέπουν οι ξένοι, οδηγούν την Ελλάδα σε ολοκαύτωμα. Σε αυτό είναι συνυπεύθυνος και ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας με βάση το νόμο 3847. Οι πολιτικές δυνάμεις που κυβερνούν δημιούργησαν το 2007-9 το πρόβλημα. Το μετέτρεψαν το 2009-2011 σε καταστροφή. Μας οδηγούν στο ολοκαύτωμα. Οδηγούν την Ελλάδα σε πραγματική καταστροφή, καταστραμμένη οικονομικά και κοινωνικά, χωρίς επενδύσεις, χωρίς δημόσια περιουσία, όπως προβλέπει το Μνημόνιο 2, θα είναι ισοπεδωμένη και δεν θα μπορέσει να σηκώσει το ανάστημά της. Αυτό θέλουν, αυτό επιδιώκουν. Πρέπει να τους εμποδίσουμε, να αντισταθούμε. Η καταστροφή δεν έρχεται εξαιτίας εκλογών, όπως υποκριτικά υποστηρίζει όλο το κόμμα του μνημονίου, αλλά ήδη έχει έρθει, ακριβώς γιατί δεν έγιναν εκλογές.

12. Το συμπέρασμα είναι ένα και μοναδικό το πρόβλημα είναι πριν από όλα πολιτική. Για αυτό ψηφίζουμε όχι. Λέμε Ναι στην αντίσταση. Όλοι στο Σύνταγμα. Απαιτούμε και επιβάλουμε εκλογές. Προωθούμε την δημοκρατική ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, της οικονομίας, της κοινωνίας με μια νέα ενεργητική εξωτερική πολιτική.

Διατηρούμε τα δικαιώματά μας ως χώρα και ως πολίτες. Διατελούμε με τη ρητή επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων μας όπως έχουν αυτά θεμελιωθεί από το Ελληνικό Σύνταγμα και το πρωτογενές Ευρωπαϊκό Ενωσιακό Δίκαιο να προσφύγουμε σε δικαστική προστασία ενώπιον παντός αρμόδιου δικαιοδοτικού οργάνου.

Όποιος δεν μοιράστηκε την πάλη θα μοιραστεί την ήττα

Εκ μέρους της επιτροπής επιστημόνων και ακαδημαϊκών

Νίκος Κοτζιάς, Καθηγητής Πολιτικής Θεωρίας

Πέτρος Μηλιαράκης, Δικηγόρος Ευρωπαϊκών Δικαστηρίων

Αλέξης Μητρόπουλος Καθηγητής Εργατικού Δικαίου

Ηλίας Νικολόπουλος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου

Δημήτρης Πλευράκης, Φιλοσοφία Δικαίου

πηγή: Praxis

στοιχείο 2

στοιχείο 3

Μήνυμα από την βραβευμένη με νόμπελ ειρήνης οργάνωση «ΜΗΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΗ, ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΟΥΕΝΟΣ ΑΙΡΕΣ ΤΗΣ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ»
Προς τον αγωνιζόμενο Ελληνικό λαό..
Παιδιά μας, εγγόνια μας, τα λίγα αυτά λόγια που θα ακούσετε είναι από τις μανάδες που χάσαμε τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας στα χρόνια της δικτατορίας στην Αργεντινή. Εκείνα τα χρόνια, το Δ.Ν.Τ. βρισκόταν για πολλοστή φορά στη χώρα μας σπέρνοντας την μιζέρια, τη πείνα και την υποδούλωση του λάου μας. Το μόνο που έκαναν τα παιδιά μας ήταν να υπερασπίσουν το λαό μας. Αυτό ήταν το «έγκλημα» τους. Για τους λόγους αυτός έδωσαν ότι πολυτιμότερο είχαν, την ίδια της του ζωή. Ο ηρωικός αγώνας σας σήμερα, σε διαφορετικές συνθήκες αλλά με τους ίδιους εχθρούς των λαών, δεν είναι διαφορετικός, κάνετε το αυτονόητο για να σώσετε τις επόμενες γενιές από την υποδούλωση. Σήμερα, αύριο και μεθαύριο, μη τα βάλετε κάτω, όσο και δύσκολο και ανυπέρβλητο να φαίνετε, θα τα καταφέρετε. Συνεχίστε έως τη τελική νίκη. Τώρα τούτες τις ώρες είμαστε και δίκες σας μάνες, η σκέψη μας και τα λόγια μας είναι μαζί σας. Ξαναβλέπουμε, τα δικά μας παιδιά στους δρόμους της Αθήνας και της Ελλάδας, στους δρόμους του Καίρου, στους δρόμους της Λισσαβόνας και της Μαδρίτης ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΝΙΚΟΥΝ!
Hasta la Victoria siempre!
===========================================================================================
Μήνυμα από τα συνδικάτα του Μεξικού, δια του πρόεδρου του συνδικάτων εργαζομένων –ηλεκτρολόγων που βρίσκονται στον 2ο μήνα απεργίας διαρκείας, Μανουέλ Πάζ.
Προς τον Ελληνικό Λαό…. Το Δ.Ν.Τ. είναι μια γάγγραινα που δεκαετίες τώρα έχει οδηγήσει το Μέξικο στην μαζική εξαθλίωση των κάτοικων του, ιδιαίτερα υμείς οι εργαζόμενοι, είδαμε τις συλλογικές μας συμβάσεις να μην υπάρχουν πια, οι μαζικές απολύσεις να είναι καθημερινές, το οκτάωρο να είναι «κάτι που θυμόμαστε από τα παλιά χρόνια». Θέλουμε να ξέρετε ότι η καταστολή και η βία που έχει εξαπολυθεί εναντίων μας, οι συλλήψεις την συνδικαλιστικών μας εκπροσώπων είναι επιταγή του Δ.Ν.Τ., γιατί δεν θέλουν να έχουν απέναντι τους τις φωνές των ταπεινών και των αδικημένων. Εσείς δίνετε μια μεγαλειώδη και ιστορική μάχη, σήμερα. Έχει παγκόσμιες διαστάσεις και έχουμε όλοι ευθύνη να νικήσετε. Μπορείτε να τους διώξετε από τη χώρα σας. Μπορείτε να ονειρευτείτε μια άλλη κοινωνία. Μπορούμε μαζί να είμαστε στο ίδιο χαράκωμα σήμερα, αν και τόσο μακριά, οι αγώνες μας σήμερα πάνε δίπλα, δίπλα, στην ίδια αλυσίδα στην ίδια πορεία, στην ίδια συγκέντρωση.
Θα νικήσουμε! VENCEREMOS..!!!
============================================================================================
Μήνυμα από την Γενική Σοσιαλιστική Συνομοσπονδία Εργαζομένων της Βενεζουέλας :
Αδελφέ Ελληνικέ Λαέ
Συνάδελφοι, Σύντροφοι, companeros
Από το Καράκας της Βενεζουέλας σας απευθύνουμε θερμό συντροφικό και επαναστατικό χαιρετισμό. Τούτες τις ώρες ο Βολιβαριανός λαός της Βενεζουέλας είναι μαζί σας!
Γνωρίζουμε ότι οι αγώνες σας είναι δύσκολοι και άνισοι, αλλά ξέρουμε ότι οι λαοί πάντα έχουν την ακατανίκητη δύναμη να νικούν στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ο δικός σας λαός έχει γράψει ιστορία. Θα γράψει και τώρα. Έχουμε καταφέρει μέσα από συνεχείς αγώνες να στείλουμε το νεοφιλελεύθερο εργαστήριο και την κρεατομηχανή που καταστρέφει τις κοινωνίες και τις παραδίδει στους τοκογλύφους, στους τραπεζίτες και στον ιμπεριαλισμό στο αποχωρητήριο της ιστορίας!
Εμείς στην χώρα μας και στη Λατινική Αμερική ανοίγουμε νέους δρόμους που βασίζονται στην αλληλεγγύη, στη αλληλοκατανόηση των λαών μας, στην ανάγκη, η παιδεία, η υγεία, η δημοκρατία να μην εμπόρευμα αλλά κοινωνικά αγαθά για το λαό, ώστε να έχουν πραγματικό περιεχόμενο, ώστε να μην υπάρχει ούτε ένας άστεγος, ούτε ένας άνεργος, ούτε ένα παιδι που να διψά για να κατακτήσει τη γνώση, τη τέχνη τον αθλητισμό και την ανθρωπιά και να μπορεί να το κάνει. Δεν ξέρουμε αν θα τα καταφέρουμε αλλά μέχρι τέλους θα αγωνιζόμαστε για αυτά τα πανανθρώπινα ιδανικά!
Χαιρετίζουμε τον ηρωικό αγώνα σας, την νικηφόρα σας ορμή!, το απαράμιλλο θάρρος σας!
Ζήτησε όποτε το κρίνετε να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε και θα το κάνουμε!
Το έχετε ξανακάνει, δώστε στους λαούς του κόσμου την ελπίδα του αγώνα ξανά!
Ταράξτε τα λιμνάζοντα νερά της Ευρωπης του άγριου καπιταλισμού και τη βαρβαρότητας ώστε να ξαναβρεί τη ψυχή της και τα όνειρα της!
Δίωξτε αυτούς που σας θέλουν προσκυνημένους!
Mπορείτε!
Ηasta la Victoria siempre!
============================================================================================
Μήνυμα από τον ΧΟΡΧΕ ΣΕΜΠΑΓΙΟΣ, βουλευτή του κινήματος « Ελεύθεροι του Νότου» από το κοινοβουλίου της Αργεντινής
… Αδέλφια Έλληνες,
Σύντροφοι και Φίλοι,
Ο λαός μας παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες εξελίξεις στη χώρα σας. Ο λαός της Αργεντινής ξαναζεί το δράμα, την τραγωδία της λεηλασίας και της ακραίας φτώχειας, βλέποντας και διαβάζονται για αυτά που συμβαίνουν στη Ελλάδα.
Νιώσαμε αυτό που νιώθετε.
Πονέσαμε όπως και εσείς.
Κύλησαν τα δάκρια των μανάδων μας όταν τα παιδιά τους έφυγαν μετανάστες στα πέτρινα χρόνια του Δ.Ν.Τ.
Είδαμε τους γονείς μας, τα αδέλφια μας και τα παιδιά μας να βρίσκονται στην μακροχρόνια ανεργία.
Μας λοιδόρησαν ως τεμπέληδες όπως τώρα χλευάζουν εσάς.
Αγωνιστήκαμε όπως εσείς τώρα !
Νικήσαμε όπως εσείς θα νικήσετε!
============================================================================================
Δείτε επίσης:
Δεν είμαστε μόνοι σ΄αυτόν τον αγώνα
Μήνυμα αλληλεγγύης στους Έλληνες απεργούς

πηγή: Η Λέσχη

στοιχείο 4

«Αρκεί στον τοίχο/ ανεπαίσθητη ρωγμή/ να τον γκρεμίσει».

2012-02-12T10:47:00.000+02:00

Γράφει ο Νίκος Μπογιόπουλος

Δόλιοι και άρπαγες. Εφιάλτες και Ηρόστρατοι, μαζί.
Η πολιτική τους ισοδυναμεί με κοινωνικό ολοκαύτωμα.
Φτιάχνουν μια ζούγκλα με τους ίδιους να έχουν αναλάβει τους ρόλους των κανίβαλων και των παχύδερμων.
*
Εξοντώνουν, εξαπατούν, τρομοκρατούν, κινδυνολογούν, εκβιάζουν, παραχαράσσουν, πλαστογραφούν, διαστρεβλώνουν. Αποφασίζουν και διατάζουν!
Είναι μια στυγνή κομαντατούρ της πλουτοκρατίας. Μια ακρίδα που έχει επιπέσει επί της κεφαλής του ελληνικού λαού.
*

Κατάργησαν μισθούς.
Εκμηδένισαν συντάξεις.
Διέγραψαν εργασιακά δικαιώματα.
Γύρισαν τη ζωή 100 χρόνια πίσω.
Φέσωσαν την Ελλάδα μέχρι Δευτέρας Παρουσίας.
Τίναξαν τους φόρους και τα χαράτσια στα ύψη.
Εφεραν στον τόπο τα βαμπίρ του ΔΝΤ.
Ξεπουλούν ό,τι έχει απομείνει να θυμίζει δημόσια περιουσία και πατρίδα.
Υπήγαγαν τη χώρα στους εγχώριους «πατριώτες» και τους διεθνείς «δανειστές» και μάλιστα υπό το αγγλικό δίκαιο.
*
Το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, οι «λαγοί» του ΛΑ.Ο.Σ., το ΔΝΤ, η ΕΕ, η ΕΚΤ, οι πρωθυπουργοί τους, δηλαδή, οι εγχώριες και οι διεθνείς τρόικες με όλα τους τα παρακολουθήματα και δεκανίκια
πρέπει να αντιμετωπιστούν ως το αδίστακτο εκτελεστικό απόσπασμα που - με ελεύθερο σκοπευτή τα καθεστωτικά ΜΜΕ - έχουν στήσει οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι τραπεζίτες.
Μια ολιγαρχία που κάθε πόρος της στάζει το αίμα και τον ιδρώτα του εργάτη που τον οδηγούν στον πλήρη εξανδραποδισμό, του άνεργου, του άστεγου, του πεινασμένου που τον οδηγούν στον αφανισμό.
*
Ηρθε η ώρα ο ελληνικός λαός να πάψει να είναι εκείνος ο «πάντοτε ευκολόπιστος και πάντα προδομένος».
Να πάψει να σταυροκοπιέται στους ψευτοσωτήρες προσμένοντας το χαμό του,
Να πάψει να πορεύεται με «βάρκα» τον «Τιτανικό» και με τιμονιέρηδες τους μούτσους που γινήκανε καπεταναίοι.
Να πάψει να ποδηγετείται από τους «πειρατές» που έχουν για έμβλημα την «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων, που έχουν για πυξίδα τους τα κέρδη των κεφαλαιοκρατών, που έχουν για σημαία τους την «περιορισμένη εθνική κυριαρχία» της δικής τους «περιορισμένης» πολιτικής αξιοπρέπειας!
*
Τα ενεργούμενα της πλουτοκρατίας νομίζουν ότι τα πράγματα συνεχίζουν να είναι όπως χτες. Ας το νομίζουν.
Δε νοούν τίποτα από τα λόγια του ποιητή:
«Αρκεί στον τοίχο/
ανεπαίσθητη ρωγμή/
να τον γκρεμίσει».
Με άλλα λόγια: Η Ιστορία δεν τελείωσε.
Τώρα αρχίζει!
Θα το διαπιστώσουν γρήγορα. Πολύ νωρίτερα απ' όσο φαντάζονται.

πηγή: Redfly Planet

Αναγιώνουμεν τες κουφάες στον κόρφο μας αγαπητοί μου

2012-02-11T11:24:00.000+02:00

Σε αντίδραση προς τη γλυκερή υποκριτική συγκατάνευση της υποτιθέμενης σύγκλισης συμφερόντων αριστερών και φιλελευθέρων, το μπλογκ δεν θα αφήσει πέτρα για πέτρα που δεν θα τη σηκώσει προς απόδειξη του εναντίον.

Στα "υπόγεια ρεύματα" ο πόλεμος μαίνεται και "η βάρκα" αρμενίζει με χαμογελαστούς κιθαρωδούς της συγκατάνευσης. Μαίνεται πόλεμος, όχι αναμενόμενες αντιφάσεις και στον πόλεμο κάποιος χάνει και κάποιος κερδίζει! Οί ένοχοι οδηγούνται στο δικαστήριο και αντί ποινής ζητούν συναίνεση συμφερόντων. Καλημέρα τζαι έφεξεν! Ξέχασαν οι ένοχοι πως μας χρωστούν και πως δεν τους χρωστούμε και πως είναι αργά για κροκοδείλια κεφαλαιοκρατικά δάκρυα. Το αμπάρι του πλοίου σάπισε κύριοι! Δεν θα βουλιάξει μαζί μας ενώ εσείς πηδάτε ένας ένας στο διπλανό ιδιωτικό σας σκάφος!

Κατεβάστε τους ναύτες από "το πλοίο της αγάπης"!

Δημόσια αντιπαράθεση Πρύτανη και Προέδρου
Ενόχλησε η αναφορά πως «ο λαός αξίζει περισσότερη Δημοκρατία»

Η δημόσια αντιπαράθεση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κύπρου, Κωνσταντίνου Χριστοφίδη, με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σημάδεψε την χθεσινοβραδινή τελετή αποφοίτησης των μεταπτυχιακών φοιτητών. Ενόχλησε τον Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια η αναφορά ότι «ο λαός και οι επόμενες γενιές αξίζουν περισσότερη Δημοκρατία» και υπέδειξε πως δεν του αρέσουν οι διαλέξεις από καθέδρας και να ακούει τα εξ’ αμάξης…

Στην ομιλία του, που ακολούθησε αυτήν του Πρύτανη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απηύθυνε δημόσια πρόσκληση για διάλογο σε επιστημονικό επίπεδο, με επίκεντρο την παγκόσμια κρίση. Στο τέλος της ομιλίας του, και απαντώντας στον καθηγητή Κωνσταντίνο Χριστοφίδη, κάλεσε τον Πρύτανη, την Πρυτανεία στο σύνολό της αλλά και την Σύγκλητο «να συζητήσουμε προκομμένα σε ένα επιστημονικό επίπεδο, τα ζητήματα της κρίσης, της παγκόσμιας κρίσης, η οποία έχει και βάθος και εύρος, και δεν είναι τυχαία η κρίση και δεν έχει κτυπήσει μόνο την Κύπρο».

Ο Πρόεδρος δεν έκρυψε την έντονη ενόχληση που αισθάνθηκε από όσα άκουσε, λέγοντας ότι δεν του αρέσει να είναι το τιμώμενο πρόσωπο σε μία εκδήλωση και «να γίνονται διαλέξεις από καθέδρας και να ακούει τα εξ’ αμάξης».

ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Επανενωμένου Φιλελευθερισμού Κύπρου

Στη δική του ομιλία νωρίτερα, ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου είχε υποδείξει, μεταξύ άλλων, παραπέμποντας στα γεγονότα του περασμένου Ιουλίου στο Μαρί, ότι «ο λαός μας και οι επόμενες γενιές αξίζουν κάτι καλύτερο, αξίζουν περισσότερη δημοκρατία και περισσότερη λογοδοσία, και είναι μια μεγάλη ευκαιρία μέσα από τη θλίψη και τα γεγονότα του καλοκαιριού, να στήσουμε κάτι εντελώς καινούργιο, πιο υγιές και πιο σύγχρονο».

Ανέφερε, ακόμα, ότι «πρέπει να μετατρέψουμε αυτή τη δύσκολη εποχή σε μία δημοκρατική άνοιξη που μπορεί να καταλήξει στην ανοικοδόμηση του κράτους, να μετατρέψουμε την κρίση σε μια ευκαιρία αναμόρφωσης των πνευματικών θεσμών της δημοκρατίας».

Ο Πρύτανης τόνισε, ακόμη, ότι η Κύπρος «θα πρέπει να ξεπεράσει την οπτική γωνιά του μικρού και αδύναμου, που κοιτάζει τον κόσμο με δέος και εσωστρέφεια, να ξεπεράσει το σύνδρομο του κυνηγημένου, να μετρήσει και πάλι τους φίλους της για να περάσει στα ευρωπαϊκά κέντρα σκέψης την πραγματικότητα, ότι δηλαδή η κατοχή δεν τέλειωσε και το όραμα ενός λαού δεν δικαιώθηκε».

Αναφέρθηκε και στην ανάγκη επαναπροσδιορισμού των στόχων μας, προσθέτοντας ότι «σε ώρες κρίσης, οι πεφωτισμένοι ηγέτες επενδύουν στα πανεπιστήμιά τους και σε κρίσιμες ώρες που η ανεργία μαστίζει τους νέους σε επίπεδα πρωτόγνωρα, γίνεται επιτακτικότερη η ανάγκη ενίσχυσης των πανεπιστημίων».

Στο πλαίσιο της τελετής απονεμήθηκαν συνολικά 18 διδακτορικοί τίτλοι και 173 διπλώματα μάστερ σε φοιτητές από την Κύπρο, την Ελλάδα, την Ρουμανία, την Αρμενία, την Ιορδανία, την Παλαιστίνη, το Καζακστάν, το Πακιστάν και το Ιράν. Ανάμεσα στους 191 απόφοιτους, οι 76 προέρχονται από το πρόγραμμα MBA. Δόθηκαν επίσης οι πρώτοι τίτλοι μάστερ στους πρώτους απόφοιτους των προγραμμάτων της Ιατρικής Γενετικής, της Χημείας Τροφίμων και τίτλοι στα Ευφυή Συστήματα του Τμήματος Πληροφορικής.

πηγή: ikypros

"Η σκέψη απαισιοδοξεί, η θέληση αισιοδοξεί"

2012-02-10T12:52:00.002+02:00

Η ρήση "η σκέψη απαισιοδοξεί, η θέληση αισιοδοξεί" ανήκει στον Γκράμσι από τα "Τετράδια της φυλακής" και τείνει να γίνει σταθερά η πολιτική προσωπική μου στάση...

Είναι μια ρήση γραμμένη στη φυλακή του Μουσολίνι και είναι περιττό να το ρίξουμε στις φιλολογικές αναλύσεις περί κομμουνιστικής ηττοπαθούς "οπισθοχώρησης" εάν "η σκέψη απαισιοδοξούσε και δεν αισιοδοξούσε" τότε...

Είναι και μια άλλη ρήση που ενστερνίζομαι. Αυτή του Αντόρνο, πως ο αμερικανικός φιλελευθερισμός ήταν ταυτόσημος για εκείνον με τον γερμανικό φασισμό...

Θέλω να πω, σε σχέση μ΄ αυτές τις δύο ρήσεις, για το ζήτημα "ενός σύγχρονου φασισμού" στα δικά μου μάτια και που αφορά την εγχώρια λογοκρισία και το τρόπο με τον οποίο επιλέγει να φέρει στο φως αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα.

Αν εξαιρέσω την εφημερίδα Γνώμη, που φροντίζει - κάποτε με αισθητές προτιμήσεις υπέρ των κομμουνιστών, κάποτε κρατώντας ίσες αποστάσεις μεταξύ της ευρωενωσιακής αριστεράς και της αντισυστημικής, στα πλαίσια της ενημερωσης - καμιά άλλη πηγή δεν ασχολείται χωρίς λογοκρισία στο θέμα.

Είχαμε ασχοληθεί διάφοροι, κυρίως "Τα παιδιά της πλύστρας" κατά την περίοδο μετά το Μαρί, με το θέμα της λογοκρισίας στον Τύπο. Η ομάδα αυτή είχε πολύ σωστά εστιάσει τότε στο ζήτημα της "κατασκευής" των ειδήσεων από τον αστικό τύπο. Η "κατασκευή" της είδησης πριν περάσει στο επίπεδο της ιδεολογικής προπαγάνδας, είχαμε πει τότε, χτίζει την μεθοδική δημιουργία της "άποψης κοινού" ή αλλιώς της "κοινής γνώμης" στην αλλίωση ή στην απόκρυψη δεδομένων.

Χθες, σε μια άλλη συζήτηση, ο Αντώνης του ιστολογίου "Συντυχάννουμε" είχε πει πως η κυβέρνηση μετά το Μαρί, "άφησε το κυπριακό" σε δεύτερη μοίρα και έβαλε σε πρώτο πλάνο, ακόμα και ως "θέμα είδησης" το φυσικό αέριο. Δεν ξέρω αν έχει δίκαιο, ίσως να έχει.

Αυτό το οποίο καίει εμένα, είναι σε ποιά μοίρα έχουμε αφήσει το θέμα της κρίσης στην ευρωζώνη. Η εγχώρια κειμενογραφία, τόσο στο Τύπο όσο και στα μπλογκς, τείνει να απομονώνει το ζήτημα της κρίσης στην Ελλάδα, ως ένα "ελληνικό ζήτημα", ως ένα φαινόμενο ούτε λίγο ούτε πολύ εν μέρει ανεξάρτητο από μας, όχι με την έννοια πως δεν έχουμε αντίληψη των επιπτώσεων στη δική μας οικονομία από την έκβαση των γεγονότων εκεί, αλλά με την έννοια πως πουθενά δεν γίνεται ορατό, είναι δηλαδή "λογοκριμένο" το ζήτημα της δικής μας ευθύνης για την πορεία, τις αποφάσεις και τη στάση της ίδιας της Ε.Ε στην εξέλιξη αυτών των γεγονότων καθώς και στις επιπτώσεις των αποφάσεων που υπογράφουμε για το σύνολο των εργαζομένων στις χώρες της Ε.Ε.

Θυμάμαι με κάποιο τρόμο, εξομολογήσεις συντρόφων από την πρώην σοβιετική ένωση πως "δεν ξέραμε σαν λαός τι επιθυμούσαμε όταν επιθυμούσαμε τη δύση" και σκέφτομαι πως εμείς οι κύπριοι σαν λαός, ίσως να μην ξέρουμε τι επιθυμούμε όταν επιθυμούμε μια υποτιθέμενη "εύρωστη οικονομία" σήμερα.

Ποιός ενημερώνει τους κύπριους για το τι ψήνεται ή το τι έχει ήδη ψηθεί στην Ευρώπη;
Από ποιό επίπεδο "γνώσης ή άγνοιας" καλείται ο κύπριος να τοποθετηθεί;
Μήπως περιμένουμε από τον αστικό τύπο να μας πει για τα μαγειρέματα; Δεν θα μας πει. Είναι τρισευτυχισμένος ο αστικός τύπος αν όλα γίνονται για μας χωρίς εμάς.

Είναι μήπως αρκετό από την άλλη, να παρακολουθούμε τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα, περίπου ως θεάματα μιας "τηλεοπτικής πραγματικότητας;"

Ο Αντόρνο είχε δίκιο, ο αμερικανικός φιλελευθερισμός καθώς και ο φιλελευθερισμός εν γένει είναι ταυτόσημος με το φασισμό, που μαζικοποιεί τη λαϊκή βούληση αλλοτριώνοντας την σε τέτοιο τερατώδες σημείο ώστε να οδεύει εθελούσια στην αλλοτρίωση της.

Γιατί δεν έχω δει, σε καμιά αριστερή εφημερίδα και σε κανένα αριστερό μπλογκ ένα κείμενο σαν αυτό;

Είμαστε κι εμείς ανάμεσα σ΄αυτούς που υπογράφουν...

Έφτασε η αρχή του τέλους. Καλή δύναμη!

2012-02-09T18:54:00.000+02:00

αναδημοσίευση από Τάξεις και Ηθική

ΑΠΕΡΓΙΑ!

Από τα ''Πρωτοβάθμια Σωματεία''

''Όλοι, μαζικά, δυνατά, μαχητικά στην 48ωρη πανελλαδική - πανεργατικά απεργία Παρασκευή και Σάββατο 10-11 Φλεβάρη.

Ο συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων καλεί την Παρασκευή και το Σάββατο στις 10.30 στα Προπύλαια και πορεία στη Βουλή

Πέμπτη 9 Φλεβάρη συλλαλητήριο στις 6.00 μμ στα προπύλαια

Κυριακή συγκέντρωση στο Σύνταγμα

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΟΛΟΥΣ

ΣΕ ΛΑΪΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΜΕΤΩΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ-ΣΕΒ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΑΠΕΡΓΙΕΣ -ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ -ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ-ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ!''

Από το ΠΑΜΕ: http://erodotos.wordpress.com/2012/02/09/apergia-pame-10-11-flebari/

ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΜΑΣ!!!!

Αυτό το mail απευθύνεται στον καθένα προσωπικά, δεν είναι άλλο ένα ''μαζικό μήνυμα'', και δεν συνηθίζω να στέλνω τέτοια.

"Πυρετός διαπραγματεύσεων
Ολονύχτιο θρίλερ για τα μέτρα του νέου μνημονίου που αφορούν στις συντάξεις."
in.gr
Τελικά, έχει επέλθει μια σημαντική μετάλλαξη στην αφηγηματική συνταγή των θρίλερ. Είναι όλα του είδους εκείνου όπου ξέρεις από την αρχή ότι στο τέλος πεθαίνει μόνο ο θεατής.

από: http://leninreloaded.blogspot.com/2012/02/121.html

Οι κερατάδες οι κεφαλαιοκράτες (ακόμα πιστεύετε ότι όλα αυτά είναι μια ''ξύλινη γλώσσα''????!!!!) έχουν αποθρασυνθεί τελείως!!! Ξεπουλάνε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε, με αντάλλαγμα νέα δάνεια, επειδή έτσι τάχα θα σωθεί η χώρα. Τα νούμερα είναι αστρονομικά!

''Σύμφωνα με την μηνιαία έρευνα εργατικού δυναμικού της ΕΛΣΤΑΤ
για τον Νοέμβριο του 2011 :

Το ποσοστό ανεργίας το Νοέμβριο του 2011 ανήλθε σε 20,9%, έναντι 13,9% το Νοέμβριο του 2010 και 18,2% τονΟκτώβριο του 2011. Το σύνολο των απασχολουμένων κατά το Νοέμβριο του 2011 εκτιμάται ότι ανήλθε σε3.901.269 άτομα. Οι άνεργοι ανήλθαν σε 1.029.587 άτομα, ενώ ο οικονομικά μη ενεργός πληθυσμός ανήλθε σε 4.423.657 άτομα.

Οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 405.785 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2010 (μείωση 9,4%) και κατά 164.506 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2011 (μείωση 4,0%). Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 337.010 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2010 (αύξηση 48,7%) και κατά 126.062 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2011 (αύξηση 14,0%).

Οι οικονομικά μη ενεργοί, δηλαδή τα άτομα που δεν εργάζονται ούτε αναζητούν εργασία, αυξήθηκαν κατά 102.730 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2010 (αύξηση 2,4%) και κατά 41.301 άτομα σε σχέση με τον Οκτώβριο του 2011 (αύξηση 0,9%)''.

Δεν είναι καιρός για

''Madwalk'',
μπάλα,
πολιτισμένη ενατένιση των γεγονότων, κλπ κλπ.

Αυτές τις μέρες ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ.

Συνολικά κόβονται, με τις μειώσεις, τρεις μισθοί το χρόνο.

Ο κατώτατος μισθός πέφτει ξανά, κατά 20%.

Μειώνεται το επίδομα ανεργίας, καταργούνται ουσιαστικά οι κλαδικές συμβάσεις εργασίας.

Διευκολύνονται οι απολύσεις.

Συντάξεις, το λένε τα κυβερνώντα ανδρείκελα, είναι βέβαιο ότι πολλοί άνθρωποι τον Μάρτιο ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ. Αλλά και να πάρουν, μιλάμε για συντάξεις 700 ΕΥΡΏ στην καλύτερη!!!!!

Το CNN έχει κλείσει έναν ολόκληρο όροφο στο ξενοδοχείο Βρετάνια, γιατί περιμένει τις επόμενες 20 μέρες σφοδρές αντιδράσεις του λαικού κινήματος. Εμπιστευτείτε την πρόβλεψή τους

ΑΥΤΟΙ ΞΕΡΟΥΝ!!!

Πάλι απεργία? Θα πείτε. Το πιο γελοίο θέαμα είναι όταν στις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις κάποιοι άνθρωποι παραδίπλα ζουν στον κόσμο τους. Περιμένουν το λεωφορείο και μιλούν δυνατά στο κινητό για το ποιά τσάντα θα πάρουν. Καλά ρε άνθρωπε, δεν κατεβαίνεις στην απεργία, αλλά ΣΕ ΠΟΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΖΕΙΣ???

Ευτυχώς υπάρχει λαός που πονά, ματώνει, και σκέφτεται. Και θα αντισταθεί. Δεν αντέχεται άλλο το δούλεμα!

Αυτός ο κόσμος δεν θα παραμείνει ο ίδιος. Για κάποιους η κρίση αυτή είναι η ΤΕΡΜΑΤΙΚΗ του καπιταλισμού (όπως για τον επί χρόνια πρόεδρο της παγκόσμιας κοινωνιολογικής εταιρείας, Immanuel Wallerstein). Αλλά αν δεν είναι η τερματική (και αυτό θα το κρίνει τελικά η πάλη της εργατικής τάξης), είναι σίγουρα Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ.

Σε αυτές τις συνθήκες ο καθένας μας αποκτά ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΑΡΟΣ. Δεν υπάρχει ουδέτερη στάση-η παθητικότητα είναι αυτό που ζητούν. Όποιος μένει παθητικός, βρίσκεται στο στρατόπεδό τους. Δεν θα πω πως η σιωπή είναι συνενοχή-είναι πολύ απλουστευτικό. Αλλά όποιος αρνείται να παρακολουθήσει αυτό που συμβαίνει, και έχει αποφασίσει να μην μετέχει ΔΙΟΛΟΥ στο κίνημα των απολυμμένων, των εργαζομένων, των γονιών και των παππούδων μας, ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΠΟΝΕΘΕΙ όταν δει σε λίγο καιρό έναν κόσμο ανυπόφορο, και ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ από άλλους ''υπεύθυνους'' να του λύσουν το πρόβλημα και να επανορθώσουν για τα λάθη που έκαναν.

Μεγαλώσαμε σε μια εποχή συμπτωματικά ''ανθηρή'' για τον καπιταλισμό, και μάθαμε πολλοί να τα έχουμε όλα έτοιμα. Έτσι λοιπόν, αδιαφορούμε για το τί συμβαίνει στον τόπο μας, και στους ανθρώπους που παράγουν τον πλούτο που εμείς καταναλώνουμε.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. Αρνούνται δηλαδή να ΕΠΕΜΒΟΥΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, να διαμορφώσουν συνειδητά μαζί με άλλους, την ίδια τους την ζωή. Είναι ΖΩΑ, με την καθόλου υβριστική και πολύ κυριολεκτική έννοια, ότι από τον άνθρωπο κρατούν το ζωώδες μέρος, τον άνθρωπο-ζώο που άγεται και φέρεται από τα φυσικά ή ''φυσικά'' φαινόμενα. Ως τέτοιο ''φυσικό'' και μοιραίο φαινόμενο παρουσιάζεται η καπιταλιστική κρίση. Και οι άνθρωποι-ζώα κάθονται και κλαίνε την μοίρα τους, ή αδιαφορούν για των άλλων τα δάκρυα, τον πόνο, ενώ θα σπεύσουν στα εύκολα λόγια να δηλώσουν την ''αμέριστη συμπαράστασή'' τους, απολαμβάνοντας τις πλατείες, τους κινηματογράφους, τα τρόφιμα, τα έπιπλα, τα κτήρια, τις υπηρεσίες κλπ, που έχουν φτιαχτεί ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΑΥΤΏΝ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΠΛΗΤΤΟΝΤΑΙ.

Αυτή είναι η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ. Μην τρομάζετε, ακόμα και για τον ίδιο τον Μάρξ, εργατική/παραγωγική τάξη δεν ήταν μόνο ο προλετάριος, ο χαλυβουργός, ο χειρώνακτας του εργοστασίου. ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ είναι οι μισθωτοί εργαζόμενοι, που υποτάσσονται στο Κεφάλαιο, ''χαρίζοντας'' σε αυτό την παραγωγική εργασία τους (την οποία στην πραγματικότητα αναγκάζονται να ξεπουλήσουν για να ζήσουν), αλλά και τον ελεύθερό τους χρόνο, τα καλύτερά τους χρόνια και τα πιο ακριβά τους χαμόγελα, για να μαζεύουν οι καπιταλιστές, οι τράπεζες, να πληρώνουν τους πολιτικούς, και να γίνεται η δουλειά.

Απεργία λοιπόν. Άλλη μια απεργία, μπορεί να πείτε. Καμία νίκη δεν είναι σίγουρη εκ των προτέρων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρέπει να μας φοβηθούν, για να έχουμε ελπίδα. Να φοβηθούν όχι τους 10-50-100 ανθρώπους που θα κάνουν λίγο νταβαντούρι, αλλά την δύναμη των εργαζομένων, των φοιτητών, των ανέργων.

Απεργία, για να δούμε πώς ΑΛΗΘΙΝΑ είναι η ζωή και πώς κερδίζεται, με αγώνες, με θυσίες, διπλά στον λαό που μοχθεί και μέσα σε αυτόν, ένα κομμάτι από αυτόν, εδώ είναι η αληθινή ζωή...

...Η ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ, έπρεπε να έρθει η κρίση για να δούμε καθαρά πως όλα αυτά τα κόμματα που συγκυβερνούν και μερικά άλλα, είναι ΈΝΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ, και ο εργαζόμενος λαός είναι ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥΣ?

Αντί για ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ,

ΑΛΗΘΙΝΗ ΖΩΗ!

ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΤΗς ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΧΩΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ,

ΑΠΕΡΓΙΑ!

Ωχ μανούλα μου...

2012-02-08T17:22:00.003+02:00

«Jerusalem Post»: Το Ισραήλ θέλει να σταθμεύσει μαχητικά στην Κύπρο
Διερευνητικές συνομιλίες μεταξύ Λευκωσίας και Τελ Αβίβ

Το Ισραήλ ετοιμάζεται να ζητήσει τη χρήση αεροπορικής βάσης στην Κύπρο για τα μαχητικά του αεροσκάφη;

Ναι, αν πιστέψει κανείς την ισραηλινή εφημερίδα «Jerusalem Post», η οποία σε δημοσίευμά της τονίζει ότι αυτό το αίτημα θα μεταφέρει κατά την επίσημη επίσκεψή του στο νησί ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Βενιαμίν Νετανιάχου, στα τέλη του μηνός.

Παραμένει άγνωστο, πάντως, σημειώνει ο συντάκτης της εφημερίδας, αν το Ισραήλ θα ζητήσει τη μόνιμη παρουσία μαχητικών του αεροσκαφών στην Κύπρο ή τη δημιουργία βάσης μέσω της οποίας θα παρέχεται λογιστική υποστήριξη σε επιχειρήσεις της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας στην ευρύτερη περιοχή.

Η ισραηλινή εφημερίδα επικαλείται πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες η Λευκωσία και το Τελ Αβίβ βρίσκονται σε διερευνητικές συνομιλίες επί του θέματος και εξετάζεται το ενδεχόμενο να επιτραπεί στο Ισραήλ να σταθμεύσει μαχητικά αεροσκάφη στη βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο, όπου επί εποχής ενιαίου αμυντικού δόγματος στάθμευαν ελληνικά F-16.

Υπενθυμίζεται ότι πολύ πρόσφατα, σε επίσκεψή του στο Ισραήλ, ο κύπριος υπουργός Αμυνας κ. Δ. Ηλιάδης υπέγραψε με τον ισραηλινό ομόλογό του Εχούντ Μπάρακ δύο συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας. Το θέμα της βάσης στην Κύπρο φέρεται να συζητήθηκε στις συνομιλίες αυτές.

Το θέμα της ενίσχυσης της διμερούς αμυντικής συνεργασίας Ισραήλ - Κύπρου είχε πρωτοσυζητηθεί από τον Σεπτέμβριο, όταν η Λευκωσία είχε ξεκινήσει τις γεωτρήσεις στο «Οικόπεδο 12» για το φυσικό αέριο.

Ο λόγος ήταν οι απειλές της Τουρκίας ακόμη και για θερμό επεισόδιο σε περίπτωση που η κυπριακή κυβέρνηση προχωρούσε στον σχεδιασμό της. Φαίνεται τελικά ότι εκείνες οι συζητήσεις προχωρούν παρά το γεγονός ότι η Αγκυρα έχει ρίξει τους τόνους και επιδιώκει να αμφισβητήσει το δικαίωμα της Λευκωσίας να εκμεταλλευτεί τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της με άλλους τρόπους, κυρίως μέσω της επιμονής ότι ανάλογα δικαιώματα έχει και το ψευδοκράτος.

Η πιθανή ευόδωση της κυπροϊσραηλινής συνεργασίας ακόμη και με τη στάθμευση ισραηλινών μαχητικών σε κυπριακό έδαφος θα προσέφερε ένα πλεονέκτημα στη Λευκωσία ενόψει και του δεύτερου γύρου αδειοδοτήσεων για έρευνες υδρογονανθράκων που αναμένεται να προκηρυχθεί ίσως και εντός της επόμενης εβδομάδας.

πηγή: cyprusnews.eu

σχόλια αναγνωστών του Βήματος:

α. Μαθήματα εξ.πολιτικής
Έχει πολλά να διδαχτεί η Ελλάδα από την εξωτερική πολιτική της Κύπρου. Αρκεί να αποβάλλει τα γνωστά φοβικά σύνδρομα!
5 like

b. Βαθύτερη συνεργασία με το Ισραήλ.

Αυτό που εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί οι Αμερικάνοι δεν προωθούν την ιδέα της ανακήρυξης Κουρδικού κράτους, τιμώντας και την υπόσχεση του προέδρου τους Ουίλσον; Θα ήταν μια καλή αρχή διαμελισμού της Τουρκίας και απελευθέρωσης τόσων διαφορετικών λαών που υποφέρουν κάτω από το Μογγολικό τούρκικο φύλο. Εύχομαι η αρχή της συνεργασίας με το Ισραήλ που άρχισε επί Παπανδρέου να συνεχιστεί με βάθεμά της σε περισσότερους τομείς.

4 like

c. Διευκρίνηση

Κύριοι ( α, model citizen ) δεν είμαι φιλοάραβας, αλλά η αλλαγή στρατηγικής πρέπει να συνυπολογίζει και τις παρενέργειες σε όλα τα επίπεδα... νομίζω ότι γίνομαι κατανοητός: να μην εμπλακεί η Kύπρος στο μεσανατολικό κλπ...

5 dislike

Η μόνη ρεαλιστική λύση

2012-02-07T10:41:00.000+02:00

Ερινύες

2012-02-06T17:37:00.001+02:00

Τι χρωστάμε στους Τροτσκιστές όταν όλοι βαρούσαν ντέφια στη σοσιαλδημοκρατία;

Τι "κουβάλησαν" στη δυτική εξορία;

Ποιά ήταν η επιστημονική τους συνεισφορά και ποιό το μερίδιο τους στη συλλογική αντίσταση στη "δημοκρατική μας" ανοησία;

Μίλα μου βρώμικα

2012-02-06T10:41:00.004+02:00

γιατί μ΄αρέσει

να μην θυμάμαι πως κάποτε με κλείδωσες στο κελάρι και τώρα δεν έχω άλλον βιαστή κεφαλαιοκράτη να ερωτευτώ

Οι Γίγαντες και οι Πάστα Φλώρες

2012-02-06T00:04:00.001+02:00

Κάποιος, λέει, οδηγήθηκε στη φιλοσοφία από τον Νίκο Δήμου
κάποιος άλλος από τον Μπρεχτ,
Κάποιος από τον Ζακ
κάποιος άλλος από τον Λένιν
Κάποιος από τον Κέυνς
κάποιος άλλος από τον Μαρξ
Κάποιος από τον Χάιντεγκερ
κάποιος άλλος από τον Γκράμσι

Οι εργάτες έχουν πίσω τους τους Γίγαντες.
Οι άλλοι έχουν τις Πάστα Φλώρες.

Βουλιάξτε όσες φορές όσες Πατρίδες και όσες φορές όση Ιστορία θέλετε.

Οι Πάστα Φλώρες θα φαγωθούν όπως τους πρέπει εν τέλει.

Οι κομμουνιστές και το αστικό κοινοβούλιο

2012-02-05T12:02:00.001+02:00

αναδημοσίευση Traverso Rossa
via Praxis

(Απόφαση του 2ου Συνεδρίου της Κομμουνιστικής Διεθνούς)

Traverso Rossa : Ένα κείμενο εξαιρετικά αφιερωμένο στην διαχρονικά ηδονιζόμενη με την κάλπη, με τους ειρηνικούς κοινοβουλευτικούς δρόμους, και τα "κάλπικα" εκλογικά μέτωπα ελληνική αριστερά. Ενα κείμενο που καταδεικνύει με σαφήνεια την σχέση των κομμουνιστών με το αστικό κοινοβουλευτικό σύστημα , αποκαλύπτοντας την τεράστια φενάκη περί ειρηνικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό. Ας το διαβάσουν οι διάφοροι μαρξιστές-λενινιστές μόνιμοι συνδαιτυμόνες της αστικής δημοκρατίας και οι διάφοροι όψιμοι "επαναστάτες" που φαντασιώνονται κοινοβουλευτικές καριέρες...

Οι θέσεις αυτές γράφτηκαν από τον γνωστό Μπολσεβίκο Νικολάι Μπουχάριν και εγκρίθηκαν απ’ το Συνέδριο, που πραγματοποιήθηκε στην Πετρούπολη της Ρωσίας το 1920.

1. Ο αστικός κοινοβουλευτισμός είναι ένα «δημοκρατικό» κάλυμμα της δικτατορίας της αστικής τάξης, η οποία, σε μια ορισμένη φάση της ανάπτυξής της, έχει την ανάγκη να παρουσιάζεται ως έκφραση της «λαϊκής θέλησης», πάνω από κοινωνικές τάξεις. Στην πραγματικότητα, ο κοινοβουλευτισμός δεν είναι τίποτε παραπάνω από ένας μηχανισμός καταπίεσης και υποταγής, στα χέρια του κεφαλαίου.

2. Ο κοινοβουλευτισμός είναι κι αυτός μια μορφή κρατικής οργάνωσης. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να έχει καμία σχέση με την κομμουνιστική κοινωνία, στην οποία δεν θα υπάρχουν πια ούτε τάξεις ούτε πάλη των τάξεων, ούτε κάποια μορφή κρατικής εξουσίας.

3. Ο κοινοβουλευτισμός δεν μπορεί να είναι όμως ούτε καν μια μεταβατική μορφή διακυβέρνησης ενός προλεταριακού κράτους. Στο οξύτερο σημείο της ταξικής πάλης, σε μια περίοδο εμφυλίου πολέμου, το προλεταριάτο είναι υποχρεωμένο να οικοδομήσει μια μορφή κρατικής οργάνωσης προσαρμοσμένη στις ανάγκες της πάλης, στην οποία δεν θα έχει καμιά θέση κανένας εκπρόσωπος της παλιάς άρχουσας τάξης. Το προλεταριάτο δεν χρειάζεται κανένα κοινοβουλευτικό μοίρασμα της εξουσίας, που θα ήταν ολέθριο για τα συμφέροντά του. Η μόνη δυνατή μορφή διακυβέρνησης ενός προλεταριακού κράτους είναι η δημοκρατία των εργατικών συμβουλίων.

4. Το αστικό κοινοβούλιο είναι ένας απ’ τους σημαντικότερους μηχανισμούς του αστικού κράτους. Καθήκον του προλεταριάτου δεν είναι να κατακτήσει αυτόν τον μηχανισμό αλλά να τον καταστρέψει, μαζί με κάθε άλλο θεσμό του αστικού καθεστώτος.

5. Το ίδιο ισχύει και για τα τοπικά όργανα εξουσίας, που είναι εντελώς λάθος να λέμε ότι διαφέρουν απ’ την κεντρική κρατική εξουσία. Στην πραγματικότητα, είναι κι αυτά μηχανισμοί του αστικού καθεστώτος, που η προλεταριακή επανάσταση πρέπει να τους καταστρέψει και να τους αντικαταστήσει απ’ τα τοπικά εργατικά συμβούλια.

6. Συμπερασματικά, οι κομμουνιστές απορρίπτουν τον κοινοβουλευτισμό σαν μορφή της μελλοντικής κοινωνίας. Τον απορρίπτουν σαν μορφή της δικτατορίας του προλεταριάτου. Απορρίπτουν κάθε πιθανότητα κατάκτησης της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο. Θέτουν ως βασικό καθήκον τους τη διάλυση του αστικού κοινοβουλίου. Γι’ αυτό και οι κομμουνιστές μπορούν ν’ αξιοποιήσουν αυτόν τον αστικό θεσμό μόνο για να προετοιμάσουν την καταστροφή συνολικά του αστικού καθεστώτος. Μόνο απ’ αυτή τη σκοπιά μπορεί να τεθεί το ζήτημα της συμμετοχής στο κοινοβούλιο κι από καμιά άλλη.

7. Κάθε ταξικός αγώνας είναι ένας πολιτικός αγώνας και σε τελευταία ανάλυση κρύβει μέσα του το σπέρμα της πάλης για την εξουσία. Κάθε απεργία που εξαπλώνεται σ’ όλη τη χώρα γίνεται μια απειλή για το αστικό κράτος και έτσι παίρνει έναν πολιτικό χαρακτήρα. Ο πολιτικός μας αγώνας αποσκοπεί: στην ανατροπή της αστικής τάξης, την καταστροφή του κράτους της και τη δημιουργία ενός προλεταριακού κράτους, που βασική του αποστολή είναι το τσάκισμα κάθε αντίδρασης της παλιάς εκμεταλλεύτριας τάξης.

8. Ο πολιτικός μας αγώνας δεν περιορίζεται σε καμιά περίπτωση στη στάση μας απέναντι στο κοινοβούλιο. Αντίθετα, αποσκοπεί στην ενίσχυση κάθε επιμέρους αγώνα του προλεταριάτου, έτσι ώστε να καταλήγει στον γενικό αγώνα για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.

9. Η βασική μέθοδος πάλης του προλεταριάτου απέναντι στην αστική τάξη και το κράτος της είναι η μέθοδος της μαζικής δράσης. Η δράση αυτή οργανώνεται και κατευθύνεται απ’ τις μαζικές οργανώσεις του προλεταριάτου (συνδικάτα, κομματικές οργανώσεις, εργατικά συμβούλια), κάτω απ’ τη γενική καθοδήγηση ενός ενιαίου, πειθαρχημένου και συγκεντροποιημένου κομμουνιστικού κόμματος. Σ’ αυτή τη μάχη, το προλεταριάτο πρέπει να διαθέτει μια ηγεσία τολμηρών πολιτικών στελεχών, ένα γερό πολιτικό επιτελείο, που να διευθύνει όλες τις επιχειρήσεις σε όλους τους τομείς της πάλης.

10. Η μαζική πάλη περιλαμβάνει έναν ολόκληρο συνδυασμό από κινήσεις, που θα πρέπει να οξύνονται στη μορφή τους και να τείνουν προς μια γενική εξέγερση κατά του αστικού καθεστώτος. Σ’ αυτή τη μαζική πάλη, που καταλήγει αναπόφευκτα σ’ έναν εμφύλιο πόλεμο, το κόμμα του προλεταριάτου πρέπει να υποτάξει κάθε μορφή νόμιμης δράσης, σαν δράση βοηθητική της επαναστατικής δραστηριότητας.

11. Ένα τέτοιο βοηθητικό νόμιμο στήριγμα είναι και το βήμα του κοινοβουλίου. Το γεγονός ότι το κοινοβούλιο είναι ένας αστικός θεσμός δεν σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι δεν μπορεί ν’ αξιοποιηθεί για τους σκοπούς του προλεταριάτου. Οι κομμουνιστές συμμετέχουν σ’ αυτούς τους θεσμούς μόνο για να βοηθήσουν απ’ τα μέσα το προλεταριάτο να τους καταστρέψει (βλέπε το παράδειγμα του Λήμπκνεχτ στη Γερμανία, των Μπολσεβίκων στην Τσαρική Δούμα, στο «Δημοκρατικό Κοινοβούλιο», στο «Προ-Κοινοβούλιο» του Κερένσκυ, στην Συντακτική Συνέλευση και στις τοπικές Δούμες και τελευταία το παράδειγμα των Βουλγάρων Κομμουνιστών).

12. Αυτή η κοινοβουλευτική δραστηριότητα (που περιλαμβάνει βασικά την επαναστατική προπαγάνδα απ’ το βήμα του κοινοβουλίου, το ξεσκέπασμα του αντιπάλου, το ιδεολογικό ανέβασμα των μαζών – που ειδικά οι πιο καθυστερημένες είναι αιχμάλωτες του κοινοβουλευτισμού κλπ.), θα πρέπει να υποτάσσεται απόλυτα και εξ’ ολοκλήρου στους σκοπούς και τα καθήκοντα της εξω-κοινοβουλευτικής πάλης. Η συμμετοχή σε εκλογικές καμπάνιες και η επαναστατική προπαγάνδα απ’ το βήμα του κοινοβουλίου έχουν ιδιαίτερη σημασία για το κέρδισμα των εργαζομένων και ιδίως εκείνων των στρωμάτων που είναι τα λιγότερο πολιτικοποιημένα.

13. Αν οι Κομμουνιστές πετύχουν να πάρουν μια πλειοψηφία σε κάποιο δήμο ή κοινότητα, τότε θα πρέπει α) να κάνουν αντιπολίτευση στην κεντρική εξουσία, β) να κάνουν ότι μπορούν για να βοηθήσουν τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού, γ) να δείχνουν με κάθε ευκαιρία τα εμπόδια που βάζει η αστική εξουσία σε κάθε σημαντικό μέτρο υπέρ των εργαζομένων, δ) στη βάση αυτή ν’ αναπτύσσουν την πιο οξεία επαναστατική προπαγάνδα χωρίς να φοβούνται τη σύγκρουση με την κρατική εξουσία και ε) αν έχουν τη δυνατότητα, ν’ αντικαθιστούν την τοπική διοίκηση μ’ ένα τοπικό εργατικό συμβούλιο. Η δραστηριότητα των Κομμουνιστών στην τοπική αυτοδιοίκηση θα πρέπει να είναι μέρος της γενικής εργασίας για την αποσταθεροποίηση του καπιταλιστικού συστήματος.

14. Οι εκλογικές καμπάνιες δεν πρέπει να οργανώνονται στο πνεύμα του πώς θα κερδίσουμε τις περισσότερες έδρες στο κοινοβούλιο αλλά στο πνεύμα της επαναστατικής κινητοποίησης των μαζών με τα συνθήματα της προλεταριακής επανάστασης. Θα πρέπει να παίρνουν μέρος σ’ αυτές όλα τα μέλη του κόμματος και όχι μόνο οι «κορυφές» του κόμματος. Είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσουμε όλες τις μορφές μαζικής δράσης (απεργίες, διαδηλώσεις, κινητοποίηση μέσα στον στρατό κλπ.). Είναι απαραίτητο να ενεργοποιήσουμε όλες τις μαζικές προλεταριακές οργανώσεις.

15. Για τους Κομμουνιστές, η κοινοβουλευτική δράση είναι το αντίθετο απ’ τη μικροπολιτική που κάνουν τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, των οποίων οι βουλευτές μπαίνουν στη Βουλή για να υποστηρίξουν τους «δημοκρατικούς θεσμούς». Οι Κομμουνιστές μπορούν να είναι μόνο υπέρ της αξιοποίησης του κοινοβουλίου για τους δικούς τους σκοπούς, στο πνεύμα του Λήμπκνεχτ και των Μπολσεβίκων.

16. Ο «αντι-κοινοβουλευτισμός», δηλαδή η απόλυτη και κατηγορηματική απόρριψη κάθε συμμετοχής σε εκλογές, είναι μια απλοϊκή, παιδιάστικη αντίληψη, που δεν αντέχει σε καμιά κριτική. Πρόκειται για ένα δόγμα που σταματάει σε μια βαθιά αποστροφή για τους πολιτικάντηδες του κοινοβουλίου, αγνοώντας όμως την επαναστατική στάση στο κοινοβούλιο. Ακόμη περισσότερο, αυτή η αντίληψη συνδυάζεται συνήθως με μια εντελώς λανθασμένη άποψη για το ρόλο του κόμματος, σύμφωνα με την οποία το κόμμα δεν πρέπει να είναι μια συγκεντρωμένη δύναμη της εργατικής πρωτοπορίας αλλά μια αποκεντρωμένη χαλαρή ένωση διαφόρων ομάδων.

17. Η αναγνώριση της σημασίας της κοινοβουλευτικής δράσης δεν συνεπάγεται αναγκαστικά τη συμμετοχή στις εκλογές και στο κοινοβούλιο κάτω απ’ οποιεσδήποτε συνθήκες. Αυτό εξαρτάται κάθε φορά από μια σειρά όρους. Κάτω από ορισμένες συνθήκες, μπορεί να είναι απαραίτητη και η αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο. Αυτό ακριβώς έκαναν οι Μπολσεβίκοι, όταν αποσύρθηκαν απ’ το «Προ-Κοινοβούλιο» για να του αφαιρέσουν κάθε δύναμη και να το φέρουν σε αντιπαράθεση με το Σοβιέτ της Πετρούπολης, στις παραμονές της εξέγερσης. Έκαναν το ίδιο και με τη διάλυση της Συντακτικής Συνέλευσης, για να φέρουν στο προσκήνιο των γεγονότων το Τρίτο Συνέδριο των Σοβιέτ. Ανάλογα με τις συνθήκες, ένα μποϊκοτάρισμα των εκλογών μπορεί να είναι απαραίτητο.

18. Οι Κομμουνιστές αναγνωρίζουν γενικά τη σημασία της συμμετοχής στις εκλογές για το κοινοβούλιο και την τοπική αυτοδιοίκηση, καθώς και της εργασίας μέσα σ’ αυτούς τους θεσμούς, αλλά τοποθετούνται απέναντι σ’ αυτήν συγκεκριμένα, ξεκινώντας απ’ τις ιδιαιτερότητες της κάθε στιγμής. Ένα μποϊκοτάρισμα των εκλογών και η άμεση αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο μπορεί να είναι απαραίτητη, όταν υπάρχουν προϋποθέσεις για το άμεσο πέρασμα στον ένοπλο αγώνα και την κατάληψη της εξουσίας.

19. Σε κάθε περίπτωση, το κέντρο βάρους της πάλης των Κομμουνιστών βρίσκεται έξω απ’ το κοινοβούλιο. Χωρίς καμιά συζήτηση, το ζήτημα της κατάληψης της εξουσίας και της οργάνωσης της προλεταριακής δικτατορίας δεν μπορεί να υποταχθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα της χρησιμοποίησης του κοινοβουλίου.

20. Γι’ αυτό και η Κομμουνιστική Διεθνής θεωρεί ότι θα ήταν μεγάλο λάθος κάθε σχίσμα ή απόπειρα σχίσματος πάνω σ’ αυτό και μόνο το ζήτημα. Το Συνέδριο καλεί όλους όσους παραδέχονται τη μαζική πάλη για την προλεταριακή δικτατορία, υπό την καθοδήγηση του συγκεντροποιημένου κόμματος του επαναστατικού προλεταριάτου, να παλέψουν για την ενότητα των Κομμουνιστών, ανεξαρτήτως των διαφορών που μπορεί να υπάρχουν πάνω στο ζήτημα της χρησιμοποίησης του αστικού κοινοβουλίου.

Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΩΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΩΝ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Προκειμένου να διασφαλίσουμε τη σωστή εφαρμογή της επαναστατικής κοινοβουλευτικής τακτικής, είναι απαραίτητο:

1. Όλα τα κομμουνιστικά κόμματα, στην προεκλογική περίοδο, να δίνουν βάρος στο υψηλό επίπεδο και στη σωστή σύνθεση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος είναι υπεύθυνη για όλη την κοινοβουλευτική δουλειά του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή έχει το αναφαίρετο δικαίωμα ν’ απορρίψει κάθε υποψήφιο που δεν προσφέρει τις κατάλληλες εγγυήσεις ότι θα υπερασπιστεί τις κομμουνιστικές θέσεις μέσα στο κοινοβούλιο. Οι Κομμουνιστές πρέπει να σπάσουν απ’ την παλιά σοσιαλδημοκρατική συνήθεια του να επιλέγονται ως υποψήφιοι μόνο οι λεγόμενοι «έμπειροι βουλευτές», κατά κύριο λόγο δικηγόροι. Γενικά είναι αναγκαίο να επιλέγουμε εργάτες για υποψήφιους βουλευτές και να μην στεκόμαστε στο γεγονός ότι αυτοί μπορεί να είναι απλά μέλη του κόμματος, χωρίς «κοινοβουλευτική εμπειρία». Οι Κομμουνιστές πρέπει να στιγματίζουν ανελέητα τα καριερίστικα στοιχεία, που τους πλησιάζουν μόνο και μόνο για να γίνουν βουλευτές. Η Κεντρική Επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος πρέπει να επικυρώνει τις υποψηφιότητες μόνο εκείνων των συντρόφων που έχουν αποδείξει επί πολλά χρόνια την απόλυτη αφοσίωσή τους στην εργατική τάξη.

2. Μετά τις εκλογές, η οργάνωση της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος πρέπει να βρίσκεται στην απόλυτη διάθεση της ΚΕ, ανεξαρτήτως του αν το κόμμα βρίσκεται τη συγκεκριμένη περίοδο σε νομιμότητα ή στην παρανομία. Ο πρόεδρος και οι διάφορες επιτροπές της κομμουνιστικής κοινοβουλευτικής ομάδας πρέπει να έχουν εγκριθεί απ’ την ΚΕ του κόμματος. Η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος πρέπει να διαθέτει έναν μόνιμο αντιπρόσωπο στην κοινοβουλευτική ομάδα με δικαίωμα βέτο. Σε όλα τα σημαντικά πολιτικά ζητήματα, η κοινοβουλευτική ομάδα θα πρέπει ν’ απευθύνεται στην ΚΕ για οδηγίες σχετικά με τη στάση που θα κρατήσει. Πριν από κάθε σημαντική ενέργεια των κομμουνιστών στο κοινοβούλιο, η ΚΕ έχει το δικαίωμα και το καθήκον να καθορίσει τον κεντρικό ομιλητή και ν’ απαιτήσει απ’ αυτόν να υποβάλει τα βασικά σημεία της ομιλίας του η και όλο τον λόγο του για έγκριση απ’ την ΚΕ. Πρέπει να υπάρχει μια γραπτή δήλωση κάθε υποψηφίου στα κομμουνιστικά ψηφοδέλτια, ότι θα εγκαταλείψει τη βουλευτική του έδρα αμέσως μόλις του ζητηθεί απ’ το κόμμα, έτσι ώστε σε κάθε περίπτωση, η αποχώρηση απ’ το κοινοβούλιο να διεξαχθεί συντεταγμένα.

3. Σ’ εκείνες τις χώρες όπου ρεφορμιστικά, μισορεφορμιστικά ή καριερίστικα στοιχεία έχουν καταφέρει να διεισδύσουν στην κομμουνιστική κοινοβουλευτική ομάδα (όπως ήδη έχει συμβεί σε κάποιες χώρες), η ΚΕ του κόμματος είναι υποχρεωμένη να διεξάγει μια πλήρη εκκαθάριση της κοινοβουλευτικής ομάδας. Βαδίζοντας πάνω στην αρχή ότι: είναι πολύ πιο χρήσιμο για τους σκοπούς της εργατικής τάξης να έχουμε μια μικρή αλλά πραγματικά κομμουνιστική κοινοβουλευτική ομάδα παρά μια μεγάλη αλλά χωρίς συνεπή κομμουνιστική στάση.

4. Οι Κομμουνιστές βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να συνδυάζουν τη νόμιμη με την παράνομη δουλειά. Σ’ εκείνες τις χώρες που οι βουλευτές έχουν ασυλία σύμφωνα με τον αστικό νόμο, αυτή η ασυλία θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τη στήριξη της παράνομης οργάνωσης και προπαγάνδας του κόμματος.

5. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να υποτάσσουν όλη την κοινοβουλευτική τους δράση στην εξωκοινοβουλευτική δράση του κόμματος. Πρέπει να κατεβάζουν νομοσχέδια, όχι με σκοπό να γίνουν αποδεκτά απ’ την αστική πλειοψηφία, αλλά για λόγους προπαγάνδας, ζύμωσης και οργάνωσης, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες του κόμματος.

6. Σε περίπτωση μεγάλων εργατικών διαδηλώσεων ή επαναστατικών γεγονότων, οι Κομμουνιστές βουλευτές είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των εργατικών μαζών.

7. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να χρησιμοποιούν κάθε μέσο που διαθέτουν για να δημιουργούν δεσμούς με τους επαναστάτες εργάτες, τους αγρότες και τους άλλους εκμεταλλευόμενους. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι δυνατό ν’ αναπτύσσουν πελατειακές σχέσεις με τους ψηφοφόρους, όπως συμβαίνει με τους σοσιαλδημοκράτες βουλευτές. Πρέπει να είναι μόνιμα στη διάθεση του κόμματος για κάθε είδους προπαγάνδα σε όλη τη χώρα.

8. Κάθε Κομμουνιστής βουλευτής πρέπει να έχει στο νου του ότι δεν είναι ένας νομοθέτης που έρχεται σε συνεννόηση με άλλους νομοθέτες αλλά ένας προπαγανδιστής του κόμματος που έχει σταλεί στο στρατόπεδο του εχθρού για να φέρει σε πέρας μια κομματική αποστολή. Ο Κομμουνιστής βουλευτής είναι υπεύθυνος όχι γενικά έναντι του «εκλογικού σώματος», αλλά έναντι του κόμματός του, είτε αυτό είναι στη νομιμότητα είτε στην παρανομία.

9. Οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να μιλάνε σε μια γλώσσα που να την καταλαβαίνει ο απλός εργάτης και ο αγρότης, έτσι ώστε το κόμμα να είναι σε θέση να εκδίδει σε προκηρύξεις και να διανέμει τους λόγους τους στα πιο απόμακρα σημεία της χώρας.

10. Απλοί Κομμουνιστές εργάτες θα πρέπει να εκλέγονται στο κοινοβούλιο και θα πρέπει να μιλάνε, ακόμη κι αν είναι καινούργιοι στην «κοινοβουλευτική αρένα». Δεν υπάρχει καμιά προτεραιότητα για τους «έμπειρους βουλευτές». Στην ανάγκη, οι εργάτες βουλευτές μπορούν ακόμη και να διαβάζουν τους λόγους τους, οι οποίοι στη συνέχεια θα τυπώνονται σε προκήρυξη και θα διανέμονται.

11. Οι Κομμουνιστές βουλευτές θα πρέπει να χρησιμοποιούν το κοινοβουλευτικό βήμα για να ξεσκεπάζουν όχι μόνο τους αστούς αλλά επίσης και τους σοσιαλ-πατριώτες, τους ρεφορμιστές, τους πολιτικούς του «Κέντρου» και τους άλλους εχθρούς του Κομμουνισμού. Επίσης, θα πρέπει να χρησιμοποιούν το βήμα του Κοινοβουλίου για να προπαγανδίζουν πλατιά τις ιδέες της Κομμουνιστικής Διεθνούς.

12. Ακόμη και αν είναι λίγοι, οι Κομμουνιστές βουλευτές πρέπει να έχουν μια επιθετική στάση έναντι των καπιταλιστών. Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι: μόνο αυτός που είναι ορκισμένος εχθρός των καπιταλιστών και των σοσιαλδημοκρατών υπηρετών τους, στα λόγια και στα έργα, αξίζει να λέγεται κομμουνιστής.

Πηγή : Πολιτικό Καφενείο

Με άλλα λόγια τα λαμόγια..

2012-02-04T12:39:00.002+02:00

Σεμινάριο στη Μόσχα για την Κύπρο ως χρηματοπιστωτικό κέντρο (ουαου)

Η Κύπρος διατηρεί τα ανταγωνιστικά της πλεονεκτήματα ως ένα ισχυρό χρηματοπιστωτικό κέντρο παρά τις παγκόσμιες οικονομικές αντιξοότητες ( τρία πουλάκια κάθονταν ) και τον ανταγωνισμό από άλλες χώρες, αναφέρθηκε σε σεμινάριο το οποίο διοργάνωσαν στη Μόσχα η Marfin Laiki Bank και η εταιρεία Totalserve Μanagement Ltd. (Totaldeath Management Ltd.)

Σύμφωνα με ανακοίνωση της Marfin Laiki Bank, περισσότεροι από 130 προσκεκλημένοι - δικηγόροι, λογιστές, διαχειριστές πλούτου, τραπεζίτες και άτομα υψηλού εισοδήματος (όλος ο καλός κόσμος) συμμετείχαν στο σεμινάριο που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου 2012, στο Ararat Park Hyatt στη Μόσχα.

Με Θέμα ''Cyprus: The Preferred Gateway for Russian Investments – Rising Above Global Economic Adversity'', το σεμινάριο εξέτασε πώς και γιατί η Κύπρος χρησιμοποιείται (έλα ντε!)για εισαγωγές και εξαγωγές επενδύσεων στη Ρωσία και άλλες χώρες της ΚΑΚ.

Μεταξύ των ζητημάτων που αναπτύχθηκαν ήταν η σταθερότητα του τραπεζικού συστήματος της Κύπρου,( 30 μέτρα "ανάπτυξης" είναι αυτά!) τα διάφορα μέτρα που έχει λάβει η Κύπρος για να αντιμετωπίσει την παγκόσμια οικονομική κρίση και οι πρόσφατες επιχειρηματικές και διακανονιστικές εξελίξεις μεταξύ των δύο χωρών. Στο σεμινάριο αναλύθηκε, επίσης, πώς οι Ρώσοι με υψηλά εισοδήματα θα μπορούσαν να διαχειριστούν καλύτερα τον πλούτο τους.(πάλι καλά που δεν έχουμε τους Ρώσους του΄17 και δεν θα μουχλιάσουμε από έλλειψη ιδεών που αντέχουν στον φρέσκο αέρα)

Κύριοι ομιλητές στο σεμινάριο ήταν ο Μίλτος Μιχαηλάς, Διευθυντής Διεύθυνσης Ομίλου – Διεθνείς Επιχειρήσεις & Ρωσία (ΔΔΟ-ΔΕ&Ρ) της Marfin Laiki Bank, ο Κυριάκος Μιχαηλίδης, Διευθυντής Διεύθυνσης Wealth Management της Marfin Laiki Bank, ο Πέτρος Γ. Οικονομίδης, Πρόεδρος της εταιρείας Totalserve Management και ο Πέτρος Ριαλάς, Σύμβουλος και επικεφαλής του τμήματος Διεθνούς Φορολογικού Προγραμματισμού της Τotalserve.

Στο σεμινάριο μίλησε και ο Ανώτερος Διευθυντής του γραφείου Λουξεμβούργου της εταιρείας Totalserve Management Keimpe Reitsma
Ο Πρόξενος της Κύπρου στη Ρωσία Sevag Avedissian καλωσόρισε τους προσκεκλημένους των δύο εταιρειών και εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη μεγάλη προσέλευση.

πηγή: ΚΥΠΕ

Ο Αλέξανδρος..

2012-02-03T15:32:00.001+02:00

[...]
Ο Αλέξανδρος αποφοίτησε από το Λύκειο του Σιμπίρσκ με έπαινο, ξεχωρίζοντας ως πνεύμα χαρισματικό και πολλά υποσχόμενο. Εισήχθη κατόπιν εξετάσεων στο Πανεπιστήμιο της Αγίας Πετρούπολης, στη Σχολή των Φυσικών Επιστημών, όπου και κέρδισε χρυσό μετάλλιο για τις εργασίες του στη Ζωολογία. Παρά τις άριστες επιδόσεις του, ο Αλέξανδρος δεν ήταν μονόπλευρο πνεύμα. Ενδιαφερόταν ιδιαίτερα για τα πολιτικά πράγματα και τις νεωτερικές επαναστατικές μαρξιστικές ιδέες. Γρήγορα έγινε το μαύρο πρόβατο της οικογένειας, ενσπείροντας ανησυχία, λόγω της επαναστατικής δράσης του, που καθόλου δε συμβάδιζε με το υψηλό κοινωνικό στάτους που απολάμβαναν οι Ουλιάνοφ.

Στο πανεπιστήμιο συμμετείχε σε παράνομες συγκεντρώσεις και διαδηλώσεις, εκφωνώντας λόγους σε μαθητές, φοιτητές και εργάτες. Ως αγκιτάτορας (ο προπαγανδιστής και κινητοποιών τις μάζες για πολιτικούς λόγους) των μαρξιστικών ιδεών έχαιρε της εκτίμησης των μυημένων συναγωνιστών του, για το πνεύμα, τις γνώσεις και τον ακέραιο χαρακτήρα του. Το 1886, μέσω της γνωριμίας του με τον Πιοτρ Γιάκοβλεβιτς Σεβυριόφ (ρωσικά: Пётр Я́ковлевич Шевырёв), νεαρό ευγενή και ιδρυτή μιας τρομοκρατικής φράξιας της Άκρας Αριστεράς και διαδόχου οργάνωσης της φοβερής Ναρόντναγια Βόλια (Наро́дная во́ля, Λαϊκή Θέληση), η οποία είχε δολοφονήσει τον τσάρο Αλέξανδρο Β' το 1881, εντάχθηκε σε αυτή και ανέπτυξε ακαταπόνητη δράση. Η οργάνωση έδινε σημασία στη δράση της εργατικής τάξης, μέσω της χειραφέτησής της από μια επαναστατική ιντελιγκέντσια (ελίτ διανοουμένων), όπου η ένοπλη πάλη αποτελούσε μία από τις βασικές μορφές αγώνα εναντίον του αυταρχισμού. Ο ίδιος αποτελούσε έναν από τους ιδεολογικούς εγκέφαλους της οργάνωσης, γράφοντας πάρα πολλά έντυπά της και εκδίδοντας οδηγίες προς τα μέλη της.

Το 1887, η ομάδα ετοίμασε μια απόπειρα δολοφονίας κατά του τσάρου. Ημερομηνία της απόπειρας ορίστηκε η 1η Μαρτίου 1887, με σκοπό να προκαλέσουν οι επαναστάτες εντυπωσιασμό και αυθόρμητο ξεσηκωμό, καθώς εκείνη την ημέρα συμπληρώνονταν 6 ακριβώς χρόνια από τη δολοφονία του πρώην τσάρου Αλέξανδρου Β', πατέρα τού τότε τσάρου Αλέξανδρου Γ'. Εκείνο τον καιρό, ο Αλέξανδρος Ουλιάνοφ ετοίμαζε παράλληλα τη διπλωματική του εργασία, γράφοντας συνάμα μεγάλο αριθμό προκηρύξεων που καλούσαν σε επίδειξη δύναμης τους συναγωνιστές. Όμως η αστυνομία, μέσω πληροφοριοδοτών, έμαθε για τη συνωμοσία και επενέβη εγκαίρως, συλλαμβάνοντας τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης. Το πρόγραμμα που είχε συντάξει ο νεαρός Ουλιάνοφ, ζητούσε την εθνικοποίηση της γης και των επιχειρήσεων και την εγκαθίδρυση δημοκρατίας. Ο τσάρος ευθύς μόλις έμαθε για το σχέδιο, το χαρακτήρισε ως απόπειρα επανάληψης της Παρισινής Κομμούνας, γεγονός που σφράγισε τη μοίρα των συμμετεχόντων.

Σύντομα, δεκαπέντε κατηγορούμενοι προσήχθησαν σε ειδικό δικαστήριο της Γερουσίας. Όλοι τους καταδικάστηκαν σε θάνατο, μετά από λίγο όμως εδόθη χάρη στους δέκα από αυτούς, μεταξύ των οποίων δεν ήταν ο Αλέξανδρος Ουλιάνοφ. Μένοντας πιστός ώς το τέλος στις αρχές του, ανέλαβε πλήρως τις ευθύνες του, ελαφρύνοντας παράλληλα τη θέση των άλλων κατηγορουμένων. Αρνήθηκε κάθε πιθανότητα για χάρη και δεν εξεδήλωσε καμία πρόθεση μεταμέλειας. Η μητέρα του, προσπάθησε μέσω γνωστών να γλυτώσει το γιο της, έφτασε μάλιστα να ζητήσει την επιείκια και το έλεος του ρώσου ηγεμόνα, επικαλούμενη τις χρηστές υπηρεσίες του άντρα της στην Αυτοκρατορία. Ο τσάρος, εξοργισμένος από την αδιαλλαξία του Αλέξανδρου, που αρνείτο να δεχθεί χάρη, έδωσε εντολή για την εκτέλεσή του. Ο Αλέξανδρος μαζί με τον Σεβυριόφ, εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού στις 20 Μαΐου 1887, σε ηλικία 21 ετών.

Ο θάνατος του Αλέξανδρου αποτέλεσε ένα τρομακτικό πλήγμα για την οικογένεια των Ουλιάνοφ, καθώς ο νεαρός αποτελούσε το πιο λαμπρό και σπινθηροβόλο πνεύμα της. Επιπλέον, η οικογένεια έχανε τον προστάτη της πλέον, καθώς ο πατέρας Ιλία Νικολάγιεβιτς είχε πεθάνει αιφνιδίως, ένα χρόνο νωρίτερα, από εγκεφαλική αιμορραγία. Το χτύπημα όπως αναφέρουν οι ρώσοι ιστορικοί για το μικρό Βλαδίμηρο Ουλιάνοφ, τον μετέπειτα επονομαζόμενο Λένιν, τέσσερα χρόνια μικρότερο του Αλέξανδρου, ήταν μοιραίο και διαμόρφωσε το μελλοντικό του χαρακτήρα. Ο Βλαντίμιρ θαύμαζε τον αδελφό του και τον είχε ως πρότυπο. Ήταν ο πολυαγαπημένος του αδελφός και άσκησε τρομερή επίδραση στο χαρακτήρα του. Θαύμαζε τον Αλέξανδρο για το μεγάλο του ιδεαλισμό, την ουσιαστική άρνηση της τάξης του και μιας στρωμένης, πολλά υποσχόμενης υλικά ζωής, για τη στράτευση σε ανώτερα ιδανικά. Επίσης το θαύμαζε για τη σιδερένια του θέληση, τον αυτοέλεγχό του και το αίσθημα δικαιοσύνης του. Οι υψηλές ηθικές αρετές του αδερφού του από τα παιδικά του ακόμα χρόνια, καθώς και η μεγάλη του εργατικότητα, προκαλούσαν δέος στα μάτια του μικρού Βλαντίμιρ, που ήταν περήφανος γι΄ αυτόν αλλά και ένιωθε μια ασφάλεια από την ύπαρξη ενός τόσου ικανού, αγαπητού και δυναμικού αδερφού. Έμεναν σε διπλανά δωμάτια στο πατρικό σπίτι του Σιμπίρσκ, μέχρι να φύγει ο Αλέξανδρος για σπουδές στην Αγία Πετρούπολη, όπου, όπως και κατά τις θερινές διακοπές της οικογένειας, ο Βλαντίμιρ έβλεπε τον αδερφό του να διαβάζει κοινωνιολογία, ιστορία, οικονομία, φιλοσοφία, λογοτεχνία καθώς και το Κεφάλαιο του Μαρξ, παράλληλα με τα θετικά μαθήματα της σχολής του.

Η τραγωδία της οικογένειας Ουλιάνοφ (είχαν προηγηθεί πολλά χρόνια πριν, τα δυο χαμένα παιδιά), που ξεκίνησε το 1886 με το θάνατο του πατέρα και συνεχίστηκε το 1887 με την εκτέλεση του Αλέξανδρου, δε σταμάτησε εκεί. Το 1891, η μόλις κατά ένα χρόνο μικρότερη αδελφή του Λένιν και πολυαγαπημένη του Όλγα, πέθανε σε ηλικία μόλις 20 ετών. Η κάποτε ειδυλλιακή ζωή των Ουλιάνοφ είχε για πάντα κλονιστεί και μέσα από τις τραγωδίες αυτές, και ιδιαιτέρως το θάνατο του Αλέξανδρου, ανέτειλε όπως λένε οι ρώσοι ιστορικοί ο επαναστάτης, ο διανοούμενος, ο ηγέτης Λένιν, ο άνθρωπος που έβαλε όσο κανένας άλλος τη σφραγίδα του στον 20ο αιώνα, σύμφωνα με τη γενική παραδοχή ακόμα και όσων δεν υπήρξαν θιασώτες των ιδεών του.

πηγή: wikipedia

Κι όμως, βρισκόμαστε πολύ κοντά..

2012-02-03T12:06:00.000+02:00

ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Δείτε τους. Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα. Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα. Μιλούν περί «ανταγωνιστικότητας». Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας». Κάνουν μαθήματα «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση».

Καταγγέλλουν τις «αρρυθμίες». Ποζάρουν σαν εμβριθείς κατήγοροι των «υπευθύνων». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».

Και τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα», «υπευθυνότητα», «σύνεση», «εξορθολογισμός», «πατριωτισμός», «ανάληψη της ιστορικής ευθύνης»;

Μα ότι ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 600 ευρώ καθαρά!

Οτι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ!

Οτι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση»!

Εχουν την ξετσιπωσιά να καμώνονται ότι νοιάζονται για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα. Και για να αποδείξουν την ...έγνοια τους απαιτούν να γίνουν μαζικές απολύσεις και στο δημόσιο τομέα!

Εχουν την ξετσιπωσιά να προωθούν την επιβολή των «τρομονόμων» και της αρχής του «κανιβαλισμού» στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, στα δικαιώματα - και στον ιδιωτικό τομέα και στον δημόσιο τομέα. Και μετά να ισχυρίζονται ότι αυτή η «εξίσωση» με όρους νεκροταφείου συνιστά ...«ισονομία» και «αλληλεγγύη»!

Εχουν την ξετσιπωσιά να έχουν οικοδομήσει έναν κρατικο-μονοπωλιακό δημόσιο τομέα κατ' εικόνα της κεφαλαιοκρατικής εκμετάλλευσης και καθ' ομοίωση της κομματικής τους αθλιότητας. Αλλά έρχονται να ζητούν ευθύνες για το δημιούργημά τους από τους εργαζόμενους!

Εχουν την ξετσιπωσιά να έχουν στείλει πάνω από 3 εκατομμύρια Ελληνες στο κοινωνικό περιθώριο. Και, όμως, να μιλούν περί «ανάπτυξης» μέσω της έντασης της ίδιας εκείνης πολιτικής που προκάλεσε τα εκατομμύρια των εξαθλιωμένων!

Και ποιοι τα λένε αυτά;

Δείτε τους. Απολαύστε τους στα πολιτικά σουαρέ και στα τηλεοπτικά τραπέζια της «δημοκρατικής» μονοφωνιας.

Απαντες παρόντες:

- Ο εσμός των εκπροσώπων ενός πολιτικού συστήματος που τα έκαναν όλα ίσωμα και τώρα το παίζουν από πάνω και «σωτήρες»!

- Οι τσανακογλείφτες - «διανοούμενοι», τα εξωνυμένα υπαλληλάκια του ίδιου πολιτικού συστήματος, αυτό το καθηγητικό κατεστημένο που για τη «σοφία» του και την προστυχιά του έγραφε ο Βάρναλης: «Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,. της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,. και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι, του βούρκου λιβανίζετε την μπόχα»..

- Η περιφερόμενη αυθάδεια του εκδοτικού και δημοσιογραφικού κατεστημένου, οι απαστράπτοντες «αστέρες» της σαπίλας, χορτάτοι οι ίδιοι, μια ζωή «ειδήμονες» και «ειδικοί», μια ζωή «προαγωγοί» και «φιλιππινέζες» εκείνης της πολιτικής που για να υπάρχει φροντίζει να διατηρεί στον αφρό το κάθε «πετυχημένο» και «καπάτσο» κατακάθι!

Δείτε τους.

Την ώρα που, μπουκωμένοι αυτοί, καλούν τους άλλους να ζήσουν χωρίς μισθό, χωρίς δουλειά, χωρίς σύνταξη, χωρίς ελπίδα.

Δείτε τους.

Την κυρία καθηγήτρια (του Πανεπιστημίου παρακαλώ!) που πουλούσε την περασμένη Δευτέρα «προφεσοριλίκι» από τη ΝΕΤ για το πόσο «παραγωγικό» είναι να κοπεί ο - ήδη κομμένος - κατώτατος μισθός...

Τον κύριο εκδότη που θέλει μετ' επιτάσεως το νέο Μνημόνιο καθ' ότι χρειάζονται ρευστότητα οι τράπεζες (που τον επιδοτούν)...

Την κυρία πολιτικό, που «σώζει» (οικογενειακώς) την Ελλάδα εδώ και 50 χρόνια, αλλά όπως έλεγε τις προάλλες στο MEGA, τόσο η ίδια όσο και ο καημένος ο ΣΕΒ έχει να αντιμετωπίσει αυτό το κακό ΠΑΜΕ και βεβαίως το ΚΚΕ...

Ολοι αυτοί σας ζητούν - μας ζητούν - να ζήσουμε με ψίχουλα. Εκδίδουν οδηγίες για το πώς θα πηγαίνουμε τα ...χρυσαφικά μας στα ενεχυροδανειστήρια. Λένε ότι τα παιδιά μας θα δουλεύουν για 200 και 300 ευρώ.

Αλλά αφού αυτή είναι η «σωτηρία», γιατί οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες, οι εφοπλιστές και όλα τα τσιράκια τους σαν τους προηγούμενους, δεν δοκιμάζουν να «σωθούν» οι ίδιοι με τον ίδιο τρόπο που εκείνοι προτείνουν για μας;

Εμπρός, λοιπόν:

Ας παραιτηθούν από τα εισοδήματά τους. Ας παραιτηθούν από τις περιουσίες τους. Ας έρθουν στην κατάσταση των μισθωτών σκλάβων.

Κι ας ζήσουν - αυτοί - με τα 600 ευρώ καθαρά.

Ας ζήσουν - αυτοί - με τα 300 ευρώ σύνταξη.

Ας ζήσουν - αυτοί - με το επίδομα ανεργίας.

Τους κάνουμε, μάλιστα, την εξής πρόταση: Αντίθετα με μας, αυτούς θα τους απαλλάξουμε από χαράτσια και από φόρους. Θα έχουν 600 ευρώ «ολόκληρα», δικά τους, χωρίς χαράτσια, χωρίς φόρους. Που με αυτά θα πρέπει να φάνε, να μεγαλώσουν παιδιά, να ζεσταθούνε.

Ας ζήσουν έτσι. Ας εφαρμόσουν επάνω τους τις «θυσίες» που απαιτούν από εμάς.

Εμπρός, λοιπόν!

«ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΑΘΟΥΝ»! (2)Με τη σοφία μιας ολόκληρης ζωής πίσω του και απολύτως σίγουρος για το είδος της «τιμωρίας» που θα τους άξιζε,

της τιμωρίας που θα άξιζε σε όλους αυτούς που καταδημαγωγούν και κοροϊδεύουν το λαό,

εκείνους που - σε κάθε εποχή και σε κάθε χώρα - μιλούν στον εργάτη για θυσίες την ώρα που του κλέβουν όλα τα γεννήματα,

εκείνους που ρημάζουν την πατρίδα και την ίδια ώρα κάνουν κηρύγματα «πατριωτισμού» και «σύνεσης» προς όσους μοχθούν,εκείνους που συστήνουν στους πληβείους τη λιτότητα, ενώ την ίδια ώρα οι ίδιοι ζουν ως πατρίκιοι μέσα στη χλιδή και την απάτη,

ο γερο - Ανσέλμο γυρίζει προς τον Ρόμπερτ Τζόρνταν και του λέει με λόγια απλά και φωνή σταθερή:

«Θα τους έβαζα να δουλεύουν κάθε μέρα, όπως δουλέψαμε εμείς στα χωράφια κι όπως δουλεύουμε στα βουνά κόβοντας ξύλα, για όλη τους τη ζωή.

Ετσι θα βλέπανε για ποιο σκοπό γεννηθήκανε οι άνθρωποι.

Θα έπρεπε να κοιμούνται εκεί που κοιμόμαστε εμείς.

Να τρώνε όπως τρώμε εμείς.

Πρώτα απ' όλα όμως να δουλεύουν. Ετσι θα μάθουν».

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το έργο του Ερνεστ Χεμινγουέι «Για ποιον χτυπά η καμπάνα».

Το αφιερώνουμε ολόψυχα σε όλους

τους σπουδαιοφανείς κυρίους και τις κυρίες της εξουσίας,

τους μπιστικούς των κυρίων και των κυριών της άρχουσας τάξης,

τους ματαιόσπουδους κυρίους και τις κυρίες των τηλεοπτικών υποσταθμών της ολιγαρχίας,

τους απαστράπτοντες κυρίους και τις κυρίες των «φιλανθρωπικών» σωματείων,

τους «ευπατρίδες» κυρίους και τις κυρίες των ντόπιων και ξένων «οίκων»,

τους «επιφανείς» κυρίους και τις κυρίες της «υψηλής» κοινωνίας,

τους «νόμιμους και ηθικούς» εκμεταλλευτές, κηφήνες και σφετεριστές του πλούτου που άλλοι παράγουν.

Σε όλους, δηλαδή, αυτούς που εδώ και δυο χρόνια, σε μιαν άνευ προηγουμένου επιχείρηση τρομοκρατίας, εκβιασμού, πατριδεμπορίου και λοβοτομής του λαού, έχουν στρέψει όλες τις πυροβολαρχίες του συστήματος ενάντια στους είλωτες, και που με αναίδεια καλοζωισμένης Αντουανέτας,καμουφλαρισμένοι πίσω από την αυθεντία της ασημαντότητάς τους, πλαισιωμένοι από τις «ΥΕΝΕΔ» της «δημοκρατίας» τους, αυτοί, οι χορτάτοι, διατάζουν τους πεινασμένους «να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων»!

Πηγή: Ριζοσπάστης
via Praxis

Κυπριακό λεξικό, λήμμα "ανάπτυξη"

2012-02-02T21:31:00.000+02:00

Ανάπτυξη

15 ππεζεβέγκηες του Δ.Σ μιας Αμερικανικής Εταιρείας που ελέχχουν τα αεροδρόμια τζαι τα μισά γκάζια της χώρας σου.

Πολυπολική Ανάπτυξη

15 ππεζεβέγκηες του Δ.Σ μιας Ρώσικης Εταιρείας που ελέχχουν το ρεύμα τζαι τα μισά γκάζια της χώρας σου, την ώρα που άλλοι 15 Αμερικάνοι ππεζεβέγκηες ελέχχουν τα αεροδρόμια τζαι τα άλλα μισά γκάζια.

Έπιτυχημένη Ανάπτυξη

Να καταφέρεις ούλλους τους ππεζεβέγκηες να σε γοράσουν.

Εθνική Ανάπτυξη

Τζείνοι πον να σε γοράσουν να μπορούν να σε ανταλλάξουν για κάτι καλλύττερο όποτε τους συφφέρει τζαι να ελπίζεις πως εν θα τους συφφέρει πριν που τα επόμενα 30 χρόνια.

Πω πω ένας καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο...

2012-02-02T13:46:00.000+02:00

Στρατηγικό επενδυτή για τις Κυπριακές Αερογραμμές θα εισηγηθεί στο υπουργικό ο υπουργός Οικονομικών

Πρόταση στο υπουργικό συμβούλιο για εξεύρεση στρατηγικού επενδυτή για τις Κυπριακές Αερογραμμές θα καταθέσει ο υπουργός Οικονομικών.

Σε ομιλία του στο ετήσιο συνέδριο του ΠΑΣΥΞΕ ο Κίκης Καζαμίας είπε η πρόταση, που πιθανό να κατατεθεί στην επόμενη ή τη μεθεπόμενη συνεδρία του Υπουργικού, θα ζητά να ληφθεί απόφαση και να ανακοινωθεί η ετοιμότητα της Κυβέρνησης για διαπραγμάτευση με ενδιαφερόμενους επενδυτές.

Ανέφερε επίσης ότι δεν θα αποκλείεται η παραχώρηση του πλειοψηφικού πακέτου μετοχών.

Ο κύριος Καζαμίας σημείωσε ότι χωρίς να υποτιμείται η προσφορά των Κ.Α. μέχρι σήμερα, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το γεγονός ότι αντιμετωπίζουν προβλήματα βιωσιμότητας.

Αναφερόμενος στον τουρισμό, ο υπουργός είπε ότι η κυβέρνηση με διάφορες ενέργειες, όπως η συμφωνία με την Ερμές για μείωση του κόστους αεροδρομίων, προσπαθεί να βοηθήσει στην άφιξη τουριστών από ξένες χώρες.

Έστειλε όμως σαφές μήνυμα προς όλους και ιδιαίτερα προς τους ξενοδόχους, ότι παρά το γεγονός ότι οι απαιτήσεις των τουριστών έχουν αλλάξει, το τουριστικό προϊόν της Κύπρου παρέμεινε στάσιμο.
Αυτό, τόνισε, είναι ένα από τα ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν αμέσως.

πηγή : astra.com.cy

Ο Νίκος Μπογιόπουλος στην Κύπρο / Πρόσκληση

2012-02-01T23:49:00.001+02:00

Την πόρτα ανοίγω το βράδυ,

τη λάμπα κρατώ ψηλά,

να δούνε της γης οι θλιμμένοι,

να ’ρθούνε, να βρουν συντροφιά.

Να βρούνε στρωμένο τραπέζι,

σταμνί για να πιει ο καημός

κι ανάμεσά μας θα στέκει

ο πόνος, του κόσμου αδερφός.

Η σωτήρια διαλεκτική του συμβιβασμού.

2012-02-01T12:45:00.003+02:00

Εργαζόμενος: θέλω 100 ευρώ
Εργοδότης: σου δίνω 60
Εργαζόμενος: 90
Εργοδότης: 70
Εργαζόμενος: 80
Συνδικάτα: Κλείσαμε!

Καλά ρε Κάρολε, 40 χρόνια που΄γράφες το Κεφάλαιο και ξεσκιζόσουν στον Χέγκελ δεν ήξερες δε ρώταγες πως προοδεύει διαλεκτικά ο κόσμος;
Τι απώλεια χρόνου Θε μου...κρίμα, κρίμα...

("αριστερός" δεν ήταν κι ο Κάρολος;)

Ερωτηματολόγιο

2012-01-31T14:49:00.002+02:00

1. Είναι το ΚΚΕ πρότυπο για το ΑΚΕΛ;
Ναι.

2. Αν το ΑΚΕΛ ήταν ΚΚΕ πόσες φορές θα σε απέβαλλαν;
Μια και καλή, αφού πρώτα κυκλοφορούσαν αφίσσα με την φάτσα μου να καταζητείται έναντι αμοιβής.

3. Τώρα που το ΑΚΕΛ δεν είναι ΚΚΕ πόσες φορές θα σε απέβαλλε;
Μπορεί μία μπορεί και καμία.

4. Αν το ΑΚΕΛ δεν ήταν ΚΚΕ και ήταν ΣΥΝ πόσες φορές θα σε απέβαλλε;
Καμία. Θα με επανέγγραφε μια φορά τη μέρα για σιγουριά.

5. Γιατί το ΚΚΕ θα ήταν πρότυπο για το ΑΚΕΛ αφού θα σας καταζητούσαν έτσι κι αλλιώς;
Γιατί το ΚΚΕ δεν θα υπέγραφε ποτέ την τελειωτική καταδίκη των εργαζομένων στην Ευρώπη στο όνομα καμιάς ευρωπαικής και καμιάς αριστερής ενότητας.

6. Γιατί είστε τόσο σκληρή με το ΑΚΕΛ;
Γιατί γίναμε ποντίκια παγιδευμένα χωρίς διέξοδο στη φάκα.

και επίσημα η ιστορική συναίνεση καταδίκης των εργαζομένων

Οικογενειακό δίλημμα

2012-01-31T12:40:00.000+02:00

Να κόψουμε τη θέρμανση ή να κόψουμε τα 260 ευρώ το μήνα για τα μαθήματα αγγλικών, κλασικής κιθάρας, ηλεκτρικής κιθάρας και θεωρίας της μουσικής;

Να κόψουμε την θέρμανση.

Απώλεια:

Είναι δύσκολο να βλέπουμε τηλεόραση φορώντας τα παλτά μας.

Κέρδος:

Εξαλείψαμε και την τελευταία πιθανότητα να "παραδώσουμε στην κοινωνία" ακόμα ένα μαλακοπίτουρο βουτυρομπεμπέ.

Λογοκρίνεται το ζήτημα της οικονομίας από την αριστερή μπλογκόσφαιρα;

2012-01-30T20:05:00.001+02:00

Βάλτε ένα έμβλημα όλων των δικοινοτικών ομάδων, ένα σφυροδρέπανο (το οποίο μετά μπορείτε να βγάλετε διακριτικά ), προαιρετικά το έμβλημα της ΠΕΟ, μια γροθιά, ένα γιασεμί και έχετε έτοιμο ένα αριστερό μπλογκ.

Προσοχή!

Τσιμουδιά για τις απεργίες στον ιδιωτικό τομέα - ψάχνω να βρω την εργασιακή ελίτ και δεν την βρίσκω - και για τις συμφωνίες του Κίκη στην Ευρώπη. Πάλι καλά που δεν τα λέει ο Σαρρής να είχαμε και ιδεολογικές τύψεις να τον στηρίζαμε. Καθαρά χέρια καθαρές συνειδήσεις.

η τιμή της εργατικής τάξης κάποτε...

η τιμή της εργατικής τάξης τώρα.....

Ο Καζαμίας στηρίζει Μέρκελ για την πειθαρχία

Στήριξη δίνει η Κυπριακή Δημοκρατία στις γερμανικές προτάσεις στο Συμβούλιο

Του Μιχάλη Περσιάνη (σιγά που εν σιερεσαι...)

για να δούμε κάποια κομμάτια από το άρθρο...

Με θετικό μάτι κοιτάζει η κυβέρνηση τις προτάσεις Μέρκελ για ενίσχυση της δημοσιονομικής πειθαρχίας στην Ε.Ε. Σύμφωνα με πληροφόρηση, κατά τη διάρκεια των συνεδριάσεων, τόσο του Eurogroup όσο και του Ecofin, η κυπριακή κυβέρνηση τοποθετήθηκε θετικά, επί της αρχής, απέναντι στο γερμανικό προσχέδιο για νέα Συνθήκη που θα ενισχύει δραματικά τους κανονισμούς δημοσιονομικής πειθαρχίας ανάμεσα στα κράτη-μέλη.

Οι συζητήσεις για τη Συνθήκη βρίσκονται ακόμα στα πρώτα στάδια, αλλά αξίζει να σημειωθεί πως η «ενίσχυση» των όρων της, όπως αυτοί παρουσιάζονται στο προσχέδιο που κατέθεσε η Άνγκελα Μέρκελ, έχει την απόλυτη στήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ). Σύμφωνα με σχολιαστές που έχουν άμεση εμπλοκή στην όλη διαδικασία στο Συμβούλιο, οι όροι που κατατέθηκαν την περασμένη εβδομάδα είναι ακόμα πιο αυστηροί από τις αρχικές προτάσεις των Γερμανών, γεγονός που ικανοποίησε ιδιαίτερα τον Μάριο Ντράγκι και την ΕΚΤ.

μπλα, μπλα, μπλα,

Η στήριξη που έδωσε η κυπριακή κυβέρνηση στις προτάσεις Μέρκελ, κρίνεται ως ιδιαίτερα σημαντική, ιδίως από τη στιγμή που οι αντιδράσεις είναι αρκετά έντονες. Ήδη, από πλευράς του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, έχουν καταγραφεί πολύ έντονες ενστάσεις. Με κοινή τους ανακοίνωση, ευρωβουλευτές σχολίασαν πως η διατύπωση στο προσχέδιο είναι ασύμβατη με υφιστάμενες Συνθήκες της Ε.Ε., ζητώντας ριζικές αλλαγές. Την επιστολή υπέγραψαν οι Έλμαρ Μπροκ (Γερμανία, ΕΛΚ), Γκι Βέρχοφσταντ (Βέλγιο, Φιλελεύθεροι) και Ρομπέρτο Γκουατιέρι (Ιταλία, Σοσιαλιστές). Η επιρροή που έχουν οι τρεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ουσιαστικά εξασφάλιζε πλειοψηφία στο σώμα, σε περίπτωση που το θέμα έφτανε σε ψηφοφορία. Η ανακοίνωση φέρει επίσης και την υπογραφή του Ντανιέλ Κον-Μπεντίτ (Γαλλία, Πράσινοι), με λιγότερη επιρροή.

μπλα, μπλα, μπλα, αν σου δειχτεί ο Σιφωνιός έλα τζαι πε μου για τον Μαρξισμό - Λενινισμό των εθνικών κεφαλαίων...

μπλα, μπλα, μπλα,

Σε σχετική ερώτηση της «Καθημερινής», ο υπουργός Οικονομικών, Κίκης Καζαμίας, σχολίασε χαρακτηριστικά πως «από τη στιγμή που όλοι στην Ευρωζώνη κρινόμαστε ως ομάδα, όλοι οι παίκτες της ομάδας πρέπει να λογοδοτούν στους συμπαίκτες τους» για την απόδοσή τους. Η κυβέρνηση θεωρεί σημαντικό στοιχείο τη δημοσιονομική πειθαρχία στην Ευρωζώνη, γεγονός που μπορεί ενδεχομένως να ερμηνευτεί και ως ένδειξη πως έχει κάθε πρόθεση να προχωρήσει στη λήψη των μέτρων που απαιτούνται για να πειθαρχήσει και η Κύπρος.

η εργατική τάξη της Κύπρου ως γνωστό είναι Ομάδα με συμπαίκτες τις Ευρωπαϊκές Ελίτ

μπλα, μπλα, μπλα, Μαρξισμός - Λενινισμός, μπλα, μπλα, μπλα...

φταίει ο αστικός τύπος ...

Δεύτερη Ανάγνωση / Εναλλακτική πληροφόρηση

2012-01-30T12:35:00.000+02:00

διαδικτυακή εναλλακτική πληροφόρηση

Δεύτερη Ανάγνωση

Ειδήσεις για την εβδομάδα και σχόλιο για τις εξελίξεις

ΚΥΠΡΙΑΚΟ :

Το μετέωρο βήμα του κ. Μπαν σ.2

ΚΥΠΡΟΕΥΡΩΠΑΙΚΑ:

Η Αθηνά στην αντιπροεδρία των ευρωσοσιαλιστων..η Εδεκ; σ.4

Ποσά πληρώνουν οι τράπεζες; σ. 5

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ:

Στον αστερισμό της απεργίας σ. 5

ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΚΑ:

Όταν ο Κουλιας λέει ψέματα για ακόμα μια φορά σ. 7

ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ:

Υπάρχουν αnonymous στην Κύπρο σ 8

Διεθνή

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ:

Συρία: οι Σαουδάραβες, οι Ρώσοι και τα ΜΜΕ σ. 9

Λιβύη: η εξέγερση των κανταφικων και τα βασανιστήρια των «ανθρωπιστών» σ. 10

Τυνησία: Διαδηλώσεις ενάντια στους θρησκόληπτους σ. 11

ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ: Κάτι κοχλάζει σ.12

ΒΑΛΚΑΝΙΑ:

Ο Σαμαράς στη Μόσχα: μυθολογία και γεωπολιτική σ. 13

Μολδαβία: ρωσικές στρατηγικές επιρροής σ. 14

ΗΠΑ - ΙΡΑΚ: Η σφαγή της Haditha και ούτε μια μέρα τιμωρία σ 14

Τοπικές κινήσεις τζαι Κινήματα σ. 15

Συναυλία αλληλεγγύης στους Χαλυβουργους στην Λευκωσία

Αντιρατσιστική και ταξική πορεία στην Λεμεσό

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: Το μετέωρο βήμα του κ. Μπαν

Μετά από τόσες συναντήσεις όπου είχε προβλεφθεί ότι θα κατέληγαν σε «κλείσιμο του κυπριακού», «κλείδωμα», «παγίδες» κλπ, η έκκληση Χριστοφια για συναίνεση πριν το Green Tree 2, πέρασε κάπως απαρατήρητη σαν σημάδι. Τελικά είχε δίκαιο στο ότι η διαδικασία έβγαλε κάποια, έστω και υποτυπώδη, μετατόπιση. Φαίνεται ότι όντως υπήρξαν πιέσεις από τον Οηε για κάποια κίνηση. Η τελική απόφαση του Μπαν Κι Μουν να προσδιορίσει τον Μάιο σαν περίοδο μιας ενδεχόμενης πολυμερούς διάσκεψης, αν και εφόσον πληρωθούν οι «προϋποθέσεις», ήταν το άνοιγμα για το επόμενο στάδιο – ανκαι είναι δύσκολο να πει κάποιος αν την άνοιξη θα είναι το καταληκτικό στάδιο όντως, η αν το «καταληκτικό βήμα» θα γίνει μετά και τώρα απλά γίνεται ένα είδος προλειανσης εδάφους και ανάλογης προετοιμασίας. Η ασάφεια πηγάζει όχι μόνο από τις «προϋποθέσεις» οι οποίες πρέπει να ικανοποιηθούν, αλλά και από τις στρατηγικές συμμαχίες στο συμβούλιο ασφαλείας όπως έδειξε η δημόσια παρέμβαση της Ρωσίας - και έμμεσα της Κίνας και της Γαλλίας – υπέρ των θέσεων της ε/κ πλευράς ότι δεν μπορεί να υπάρξει διεθνής διάσκεψη χωρίς πρόοδο στα υπό συζήτηση εσωτερικά θέματα.

Η κίνηση του Μπαν Κι Μουν μπορεί να ερμηνευθεί σαν είδος πίεσης και προς τις 2 κατευθύνσεις: προς τους ελληνοκύπριους λέει ότι υπάρχει καταληκτική ημερομηνία [δίνοντας τους βέβαια το βέτο των «προϋποθέσεων»] ενώ προς τους τουρκοκύπριους είναι μεν μια παραχώρηση ο προσδιορισμός ημερομηνίας, αλλά με την αναφορά σε «προϋποθέσεις», η υπόσχεση μετατρέπεται και σε μορφή πίεσης για ανάλογες τούρκικες κινήσεις – ότι πρέπει η τ/κ πλευρά να ανοίξει τα χαρτιά σε όλα τα εσωτερικά θέματα του κυπριακού και να «δώσει» για να προχωρήσει η διαδικασία. Και όπως φάνηκε και από το προσχέδιο λύσης το οποίο εισηγήθηκαν οι ε/κ, ο βασικός άξονας των «προϋποθέσεων τους» [σαν βελτίωση στο σχέδιο Αναν] είναι να καθορίσει η τ/κ πλευρά τις εδαφικές παραχωρήσεις οι οποίες να εξασφαλίζουν την επιστροφή 100, 000 προσφύγων – και την συνδιαχειριση της Καρπασίας. Από εκεί και πέρα το ζήτημα της ιθαγένειας θα γίνει πιο εύκολο αν εμπεδωθεί και η φόρμουλα του σχεδίου Αναν για περιορισμένη μετανάστευση από την Τουρκία και καθορισμό ποσοστώσεων στις πληθυσμιακές αναλογίες.

Σε αυτό το πλαίσιο αν ο κ. Νταουνερ είναι μια υπόσχεση για την τ/κ πλευρά, η πλειοψηφία του συμβουλίου ασφάλειας είναι μια ανάλογη υπόσχεση για την ε/κ. Και αναπόφευκτα οι ε/κ δεν θα πάνε σε διεθνή διάσκεψη στην οποία θα πρέπει να συζητηθεί μια αναδιαμόρφωση των εγγυήσεων, έχοντας σε πλήρη εκκρεμότητα τα θέματα του εδαφικού, του περιουσιακού, και των εποικων/ιθαγενειας – διότι τότε θα διαπραγματεύονται αυτά τα θέματα σε σχέση με τις εγγυήσεις.

Αν θεωρήσουμε ότι οδηγούμαστε σε ένα είδος συνολικής διαπραγμάτευσης την επόμενη περίοδο [μήνες η χρόνο] είναι σαφές ότι οι ε/κ βρίσκονται σήμερα σε πολύ πιο καλή θέση όσο αφορά την οργάνωση των δεδομένων απ’ ότι ήταν το 2003-4 και με βελτιωμένη θέση σε σχέση με τον απομόνωση της περιόδου 2004-08. Από την άλλη είναι επίσης σαφές ότι ο Οηε θεωρεί ότι η διαδικασία θα πρέπει να ολοκληρωθεί – αναγνωρίζει μεν το ότι πρέπει να καταλήξουν «οι κύπριοι» σε «εσωτερικά θέματα κυπριακής ιδιοκτησίας», αλλά θέλει θέσει και ένα λογικό χρονοδιάγραμμα – κοινώς αποδεκτό. Το ζητούμενο τώρα πια είναι μια κίνηση της Άγκυρας στα κεφάλαια τα οποία έχουν μείνει – και μετά οι ε/κ θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα και πάλιν. Διότι οι ανέξοδες ρητορικές ενάντια στην συμφωνία για την εκτελεστική εξουσία, η για ένα μίνιμουμ εποίκων κλπ., θα πρέπει να αντιμετωπίσει το συνολικό πλαίσιο λύσης που θα υπάρχει αλλά και το δίλημμα είτε να προχωρήσει η λύση είτε να προχωρήσουν προς την Ευρώπη οι τ/κ μόνοι τους με ανοικτά σύνορα με την Τουρκία.

Για σχόλια από την μπλοκοσφαιρα σε σχέση με το θέμα:

Μια αριστερή οπτική με σχόλια για τις πρώτες αντιδράσεις – κάπως προς το αισιόδοξο όσον αφορά τις προοπτικές:

http://newgreekcypriot.blogspot.com/2012/01/greentree2-2.html

Και μια απαισιόδοξη αριστερή οπτική

http://aneforiwn.blogspot.com/2012/01/92012-2012-greentree-greentree.html

Και μια φιλελεύθερη οπτική – με μια προσπάθεια κατανόησης της θέσης του Νταουνερ:

http://strovoliotis.wordpress.com/2012/01/25/%CF%85%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B1%CF%83%CF%80%CE%B9%CE%B6%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF-%CE%BD%CF%84%CE%AC%CE%BF%CF%85/

ΚΥΠΡΟ-ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ:

Η Αθηνά στην αντιπροεδρία των ευρωσιαλιστων .. και η Εδεκ;

Σύμφωνα με ανακοίνωση της σοσιαλιστικής ομάδας στη κοινοβουλευτική συνέλευση του συμβουλίου της Ευρώπης, η βουλευτής του Δηκο Αθηνά Κυριακιδου αναδείχτηκε στην αντιπροεδρία της ομάδας. Πριν λίγα χρόνια το Δηκο είχε υποβάλει αίτηση ένταξης στο ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα. Η Εδεκ αντέδρασε τότε όπως κάποιος που κρατά την εμπορική αντιπροσωπεία και κινδυνεύει το μονοπώλιο του. Όσοι παρακολουθούσαν τις εξελίξεις τα τελευταία χρόνια δεν μπορεί να μην πρόσεξαν ότι οι σχέσεις της ηγεσίας των ευρωσοσιαλιστων με τον Χριστοφια και το Ακελ διευρυνόταν ενώ οι σχέσεις με την Εδεκ παρέμειναν παγωμένες. Σε επίσκεψη του κ. Σουλτς στην Κύπρο μάλιστα είχε διαρρεύσει ότι ευρωπαίος σοσιαλιστής ηγέτης, είχε εκφραστεί έντονα αρνητικά για την αποχώρηση της Εδεκ από την κυβέρνηση – μάλιστα η Εδεκ είχε διαβεβαιώσει τότε το ευρωπαϊκό σοσιαλιστικό κόμμα ότι η αποχώρηση της δεν συνιστούσε υπονόμευση της κυβέρνησης και ότι θα στήριζε λ.χ. τους προϋπολογισμούς. Είχε όμως παρατηρηθεί τότε, τουλάχιστον στην μπλοκοσφαιρα, αφού στα υπάρχοντα μαζικά ΜΜΕ η κυριαρχία δημοσιογράφων με προσβάσεις στην ηγεσία της Εδεκ είναι εντυπωσιακά δυσανάλογη με το εκτόπισμα είτε του κόμματος είτε της ηγεσίας του, ότι αν συνεχιζόταν η κόντρα Εδεκ-ευρωσοσιαλιστων μπορεί οι τελευταίοι να κατέληγαν όχι μόνο να αποδεχτούν αλλά και να συνεργαστούν ανοιχτά με το Δηκο.

Τελικά από ότι φαίνεται το Δηκο έχει προχωρήσει στην σοσιαλιστική ομάδα σε βαθμό που να υποσκελίζει πια την Εδεκ ακόμα και στον διαμοιρασμό ευρωπαϊκών αξιωμάτων. Βέβαια τώρα έχει και το Δηκο τα δικά του προβλήματα – διότι μπορεί η Αθηνά Κυριακιδου και το κυπριανικο Δηκο να εκπροσωπεί όντως μια σοσιαλδημοκρατική τάση, αλλά η τασσικη πτέρυγα του Δηκο, η οποία μέσω του Τασσου εκπροσωπούσε επίσης κάτι ανάλογο, έχει πια μετατοπιστεί με τον Ν. Παπαδόπουλο σε μια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση η οποία δεν έχει αντίστοιχο σε μεγάλη ευρωπαϊκή πολιτική ομάδα.

Το θέμα φυσικά δεν είναι επείγον. Αλλά όσο περνά ο καιρός η σύγκλιση Ευρώπης-Κύπρου γίνεται και πιο ορατή όσον αφορά το τι λέγεται και τι γίνεται εδώ αλλά και εκεί.

Πόσα πληρώνουν οι τράπεζες;

Στην Βρετανία έχει ξεσπάσει ένα σκάνδαλο με αφορμή την αμοιβή ενός διευθύνοντος στελέχους της Royal Bank of Scotland η οποία κρατικοποιήθηκε μετά από την κρίση του 2008. Και έτσι ενώ οι Βρετάνη φορολογούμενοι πλήρωσαν για τα λάθη των τραπεζιτών το 2008 και τώρα αναπληρώνουν μέσα από τις περικοπές για να καλυφθούν τα ελλείμματα τα οποία προκάλεσε η κρίση των τραπεζών, οι διευθύνοντες δεν φαίνεται να θεωρούν ότι θα πρέπει να περικόψουν τα δικά τους εισοδήματα. Ο κ. Stephen Hester της πιο πάνω τράπεζας θα πάρει 1.1. εκατομμύριο εύρο σαν πόνους – και μάλιστα αυτό είναι μόλις το μισό του τι πήρε πέρσι.

Οι άγγλοι λοιπόν άρχισαν να ρωτούν τα απαγορευμένα ερωτήματα.

Οι κυπριακές τράπεζες τι πληρώνουν στα διευθυντικά τους στελέχη; Εκκρεμεί το ερώτημα πως και γιατί οι διευθύνοντες αποφάσισαν το 2010 να αγοράσουν μαζικά ελληνικά ομόλογα οδηγώντας όχι μόνο την τράπεζα στην οποία εργάζονται σε κρίση αλλά και την υπόλοιπη οικονομία. Διότι ακόμα και οι οίκοι αξιολόγησης για αυτά τα ομόλογα μιλούν.

http://www.euronews.net/2012/01/29/opposite-actions-when-it-comes-to-payouts-at-uk-bank-rbs/

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ:

Στον αστερισμό της απεργίας
Αυτή την βδομάδα φαίνεται ότι ξεκαθαρίζει κάπως το σκηνικό στο ταξικό πεδίο. Η επίθεση των εργοδοτών άρχισε να αντιμετωπίζει έστω και καθυστερημένα αντίσταση από την συνδικαλιστική πλευρά. Θυμίζουμε ότι παρά τις σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις μεταξύ ΟΕΒ και ΠΕΟ-ΣΕΚ, κλαδικοί σύνδεσμοι εργοδοτών είχαν καλέσει τα μέλη τους να προχωρήσουν στα παγώματα ενώ η παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων γίνεται σήμερα σε συστηματική βάση. Έτσι ΠΕΟ και ΣΕΚ μη έχοντας άλλη επιλογή και αφού διαβλέπουν ότι διακυβεύεται πλέον όχι μόνο το βιοτικό επίπεδο των μελών τους αλλά και η συνέχιση της ύπαρξης των συλλογικών συμβάσεων και κατ' επέκταση του ίδιου του συνδικαλισμού προχωρούν σε απεργιακά μέτρα. Ήδη υπάρχουν εξαγγελθείσες 24ωρες προειδοποιητικές απεργίες στα λιμάνια Λεμεσού και Λάρνακας και σε όλες τις εταιρείες πετρελαιοειδών την 1 Φεβράρη και στις εταιρείες αναψυκτικών και στο γαλακτοκομείο Λανίτη στις 2 του Φεβράρη. Ακολουθεί η οικοδομική βιομηχανία με παγκύπρια 24ωρη απεργία ενώ εκκρεμούν ακόμα και τα ανοιχτά ζητήματα και στο τσιμεντοποιείο Βασιλικού αλλά και στην πολιτική αεροπορία και στο επιστημονικό προσωπικό της ΑΗΚ. Στις οικοδομές αίσθηση προκαλεί η συστηματική παραβίαση των συλλογικών συμβάσεων και της εργατικής νομοθεσίας από εργολάβους που εκτελούν έργα του δημοσίου αλλά και τα κρούσματα απλήρωτης εργασίας και απειλών που φαίνονται να εκτοξεύονται από "κοπέλια" της εργοδοσίας προς εργαζόμενους σε διάφορα εργοτάξια.

Στη βόρεια Κύπρο πάντως μετά από μια βδομάδα απεργιακών κινητοποιήσεων η κυβέρνηση Κουτσιούκ υποχώρησε από την θέση της για πώληση της τ/κ ηλεκτρικής υπηρεσίας σε Τούρκους επιχειρηματίες και συμβιβάστηκε με τα τ/κ συνδικάτα σε μια συμφωνία αυτονόμησης και αλλαγής στην οργανωτική δομή της υπηρεσίας αλλά την συνέχιση της ως δημόσιο οργανισμό. Η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται να επικρίνει την κυβέρνηση Κουτσιούκ για την υποχώρηση της παρά το ότι η συμφωνία που έγινε περιλαμβάνει και την φιλελευθεροποίηση της αγοράς τηλεπικοινωνιών την άλλη εστία των απεργιακών κινητοποίησεων οι οποίες όμως σταμάτησαν πριν την συνομολόγηση της συμφωνίας.

Εν τω μεταξύ είναι ξεκάθαρο ότι οι εργοδότες βλέπουν την οικονομική κρίση και το κλίμα φόβου που αυτή σπέρνει ως ευκαιρία για κατά μέτωπο επιθέσεις και αναδιάρθρωσης των εργασιακών συνθηκών προς όφελος τους. Είναι ενδεικτικό ότι ακόμα και στη ξενοδοχειακή βιομηχανία όπου η κερδοφορία αυξήθηκε το 2011 με την σημαντική αύξηση του τουρισμού, οι εργοδότες επιχειρούν πάγωμα μισθών ΑΤΑ και τα συναφή εξαναγκάζοντας τα συνδικάτα να προειδοποιήσουν και εκεί με απεργίες προσεχώς. Σημειώνουμε επίσης την πλήρη στήριξη και της ΔΕΟΚ στα απεργιακά μέτρα που εξαγγέλλουν ΠΕΟ και ΣΕΚ, μέτρα που φαίνεται ότι θα κλιμακωθούν μετά και το επίσημο ναυάγιο στις διαπραγματεύσεις ΟΕΒ συνδικάτων την περασμένη Πέμπτη. Ήδη έχουμε προειδοποιήσεις για απεργίες και από εργαζόμενους σε εταιρείες ηλεκτρικών εγκαταστάσεων, μεταλλουργική βιομηχανία και εισαγωγές μηχανοκίνητων οχημάτων. Περισσότερη και συνεχής ενημέρωσης στο Παρατηρητήριο εργασίας και ταξικών σχέσεων. http://paratiritirioergasias.blogspot.com/

ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΙΚΑ:

Όταν ο Κουλιας λέει ψέματα για ακόμα μια φορά

Μετά την καταδίκη του Λ. Μαύρου από δικαστήριο για κείμενο που έγραψε ενάντια στον Μ. Παπαπετρου, και την αναγνώριση ότι ουσιαστικά έλεγε ψέματα, ήρθε και σειρά του Ζ. Κουλια να καταδικαστεί από δικαστήριο για ψευδή και παραπλανητική δήλωση. Το δικαστήριο τον καταδίκασε για δηλώσεις που είχε κάμει για τον Κ. Θεμιστοκλέους, τέως υπουργό της κυβέρνησης Κληριδη, το 2006. Στην τότε δήλωση του ο κ. Κουλιας προσπάθησε, κατά την γνωστή του τακτική, να υποβάλει μέσα από την αναφορά σε 2 ασύνδετα θέματα ότι ο κ. Θεμιστοκλέους είναι πληρωμένος πράκτορας της Τουρκίας. Έτσι σύνδεσε την είσπραξη από τον κ. Θεμιστοκλέους ενός ποσού από τούρκικη εταιρεία με τις πολιτικές του απόψεις. Είπε λοιπόν ο κ. Κουλιας: «Ο κ. Θεμιστοκλέους πρόσφατα εισέπραξε ένα σεβαστό ποσό 7000 λιρών από τουρκική εταιρεία και την επόμενη πήγε σε τηλεοπτικό σταθμό και έλεγε ότι δεν υπάρχει ψευδοκράτος». Όταν βέβαια βρέθηκε μπροστά στο δικαστήριο προσπάθησε να δικαιολογηθεί ότι δεν το εννοούσε και ότι τα δυο «γεγονότα» [η είσπραξη χρημάτων και οι πολιτικές θέσεις] ήταν ασύνδετα. Όμως το Εφετείο τελικά αποφάνθηκε ότι η παρουσίαση των 2 γεγονότων σε μια πρόταση παραπέμπουν ξεκάθαρα σε «μια ενέργεια» [και όχι δυο ασύνδετα γεγονότα], και αφού ο κ. Κουλιας μπροστά στο δικαστήριο δεν μπορούσε να αποδείξει την σχέση, αλλά προσπαθούσε μάλιστα να την αποφύγει [για να γλιτώσει την καταδίκη], τότε η όλη διατύπωση ήταν «δυσφημιστική» και ο κύριος βουλευτής θα πρέπει να πληρώσει και τα έξοδα της δίκης και αποζημίωση.

Βέβαια στον δημόσιο λόγο του κ. Κουλια αυτές οι παραπλανητικές και συχνά ψευδείς διασυνδέσεις είναι συνήθεις – και εν μέρει κωδικοποιούν και το επίπεδο ενός άλφα πολιτικού λόγου. Μια πρόσφατη ανακοίνωση της ΚΙΣΑ δείχνει πως οι αποσπασματικές και παραπλανητικές πληροφορίες όχι απλά διατυπώνονται από τον βουλευτή στην προσπάθεια κατασκευής κλίματος υστερίας και δαιμονοποιησης ανθρώπων που δεν μπορούν καν να του απαντήσουν, αλλά διοχετεύονται και αναπαράγονται και από μερίδα των ΜΜΕ. Το θέμα αυτήν την φορά είχε να κάμει με πολιτικό πρόσφυγα ο οποίος πήγε στην Ισπανία και ο οποίος παρακολούθησε αγώνα της Μπαρτσελωνα με την Ρεαλ πληρώνοντας 39 ευρω. Ο τρόπος με τον οποίο το κατασκεύασε ο κ. Κουλιας είναι άλλο ζήτημα. Η ανακοινωση της ΚΙΣΑ:

«Σύμφωνα με δημοσιογράφο του Φιλελευθέρου «ΑΙΣΘΗΣΗ προκάλεσε χθες η αναφορά του ανεξάρτητου βουλευτή Ζαχαρία Κουλία ότι πολιτικός πρόσφυγας στην Κύπρο, βρέθηκε στη Μαδρίτη και παρακολούθησε τον αγώνα της Ρεάλ με την Μπαρτσελόνα την περασμένη Τετάρτη. Ο εν λόγω αλλοδαπός επιστρέφοντας στην Κύπρο ελέγχθηκε, επειδή το όνομά του βρισκόταν στο στοπ λιστ, ενώ στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος …Ο κ. Κουλίας … είχε επικαλεστεί συνομιλία συνεπιβάτη του αλλοδαπού, ο οποίος φέρεται να είπε όταν τον ρώτησε πού βρήκε τα χρήματα, ότι παίρνει πολλά λεφτά από το κράτος. Ο «Φ» έψαξε το θέμα και πληροφορήθηκε ότι ο αλλοδαπός κατάγεται από το Ιράκ και είναι αναγνωρισμένος πολιτικός πρόσφυγας.» Φιλελεύθερος, 21.12.2012.

Όπως και με τις διάφορες επιταγές που κατά καιρούς διοχετεύονται αποδώ και αποκεί έτσι και στην συγκεκριμένη περίπτωση το όλο σενάριο αποτελεί ένα ασύστολο ψέμα:

Στην πραγματικότητα ο άνθρωπος αυτός είναι ένα νεαρό άτομο, απόφοιτος πανεπιστημίου, ο οποίος αναγκάστηκε να τα αφήσει όλα πίσω του και να τρέξει μακριά για να γλυτώσει την ζωή του. Αγωνίζεται με κάθε τρόπο να ξαναφτιάξει την ζωή του μακριά από την χώρα και τα αγαπημένα του πρόσωπα και σκέφτηκε αντί να ξοδέψει τα λίγα λεφτά του σε κάτι ανούσιο και εφήμερο ότι θα ήταν πιο σημαντικό να αγοράσει έναν εισιτήριο των 39 ευρώ για να επισπευτεί και να γνωρίσει για λίγες μέρες μιαν πραγματικά ευρωπαϊκή πόλη.

Τα περί ποδοσφαιρικού αγώνα, τα της σύλληψης στο αεροδρόμιο, της συνομιλίας με κύπριο συνταξιδιώτη του και τα πολλά λεφτά από το κράτος … είναι απλά αποκύημα μιας αρρωστημένης φαντασίας!

Τα πραγματικά γεγονότα τα έμαθε ο Κουλίας από αστυνομικό της ΥΑΜ που «ανάκρινε» χωρίς κανένα δικαίωμα τον πρόσφυγα στην επιστροφή του στη Λάρνακα και ο οποίος στη συνέχεια τα διαβίβασε στο Κουλία παραβιάζοντας τόσο καθήκοντα του όσο και τα ανθρώπινα δικαιώματα και προσωπικά δεδομένα του πρόσφυγα.

Η λοιπή σάλτσα … είναι κατασκεύασμα του Κουλία η οποία πλασαρίστηκε προς κατανάλωση με την ανάλογη γαρνιτούρα της ερευνητικής δημοσιογραφίας μας!»

ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑ

Υπάρχουν anonymous στην Κύπρο

Σύμφωνα με τον ειδικό του δελτίου για τους anonymous υπάρχουν και στην Κύπρο.

http://www.youtube.com/watch?v=2PIbTZnwRd4

Στο twitter είναι : @cAn0ns

Φαίνεται να συνεργάζεται με τον : @vellerefon

Διεθνή

Μέση Ανατολή

Συρία: οι Σαουδάραβες απαιτούν, οι Ρώσοι βάζουν όρους, και το κύκλωμα των ΜΜΕ ξαναδοκιμάζει

Μετά από τον πρώτο μήνα των παρατηρητών του αραβικού συνδέσμου στην Συρία, η αποτυχία της προσπάθειας τεκμηρίωσης της δαιμονοποιησης της συριακής κυβέρνησης, οδήγησε σε αναδίπλωση την όλη προσπάθεια. Οι παρατηρητές πιστοποίησαν βασικά ότι στην Συρία γίνονταν διαδηλώσεις και από τις δυο πλευρές [φιλοκυβερνητικούς και την αντιπολίτευση] και ότι η βία είναι αποτέλεσμα αντιπαραθέσεων ανάμεσα σε ένοπλους της αντιπολίτευσης και τον στρατό. Η Σαουδική Αραβία τράβηξε πρώτη το χαλί στην όλη διαδικασία αμέσως μετά την απόφαση του αραβικού συνδέσμου για ανανέωση της παρουσίας των παρατηρητών για ένα ακόμα μήνα: αποφάσισε να αποσύρει την αποστολή των δικών της παρατηρητών για να μην «γίνονται συνένοχοι στην καταστολή». Ακολούθως το «Συμβούλιο των χωρών του Κόλπου», τα εμιράτα δηλαδή στο οποία συμμετέχει και το Μπαχρέιν το οποίο βρίσκεται σε δική του διαδικασία καταστολής, ανακοίνωσαν ότι επίσης θα αποχωρούσαν. Τα αλλά αραβικά κράτη συνέχισαν για ακόμα μια εβδομάδα δημιουργώντας απορίες για το αν υπήρχε διαφωνία μέσα στον αραβικό σύνδεσμο – βέβαια οι μόνες χώρες που μπορούν πια να αντισταθούν στους Σαουδάραβες και τα κεφάλαια τους, είναι η Αλγερία, το Ιράκ και ο Λίβανος [οι δυο τελευταίοι ακριβώς λόγω της κυβερνητικής παρουσίας των σιητων] αφού η Συρία έχει εκδιωχθεί, η Αίγυπτος έχει αποκτήσει πειθήνια ισλαμική κυβέρνηση και ο μεγάλος εχθρός των Σαουδαράβων, ο Καντάφι, είναι νεκρός.

Υπό την πίεση των Σαουδαράβων, ωστόσο, ο αραβικός σύνδεσμος υπέβαλε πρόταση

να παραδώσει ουσιαστικά ο Ασσαντ την εξουσία στον αντιπρόεδρο προωθώντας, σύμφωνα με παρατηρητές ένα παράλληλο σχέδιο ανατροπής. Η συριακή κυβέρνηση το απέρριψε. Αμέσως μετά άρχισε και πάλι η βιομηχανία των ειδήσεων με έμφαση αυτή την φορά στους «ένοπλους» της αντιπολίτευσης – ενώ τα συριακά στρατεύματα αποσύρθηκαν από διάφορες περιοχές, τα ΜΜΕ άρχισαν να καλλιεργούν την εικόνα της «κατάληψης» περιοχών με ένα μοντέλο που θύμιζε Λιβύη: λίγοι ένοπλοι σε μια περιοχή αυτομάτως δημιουργούσε την «είδηση»: "ο στρατός των ανταρτών ελέγχει την πόλη, το προάστιο κλπ".

Και την ίδια στιγμή ο αραβικός σύνδεσμος υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας υπέβαλε αίτηση στον Οηε για παρέμβαση – όχι ακριβώς όπως στη Λιβύη αρχικά, αλλά σχεδόν κάπως. Η Ρωσία παρέβηκε άμεσα, και η Κίνα ακολούθησε, θέτοντας σαν όρο όχι απλά την μη-επέμβαση αλλά και την ενεργητική συμμετοχή τόσο της Ρωσίας και τη Κίνας όσο και του BRICS [το οποίο παραγνωρίστηκε στην Λιβύη] στην διαδικασία συζήτησης για την Συρία. Οι παρατηρητές του αραβικού συνδέσμου άφησαν να νοηθεί ότι μπορεί να συνεχίσουν, ενώ η Ρωσία ζήτησε διεύρυνση των παρατηρητών.

Στην ίδια την Συρία συνεχίστηκαν οι διαδηλώσεις υπέρ του Ασσαντ και οι διαδηλώσεις την αντιπολίτευσης.

Σε μια ενδιαφέρουσα κίνηση η Τουρκία αποστασιοποιήθηκε πάλι από τον επεμβατικό άξονα όταν εκδόθηκε κοινή ανακοίνωση με την Ρωσία για μη-επέμβαση, ενώ οι κούρδοι του Ιράκ έδειξαν επίσης μια τάση αποστασιοποίησης καλώντας για ειρήνη και αποφυγή της βιαίας σύγκρουσης. Σε αυτό το γεωπολιτικό πλαίσιο αξίζει να καταγράφει η αποστασιοποίηση της Τουρκίας από το εμπαρκο στο Ιράν που είναι ο πυρήνας του σιητικου μπλοκ.

Λιβύη: Η εξέγερση των κανταφικων στην Bani Walid και τα «ανθρωπιστικά» βασανιστήρια

Καθώς η κατάσταση φαινόταν να οξύνεται στην Λιβύη μετά τις διαδηλώσεις στις παραλιακές πόλεις, νεαροί κανταφικοι εξεγέρθηκαν, επιτέθηκαν στη φρουρά που άφησε το μεταβατικό συμβούλιο στην Bani Walid και ανακατέλαβαν την πόλη. Η κίνηση των κανταφικων προκάλεσε έντονη ανησυχία στην Τρίπολη όπου το καθεστώς που εγκαθιδρύθηκε παραμένει ασταθές. Η κίνηση των κανταφικων, ωστόσο, περιορίστηκε για την ώρα, στην πόλη σύμβολο της αντίστασης τους. Οι αντί-κανταφικοι μάζεψαν ένοπλους για να αντεπιτεθούν. Το θέμα είναι μέχρι που θα φτάσει η αντιπαραθεση – είναι ήδη γνωστό ότι ένοπλοι κανταφικοι υπάρχουν σε πολλές περιοχές, ενώ υπάρχουν και οργανωμένες ομάδες στα σύνορα. Η Bani Walid πέρα από φίλο-κανταφικη είναι και η έδρα μιας από τις πιο σημαντικές φυλές της Λιβύης.

Οπότε οι αντιπαραθέσεις και η βία μάλλον θα πρέπει να ειδωθούν μέσα στο πλαίσιο των ισορροπιών δυνάμεων που υπάρχουν και διαμoρφωνονται στο ρευστό τοπίο της Λιβύης.

Πάντως οι ειδήσεις της εβδομάδας από την Λιβύη είχαν ένα άρωμα απομυθοποίησης αλλά και αποκάλυψης: μια σειρά από δυτικές οργανώσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων οι οποίες σε είχαν σε μεγάλο βαθμό στηρίξει την προπαγάνδα των αντικανταφικων την προηγούμενη περίοδο, άρχισαν να καταγελούν ανοικτά τους τέως εξιδανικευμένους σύμμαχους τους, για βασανιστήρια αντίπαλων, μαζικές φυλακίσεις και εκτελέσεις. Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση ήταν των "γιατρών χωρίς σύνορα" στην Μισρατα. Η Μισρατα είχε αγιοποιηθεί από τα δυτικά ΜΜΕ και τον Αλ Τζαζιρα κατά την διάρκεια των 6μηνων μαχών κανταφικων και αντικανταφικων. Οι καταγγελίες τότε ότι το θέμα στην πόλη δεν ήταν μια «αγνή δημοκρατική» εξέγερση αλλά μια τοπική φυλετική διαμάχη ανάμεσα στην παράταξη των «λευκών» της Μισρατα και των πιο μελαχρινών αφρικάνικης καταγωγής κατοίκων της διπλανής πόλης, της Τουαρεγκα εμφανίστηκαν μόνο δειλά σε 1-2 κείμενα – με πιο γνωστό ένα κείμενο των L.A. Times το περασμένο καλοκαίρι. Μετά τον θάνατο του Καντάφι τα δυτικά ΜΜΕ αναφέρθηκαν τελικά στην υπόθεση κάπως αφού οι κάτοικοι της Τουαρεγκα αναγκάστηκαν να φύγουν όλοι από τα σπίτια τους μπροστά στις απειλές των «λευκών» της Μισρατα. Τώρα οι «γιατροί χωρίς σύνορα» πρόσθεσαν και μια νέα διάσταση στο ύφος και την νοοτροπία των ένοπλων συμμάχων της Δύσης στην Μισρατα: ο οργανισμός αποφάσιζε να αποσυρθεί, λέει στην ανακοίνωση του, όταν διαπίστωσε ότι οι ένοπλοι είχαν την απαίτηση να φροντίζουν οι δυτικοί τις πληγές των κρατούμενων μετά από βασανιστήρια για να μπορούν οι αντι-κανταφικοι να συνεχίσουν να τους βασανίζουν.

Μετά από αυτό αναγκάστηκε και το bbc να κάμει πρωινή πρώτη είδηση το Σάββατο για τα βασανιστήρια στην Λιβύη.

Αναφορά στην εξέγερση στην Bani Walid.

http://www.uruknet.info/?p=m85091&hd=&size=1&l=e

Αναφορά στα βασανιστήρια στην Μισρατα.

http://www.euronews.net/newswires/1350674-msf-quits-prisons-in-libya-city-over-torture/

Τυνησία: διαδηλώσεις κοινωνικής αυτοάμυνας εναντίον των απειλων και της βιας των θρησκόληπτων

Στην Τυνησία η ένταση ανάμεσα στους κοσμικούς και τους ισλαμιστές φαίνεται να παίρνει πια μορφές αντιπαράθεσης στο δρόμο. Παρά την επιφανειακή προσπάθεια διάφορων να παρουσιάσουν τους ισλαμιστές σαν απλά πολιτικές τάσεις που έχουν να κάμουν με την «ταυτότητα» [και αυτό είναι πιο έκδηλο στην Αίγυπτο], στην καθημερινότητα η ένταση φαίνεται να ανεβαίνει. Η πρώτη αντιπαραθεση είχε να κάμει με την επίθεση ακραίων ισλαμιστών [σαλαφιστων] ενάντια στα μπουρδελα. Ακολούθησαν επιθέσεις ενάντια σε τηλεοπτικό σταθμό ο οποίος πρόβαλε ταινίες οι οποίες θεωρήθηκαν προσβλητικές και άσεμνες. Και η αντιπαραθεση έφτασε στα πανεπιστήμια όπου ο σαλαφιστες επιμένουν ότι πρέπει να επιτραπεί η ολική κάλυψη του προσώπου των γυναικών – ένα σημείο στο οποίο αντιδρούν οι κοσμικοί, φοιτητες/τριες και καθηγητές. Και σε αυτό το πλαίσιο αυξάνονται και τα επεισόδια βίας τα οποία φαίνεται να έχουν σαν αιτία την ισλαμική διεκδίκηση επιβολής ηθών και ηθικής στους τυνήσιους.

Μπροστά σε αυτήν την κατάσταση οι κοσμικοί τυνήσιοι άρχισαν να κινητοποιούνται: ήδη έχουν γίνει εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για την πρώτη επέτειο της εξέγερσης που ανέτρεψε τον Μπεν Αλι με συνθήματα ενάντια στις επεμβάσεις των εμιράτων της σαουδαραβικης χερσονήσου στα εσωτερικά της Τυνησίας – θεωρείται ότι χρηματοδότησαν το ισλαμικό κόμμα.

Τώρα άρχισαν και οι διαδηλώσεις ενάντια στους ντόπιους ισλαμιστές. Η πρώτη μαζική διαδήλωση έγινε το περασμένο Σάββατο στην Τύνιδα.

http://news.xinhuanet.com/english/world/2012-01/29/c_131380127.htm

Ανατολική Ευρώπη: Κάτι κοχλάζει – ταξικές εντάσεις, αυταρχικές νοσταλγίες και διεκδικήσεις δικαιωμάτων

Στην Ρουμανία οι διαδηλώσεις συνεχίστηκαν για 11 μέρες με έντονες συγκρούσεις παρά το ότι η κυβέρνηση απέσυρε τα νομοσχέδια για ιδιωτικοποίηση των νοσοκομειακών υπηρεσιών. Όταν μαλιστα ο υπουργός εξωτερικών δοκίμασε να κάμει απόπειρα διαμονοποιησης των διαδηλωτών σαν «χουλγκανς των φτωχογειτονιών», απειλήθηκε νέος γύρος κινητοποιήσεων και ο πρωθυπουργός του ζήτησε να παραιτηθεί.

Στην Ουγγαρία από την άλλη πλευρά ο κεντροδεξιός πρωθυπουργός υποσχέθηκε στους ευρωπαίους να αλλάξει κάπως το σύνταγμα, αλλά πίσω στην Βουδαπέστη μια μεγάλη συγκέντρωση δεκάδων χιλιάδων αποδοκίμαζε την Ευρώπη για τις παρεμβάσεις της. Στη ανταπόκριση του euronews η εικόνα εστίασε σε ένα πανό που ταύτιζε την Ευρώπη με τον «Μαμμωνά». Η θρησκοληψία σαν μεταφορική αναφορά στον καπιταλισμό.

Στην Βουδαπέστη πάντως έκλεισε και ο τελευταίος ραδιοφωνικός σταθμός της αντιπολίτευσης μετά από την απόσυρσης της άδειας του από την κυβέρνηση. Στην ανατολική Ευρώπη μια μερίδα της δεξιάς φαίνεται να γίνεται αυξανόμενα αντί-ευρωπαϊκή αντί απλά ευρωσκεπτικιστικη. Και αυτό συνοδευτεί και από ένα αυξανόμενο εσωτερικό αυταρχισμό. Η σοσιαλδημοκρατική αριστερά αντίθετα φαίνεται να είναι σαφώς πιο φιλοευρωπαικη. Έτσι ο πρωθυπουργός της Ουγγαρίας αποκάλεσε τις πιέσεις ενάντια στην κυβέρνηση του σαν «συνομωσία της παγκόσμιας αριστεράς».

Αντίθετα στην Πολωνία υπήρχε μια ενδιαφέρουσα κίνηση πιο συγχρονισμένη με τις διεθνείς τάσεις: δεκάδες χιλιάδες πολωνοί σε διάφορες πόλεις διαμαρτυρήθηκαν για το νομοσχέδιο ACTA το οποίο έγκρινε η κυβέρνηση τους. Η ACTA ίνα μια ακόμα συμφωνία για την προστασία της ιδιοκτησίας στο ιντερνετ – με την μορφή της προστασίας των copyright. Και η νομοθεσία δίνει στα κράτη το δικαίωμα να παρακολουθούν διάφορα σαϊτς και να συλλαμβάνουν όσους θεωρούνται ύποπτοι η παραβάτες. Η εκστρατεία ενάντια στο νομοσχέδιο έχει τις ίδιες ρίζες όπως η αντίσταση στην SOFA στις ΗΠΑ –εμπλέκονται και εδώ οι anonymous αλλά στο ευρωπαϊκό πλαίσιο υπάρχει και το «κόμμα των πειρατών»

Μαζικές όμως διαδηλώσεις μόνο στην Πολωνία έχουν γίνει μέχρι στιγμής.

http://rt.com/news/acta-poland-internet-government-745/

ΒΑΛΚΑΝΙΑ

Ο Σαμαράς στη Μόσχα: μυθολογία και γεωπολιτική

Ενώ οι γερμανοί θέτουν πια ξεκάθαρα όρο την ύπαρξη επίτροπου ο οποίος θα επιβλέπει τον ελληνικό προϋπολογισμό, οι έλληνες πολίτες και πολιτικοί ψάχνονται. Υπάρχει ένα ρεύμα προς τα αριστερά αλλά δεν φαίνεται μέχρι στιγμής να καταλήγει σε κάποιο πλειοψηφικό σχήμα συμμαχιών – ανκαι φαίνεται να είναι πλειοψηφικό όσον αφορά τους πόλους αριστερα-κεντρο-δεξια.

Στον χώρο της δεξιάς φαίνεται να αναζωπυρώνεται η διαφοροποίηση της «λαϊκής δεξιάς» που είναι ενάντια στο μνημόνιο και στους φιλελευθέρους η τους οπαδούς των «ευρωπαϊκών λύσεων». Ετσι καθώς νοιώθει ο Σαμαράς ότι η πίεση θα έρθει και προς την πλευρά του, φαίνεται να αναζητά πιθανές εναλλακτικές λύσεις η στηρίγματα – φαντασιακα η γεωπολιτικά. Ανκαι εδώ στην Κύπρο δεν έγινε ιδιαίτερα κατανοητό αφού η ηγεσία της ε/κ δεξιάς είναι ακόμα προσκολλημένη σε ένα ρητορικό φιλοδυτικό μονόλογο αλλων εποχων, στην Ελλάδα η δεξιά έχει τουλάχιστον μετατοπιστεί όσον αφορά το γεωπολιτικό της φαντασιακο και όχι μόνο, τα τελευταία χρόνια. Ο μύθος λ.χ. ο οποίος συνοδεύει την «πτώση του Καραμανλή» στο χώρο της δεξιάς, έχει να κάμει με την «ανατροπή του» διότι, λέει αυτή η ρητορικη, προσπάθησε να αυτονόμησει την Ελλάδα από την Δύση και να αποκτήσει προσβάσεις στην Ρωσία μέσω των αγωγών φυσικού αερίου. Σε αυτό το πλαίσιο η επίσκεψη Σαμαρά στην Ρωσία μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί και σαν συμβολική για τη εσωτερική μυθολογία της δεξιάς αλλά και γεωπολιτική – είναι ενδεχόμενο ο κ. Σαμαράς να προετοιμάζει ανοίγματα σε άλλους χώρους για οικονομική στήριξη, είτε μείνει στο ευρω η Ελλάδα είτε όχι.

Η Ρωσική στρατηγική στην ανατολική Ευρώπη: Μολδαβία

Ανακοινώθηκε ότι η Ρωσία θα αναστείλει την παροχή βοήθειας και δανείων στην Τρασδνειστερια, την αποσχισθείσα περιοχή της Μολδαβίας. Ο πρόεδρος της βουλής ο οποίος ήταν ο εκλεκτός της Μόσχας στις πρόσφατες εκλογές και ο οποίος έχασε, δεν συνέδεσε άμεσα την κίνηση της Μόσχας με την μη εκλογή του, αλλά είναι σαφές ότι η Μόσχα έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί την οικονομική της δύναμη για να εμπεδώνει την επιρροή της. Αυτό άλλωστε είναι φανερό από την Ουκρανία.

Το πιο ενδιαφέρον σε αυτήν την περίπτωση είναι και η θέση της Ρωσίας για το ζήτημα της αποσχισθείσας περιοχής σε σχέση με την Μολδαβία,. Η Ρωσία δεν θέλει , λένε τώρα οι αναλυτές, να αποσχιστεί η περιοχή από την Μολδαβία – αντίθετα θέλει να ενθαρρύνει στην σταδιακή επανένταξη της περιοχής στην Μολδαβία. Μια ενωμένη Μολδαβία με ρωσική μειονότητα φαίνεται να είναι πιο χρήσιμος σύμμαχος.

Και ίσως η ρωσική τακτική να μην είναι μόνο συγκυριακή, η και μονο δικη της, αλλά μέρος ευρύτερων αντιλήψεων για την γεωπολιτική που φτάνουν μέχρι και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ιράκ- ΗΠΑ: Τόσοι νεκροί και ούτε μια μέρα φυλακή

Το 2005 μια ομάδα αμερικανών πεζοναυτών έπεσε πάνω σε μια βόμβα-νάρκη στην Haditha του Ιράκ. Ο επικεφαλής της ομάδας σταμάτησε ένα αυτοκίνητο ιρακινών που περνούσε. Διέταξε τα άτομα να κατεβούν και να ξαπλώσουν στο έδαφος και μετά διέταξε τους στρατιώτες του να τους σκοτώσουν. Αφού τους σκότωσαν κατούρησαν πάνω στα πτώματα – είναι έθιμο φαίνεται του αμερικανικού στρατού. Ακολούθως οι αμερικανοί πήγαν σε 3 σπίτια που βρίσκονταν εκεί κοντά και αφού έσπασαν τις πόρτες μπήκαν μέσα και σκότωσαν όσους ήταν εκεί συμπεριλαμβανόμενων παιδιών, ενός βρέφους και ηλικιωμένων.

Αυτό ήταν το πιο γνωστό σκάνδαλο μαζικής σφαγής από τον ιρακινό πόλεμο αντίστοιχο του Μαϊ Λαϊ στο Βιετνάμ. Και σαν εκφραστικό του πόσο άλλαξε η αμερικανική κοινωνία, αυτή την φορά ο ένοχος επικεφαλής δεν καταδικάστηκε ούτε μια μέρα στην φυλακή και οι αντιδράσεις ήταν υποτυπώδεις.

http://www.uruknet.info/?p=m85135&hd=&size=1&l=e

Ανταπόκριση από τους LA Times για τις αντιδράσεις στο Ιράκ και στο αραβικό κόσμο γενικά

http://www.uruknet.info/?p=m85131&hd=&size=1&l=e

τοπικές κινήσεις τζαι Κινήματα

Εκδήλωση για τους Χαλυβουργους στη Λευκωσία

Η απεργία των Χαλυβουργών στην Ελλάδα έχει γινει σημείο εστίασης και κινητοποιήσεων με βασικο συνδικαλιστικο οργανωτη της συμπαραστασης το ΠΑΜΕ, αλλα και άτομα και ομάδες που κινούνται στο χώρο που βλεπει την ταξική αντιπαράθεση σαν κομβικο σημειο στα πλαίσια της κρίσης.

Την Παρασκευή 27/1 έγινε εκδήλωση αλληλεγγύης στην Λευκωσία με συμμετοχή εκπροσώπων τόσο ε/κ όσο και τ/κ συνδικάτων.

Άτομα που συμμετείχαν στην εκδήλωση την περιέγραψαν σαν «συγκλονιστική εμπειρία». Για πληροφορίες για την απεργία αλλά και τις προεκτάσεις της στο μπλογκ:

http://leninreloaded.blogspot.com/

Αντι-ρατσιστική και ταξική Πορεία-διαδήλωση στην Λεμεσό

Την Κυριακή 29/1 έγινε πορεία στους κεντρικούς δρόμους της Λεμεσού με συνθήματα ενάντια στο ρατσισμό και υπέρ της ταξικής ενότητας των εργαζόμενων. Η πορεία είχε προγραμματιστεί αρχικά σαν αντίδραση στον ρατσισμό της ακροδεξιάς αλλά μέσα στα πλαίσια των κινητοποιήσεων πήρε και την μορφή της ταξικής αλληλεγγύης.

Συμμετείχαν μέχρι και 200 άτομα σύμφωνα με αναφορές, και κυριάρχησαν οι μαύρες και οι κόκκινες σημαίες των αναρχικών και της άκρας αριστεράς.

Η πιο ενδιαφέρουσα διάσταση ήταν ότι η πλειοψηφία ήταν νεαροι/ες. Υπήρχαν και άτομα από τον ιστορικό χώρο της πόλης αλλά ήρθαν και άτομα από τον χώρο της Λευκωσίας.

Οι ξαθθές

2012-01-30T04:25:00.000+02:00

Κάθουνται θκυό αριστερές ξαθθές να δουν τα νέα.

Η μια εν καλαμαρού τζαι η αλλη εν κυπραία.

Το δελτίο δείχνει τα νέα με τες απεργίες τζαι έναν άνεργο που εν έτοιμος να ππηδήσει που τον 8ο όροφο ενός κτηρίου του οίκου αξιολόγησης Fitch.

Λαλεί η ξαθθή καλαμαρού της ξαθθής κυπραίας:
- κόρη, πάμεν στοίχημαν ότι εν να ππέσει;
- ναι, λαλεί η κυπραία ξαθθή, πάμεν, εγώ λαλώ πως εν θα ππέσει.

Τελειώνει το ρεπορτάζ τζαι ο άνεργος ππέφτει που τον 8ο.

- ξαθθή καλαμαρού αριστερή : κόρη, σόρυ, εγέλασα σου, ήξερα το ότι εν να ππέσει, είδα το στο δελτίο των 6.
- ξαθθή κυπραία αριστερή : όι ρε, εν εντάξει, τζαι εγώ είδα το στο δελτίο των 6, αλλά ενόμιζα τουντη φορά εν θα έππεφτεν.

Του Λουκά

2012-01-29T14:14:00.000+02:00

Redfly Planet

@Λουκάς, 5ο δημοτικό Κερατσινίου: Δεν σου τα μάθανε καλά παιδί μου.

Για να κερδίσουμε, θα κάνουμε ένα μέτωπο, ένα πολύ μεγάλο μέτωπο, όπου θα είμαστε μαζί ακροαριστεροί, αναρχικοί, κομμουνιστές, εθνικιστές, ακροδεξιοί, φασίστες, ρατσιστές, φιλελεύθεροι εκσυγχρονιστές, βιομήχανοι, εφοπλιστές, λαχειοπώλες --δηλαδή θα είμαστε όλοι αυτό ακριβώς που είμαστε και σήμερα έτσι κι αλλιώς-- και αυτό το τρομερό μέτωπο θα ανατρέψει τον καπιταλισμό.

Lenin Reloaded

@ Λουκάς

Συγνώμη Λουκά, οι μαμάδες και οι μπαμπάδες στη χώρα μου συμφωνούν με τον κύριο.

Ο οργανωτικός χάρτης της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας

2012-01-27T10:44:00.002+02:00

Ο οργανωτικός χάρτης της ΠΣΟ

Στην ΠΣΟ συμμετέχουν συνδικάτα από τις παρακάτω χώρες που συσπειρώνουν τον αντίστοιχο σε κάθε χώρα αριθμό εργαζομένων:

ΑΓ. ΔΟΜΙΝΙΚΟΣ 85.000
ΑΙΘΙΟΠΙΑ 2.000.000
ΑΓΚΟΛΑ 1.500.000
ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ 180.000
ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ 250.000
ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ 110.000
ΒΙΕΤΝΑΜ 4.000.000
ΒΟΛΙΒΙΑ 600.000
ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ 20.000
ΒΡΑΖΙΛΙΑ 450.000
ΓΚΑΝΑ 90.000
ΓΟΥΑΤΕΜΑΛΑ 150.000
ΗΠΑ 10.000,
ΙΑΠΩΝΙΑ 160.000
ΙΝΔΙΑ 6.000.000,
ΙΡΑΚ 4.000.000,
ΙΡΑΝ 2.800.000,
ΚΟΛΟΜΒΙΑ 120.000
ΚΟΡΕΑ 3.000.000
ΚΟΣΤΑ ΡΙΚΑ 120.000,
ΚΟΥΒΑ 3.000.000
ΚΟΥΒΕΪΤ 90.000,
ΚΥΠΡΟΣ 40.000,
ΛΙΒΑΝΟΣ 190.000
ΛΙΒΥΗ 2.500.000
ΜΑΡΤΙΝΙΚΑ 60.000
ΜΕΞΙΚΟ 140.000
ΜΟΡΑΒΙΑ 20.000
ΜΠΑΓΚΛΑΝΤΕΣ 40.000
ΝΕΠΑΛ 70.000
ΟΝΔΟΥΡΑ 80.000
ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΗ 250.000
ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ 200.000
ΠΑΝΑΜΑΣ 130.000
ΠΕΡΟΥ 800.000
ΠΟΛΩΝΙΑ 20.000
ΡΩΣΙΑ 5.000
ΣΑΛΒΑΔΟΡ 100.000
ΣΕΝΕΓΑΛΗ 300.000
ΣΟΥΔΑΝ 250.000
ΣΡΙ ΛΑΝΚΑ 110.000
ΣΥΡΙΑ 4.000.000
ΤΖΑΜΑΪΚΑ 110.000
ΦΙΛΙΠΠΙΝΕΣ 160.000
ΕΛΛΑΔΑ 350.000
(Υπολογίζουμε τα μέλη των συνδικαλιστικών οργανώσεων που ανήκουν στο ΠΑΜΕ).

Τα νούμερα αυτά δε θα είναι σωστό να τα προσεγγίσει κάποιος και να επιδιώξει να τα ερμηνεύσει από τη στεγνή αριθμητική τους πλευρά. Τα στοιχεία αυτά διαβάζοντάς τα στην ουσία τους μαρτυρούν ότι:

Η ΠΣΟ συγκρατεί δυνάμεις και αργά, δύσκολα, ανασυγκροτείται.
Οι δυνάμεις της, οι οργανώσεις-μέλη της είναι στην πλειοψηφία τους αγωνιστικοί, ταξικοί, ζωντανοί οργανισμοί, σε αντίθεση με τη γραφειοκρατία και τους συμβιβασμένους της ΔΣΕΣ.
Εχουν σαφή αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό και αντιαποικιοκρατικό προσανατολισμό.
Είναι οι ανερχόμενες ταξικές δυνάμεις που στηρίζονται οικονομικά στις εισφορές των εργαζομένων και όχι στη χρηματοδότηση από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.

Οι εκτιμήσεις αυτές επιβεβαιώθηκαν και στο τελευταίο 14ο Παγκόσμιο Συνέδριο της ΠΣΟ που πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί από τις 23 έως και τις 28 του Μάρτη 2000, όπου αντιπρόσωποι από 70 χώρες συγκεντρώθηκαν, συζήτησαν τα επίκαιρα προβλήματα που απασχολούν το διεθνές συνδικαλιστικό κίνημα και ψήφισαν αποφάσεις που σε γενικές γραμμές κινούνται σε ταξική, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική τροχιά. Ξεκαθαρίστηκαν σε σωστή κατεύθυνση οι θέσεις της οργάνωσης απέναντι στην πολιτική των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, του διεθνούς κεφαλαίου και των πολυεθνικών.

Σήμερα μπορεί κάποιος χωρίς υπερβολή να πει ότι από την ΠΣΟ δε λείπουν οι σωστές γενικά θέσεις. Αυτό που λείπει είναι η δράση και ο αγωνιστικός συντονισμός σε επίπεδο ηπείρων αλλά και σε παγκόσμια διάσταση. Η αδυναμία αυτή εντοπίστηκε ως η κυρίαρχη στο Συνέδριο της Ινδίας και ο εντοπισμός αποτελεί ίσως μία αφετηρία για δουλιά στην κατεύθυνση να κατακτά το ρόλο του ταξικού συνδικαλιστικού πόλου σε διεθνές επίπεδο.

Και ενώ γίνονται αυτά τα μικρά βασανιστικά βήματα, την ίδια στιγμή οι ΗΠΑ και η ICFTU εντείνουν τις πιέσεις τους και επεξεργάζονται την τακτική τους για να δυσκολεύουν το διεθνή συντονισμό και την αυτοτελή παρουσία των ταξικών δυνάμεων. Ετσι, είναι πολύ πιθανό ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της ηγεσίας της Λιβύης να επιφέρει σε μια προοπτική αποχώρηση της Λιβυκής Γενικής Συνομοσπονδίας από την ΠΣΟ. Οπως επίσης είναι γνωστό πως πριν λίγο καιρό οι ίδιοι μηχανισμοί κατάφεραν να εγγράψουν μέλος τους μια Συνομοσπονδία Παλαιστίνιων Εργαζομένων που εδρεύει στη Ραμάλα.

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται μεθοδικά και η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων. Το παράδειγμα της Παγκύπριας Εργατικής Ομοσπονδίας (ΠΕΟ) είναι εύγλωττο. Η ΣΕΣ απαιτεί από την ΠΕΟ να φύγει από την ΠΣΟ προκειμένου να κάνει δεκτή την αίτηση εγγραφής που έχει υποβάλει. Και δεν είναι ο μοναδικός εκβιασμός που επιχειρεί η ΣΕΣ σε βάρος της ΠΕΟ.

Την ίδια στιγμή η ιμπεριαλιστική επιθετικότητα, οι επιθέσεις των Αμερικανών και των συμμάχων τους ενάντια σε χώρες και λαούς επηρεάζουν τα συνδικαλιστικά πράγματα. Ετσι, μετά τη συνολική αναδιάρθρωση του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος στα Βαλκάνια με τον πόλεμο ενάντια στη Γιουγκοσλαβία τώρα η προσοχή των αντιδραστικών δυνάμεων έχει επικεντρωθεί στο Ιράκ, στο Πακιστάν και σε κινήματα όπως της Κούβας, της Συρίας, κ.ά.

Στο Ιράκ η νόμιμη και μαζική GFTU διαλύθηκε και τέθηκε εκτός νόμου από τους κατακτητές. Η ηγεσία της από τους Jamil Al Joboody, Κ. Α. Hamza, κ.ά., αγνοείται. Στη θέση τους οι Αμερικανο-Βρετανοί έχουν ιδρύσει ένα συνδικάτο με τίτλο «Εργατικό Δημοκρατικό Συνδικαλιστικό Κίνημα στη Δημοκρατία του Ιράκ»;! Στις συνεδριάσεις τους παραβρίσκονται, ως ...παρατηρητές, Βρετανοί στρατιωτικοί και στα αιτήματά τους πουθενά δεν προβάλλεται αίτημα για απελευθέρωση της χώρας τους ή για αποχώρηση των κατακτητών. Αντίθετα, λοιδορούν την ανυπότακτη αντίσταση του ιρακινού λαού. Η σημερινή κατάσταση στα συνδικαλιστικά πράγματα του Ιράκ θυμίζει ακριβώς τη φάση του δικού μας κινήματος της περιόδου 1946-1950.

Στην Κούβα οι βρώμικες επιθέσεις των Αμερικανών εντείνονται. Φέτος, για πρώτη φορά, στην Ετήσια Γενική Συνέλευση του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας, που διεξάχθηκε στη Γενεύη από 1 έως 16 του Ιούνη, τα αμερικανικά συνδικάτα έγραψαν στην ημερήσια διάταξη θέμα για την «οργάνωση ανεξάρτητων συνδικάτων στην Κούβα». Στο έγγραφο αυτό των Αμερικανών προκλητικά αναφέρεται: «Ο ελεύθερος κόσμος να επιλέξει εξόριστους συνδικαλιστές, να τους κάνει ηγέτες και να τους κάνει ικανούς να μιλάνε σε διεθνή φόρα και συνέδρια για τη δικτατορία του Κάστρο σε βάρος των εργαζομένων στην Κούβα»...

Στη Συρία και ευρύτερα στη Μέση Ανατολή ως πιο πιθανή τακτική των ιμπεριαλιστών προβάλλει η προσπάθειά τους να αλλάξουν πορεία 180 μοιρών οι ηγεσίες τους. Στο Βιετνάμ εδώ και δύο χρόνια άνοιξε γραφείο η ΔΣΕΣ και μάλιστα έχει εγκαταστήσει εκπρόσωπό της στο Ανόι Βιετναμέζα που ζούσε είκοσι χρόνια στη Γερμανία!

Στην αντεργατική και αντιδραστική αυτή προσπάθεια των ιμπεριαλιστών συμμετέχει ακόμα και η εγχώρια ΓΣΕΕ. Εχουν αναλάβει εργολαβικά τα Βαλκάνια και συνδικάτα Ανατολικών χωρών. Βαποράκι αυτών των ενεργειών είναι το γνωστό ΙΝΕ-ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ που σπαταλά ιλιγγιώδη ποσά για να «εξευρωπαΐσει» τους Βαλκάνιους, τους Μολδαβούς, τους Βούλγαρους, τους Κύπριους, τους Ρουμάνους, Ρώσους κ.ά. Ταυτισμένες απόλυτα οι ηγεσίες ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΝ, βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία από τη Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.
Στον αντίποδα αυτών των δυνάμεων πολιτεύεται και δρα το ΠΑΜΕ. Από το 2000 είναι μέλος της Παγκόσμιας Συνδικαλιστικής Ομοσπονδίας, πρωτοστατεί στις ευρωπαϊκές προσπάθειες συντονισμού αγωνιστικών δυνάμεων (ΑΝΕΣΥ), έχει την ευθύνη του Ευρωπαϊκού Περιφερειακού Γραφείου της ΠΣΟ και παράλληλα αναπτύσσει διμερείς επαφές και σχέσεις με πολλά συνδικάτα στην Ευρώπη και στον κόσμο. Στην ίδια λογική κινούνται και τα συνδικάτα της δύναμης του ΠΑΜΕ.

Αξίζει, τέλος, να σημειώσουμε ότι η κατάσταση του διεθνούς ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος θα ήταν σαφώς πιο θετική αν τα κινεζικά συνδικάτα με τον όγκο και ειδικό βάρος τους αποφάσιζαν να εγκαταλείψουν την τακτική των ίσων αποστάσεων ανάμεσα στην ΠΣΟ και στη ΔΣΕΣ.

Καταλήγοντας μπορούμε να πούμε ότι η κατάσταση στο διεθνές εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα είναι σε μια περίοδο ανακατατάξεων. Υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες για τις ταξικές δυνάμεις, που δίνουν έναν αγώνα άνισο. Συνυπάρχουν όμως ταυτόχρονα και αξιόλογες δυνατότητες που γεννά η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών και του κεφαλαίου, η όξυνση της ταξικής πάλης και η πρωτοπόρα δράση.
Αναδημοσιεύεται από την ΚΟΜΕΠ, τεύχος 3/2004

Του
Γιώργου Μαυρίκιου

πηγή: Ριζοσπάστης

Ταξική αντίσταση για να κοπεί η φόρα των εργοδοτών

2012-01-26T18:39:00.001+02:00

από : Ε.Ρ.Α.Σ

Ταξική αντίσταση για να κοπεί η φόρα των εργοδοτών

Έχουμε μπει πλέον για τα καλά σε μια εποχή ταξικής σύγκρουσης. Η ΟΕΒ μετά την επιτυχία της να περάσει τα μέτρα λιτότητας που εστίαζαν στους εργαζόμενους του ευρύτερου δημόσιου τομέα στράφηκε με μανία στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα. Μόλις 2 βδομάδες μετά την επιβολή των μέτρων από κυβέρνηση και βουλή ζήτησε πάγωμα μισθών, ΑΤΑ, και εργοδοτικής εισφοράς στα Ταμεία Προνοίας στον ιδιωτικό τομέα ενώ ξεκίνησε και εκστρατεία για 15% μείωση στους κατώτατους μισθούς. Η λογική της ΟΕΒ είναι οι δυσκολίες των επιχειρήσεων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους λόγω της μείωσης του κύκλου εργασιών τους και η απειλή για κλείσιμο των επιχειρήσεων και περαιτέρω αύξηση της ανεργίας. Πρέπει να μειωθεί άμεσα το εργατικό κόστος και να στηριχτεί η επιχειρηματικότητα υποβάλλει φορτικά η ΟΕΒ από το τέλος του Δεκέμβρη. Και τώρα ξεκαθαρίζει ότι δεν επιχειρεί απλά πάγωμα μισθών, ΑΤΑ και αναστολή πληρωμής στα ταμεία Προνοίας αλλά επιπλέον και μείωση και κατάργηση της αποζημίωσης για υπερωριακή απασχόληση και 2 ώρες εβδομαδιαία αύξηση του ωραρίου εργασίας.

Τα συνδικάτα συνομιλούν με την ΟΕΒ και φαίνονται έτοιμα να συναινέσουν σε παγώματα, όχι όμως συνολικά αλλά κατά επιχείρηση, όχι για την ΑΤΑ και όχι σε μειώσεις μισθών. Εν τω μεταξύ όμως και παρά τις σε εξέλιξη διαπραγματεύσεις σε κεντρικό επίπεδο, κλαδικοί σύνδεσμοι εργοδοτών έχουν καλέσει τα μέλη τους να προχωρήσουν στα παγώματα ενώ πληθαίνουν οι εργοδότες που παραβιάζουν τις συλλογικές συμβάσεις συστηματικά πλέον αμφισβητώντας μάλιστα ανοιχτά και άμεσα την ισχύ τους. Έτσι ΠΕΟ και ΣΕΚ μη έχοντας άλλη επιλογή και αφού διαβλέπουν ότι διακυβεύεται πλέον όχι μόνο το βιοτικό επίπεδο των μελών τους αλλά και η συνέχιση της ύπαρξης των συλλογικών συμβάσεων και κατ' επέκταση του ίδιου του συνδικαλισμού προχωρούν σε απεργιακά μέτρα.

Ήδη υπάρχουν εξαγγελθείσες 24ωρες προειδοποιητικές απεργίες στα λιμάνια Λεμεσού και Λάρνακας την 1 Φεβράρη και στις εταιρείες αναψυκτικών και στο γαλακτοκομείο Λανίτη στις 2 του Φεβράρη. Ακολουθεί η οικοδομική βιομηχανία με παγκύπρια 24ωρη απεργία ενώ εκκρεμούν ακόμα και τα ανοιχτά ζητήματα και στο τσιμεντοποιείο Βασιλικού αλλά και στην πολιτική αεροπορία και στο επιστημονικό προσωπικό της ΑΗΚ. Στην βόρεια Κύπρο τα μέτρα λιτότητας συνεχίζονται με τον κατώτατο μισθό να έχει ήδη παγώσει. Η απόπειρα όμως της κυβέρνησης Κουτσιούκ να ιδιωτικοποιήσει την ηλεκτρική και τηλεπικοινωνιακή υπηρεσία οδήγησε σε επ' αόριστον απεργία των εργαζομένων ήδη από την περασμένη βδομάδα ενώ ανακοινώθηκε από την συνδικαλιστική πλατφόρμα και τα κόμματα της αριστεράς διενέργεια μεγάλου συλλαλητηρίου ενάντια στην κυβέρνηση για τις 30 του Γενάρη.

Η ΕΡΑΣ θεωρεί ότι το συνδικαλιστικό κίνημα θα πρέπει να δείξει την δύναμη του και μέσα από μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις, ενδεχομένως κλιμακούμενες να βάλει φρένο στην διάβρωση των εργασιακών σχέσεων και στην υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Αν δεν κοπεί η φόρα που πήρε η εργοδοσία η υποτίμηση της εργασίας όχι μόνο δεν θα σταματήσει αλλά θα επιταχυνθεί. Ας μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι είμαστε εν μέσω μιας βαθιάς παγκόσμιας συστημικής κρίσης. Οι σημερινές συγκρούσεις δεν είναι μόνο οικονομικές αλλά και πολιτικές – και καθορίζουν όχι μόνο τις αυριανές συνθήκες αλλά και τους αυριανούς συσχετισμούς δυνάμεων. Και τα ζητήματα δεν αφορούν απλά τους μισθούς κάποιων εργαζομένων και την βιωσιμότητα κάποιων επιχειρήσεων αλλά συνολικά την εργασία και το κεφαλαίο και κατ' επέκταση το σύστημα το ίδιο όχι μόνο σε εθνικό αλλά και σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο. Οι εκπρόσωποι του κεφαλαίου, επικαλούμενοι την κρίση θέτουν ζήτημα απορρύθμισης της αγοράς εργασίας – ας απαντήσουν και οι εκπρόσωποι των εργαζομένων θέτοντας το ζήτημα της ρύθμισης της αγοράς κεφαλαίων και του κοινωνικού ελέγχου του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Αν ήμουν η φεμινίστρια που δεν είμαι!

2012-01-26T16:38:00.001+02:00

ένα κάρο ψέματα, παραποιήσεις και πολιτικές μυθοπλασίες για την εν Ελλάδι αρχαία δημοκρατία.

καλά οι γυναίκες που τα διαβάζουν και τα διαδίδουν αυτά ήθελα να΄ξερα, δεν ντρέπονται;

Η ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΚΑΙ ΤΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΑ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΑ

Του ΓΙΩΡΓΟΥ Ν. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ

Δρ Φιλοσοφίας

Aπό το φθινόπωρο του 2008, η ανθρωπότητα ζει μία από τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία της: την κρίση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού-οικονομικού συστήματος μετά από την πανθομολογούμενη αποτυχία της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Όμως η κρίση αυτή είναι βαθύτερη, είναι κρίση του φιλελεύθερου καπιταλισμού και της ιδεολογίας του, αφού όπως αποδείχθηκε ο νεοφιλελευθερισμός είναι η αναγκαστική επέκταση ή το ανώτατο στάδιο του φιλελευθερισμού. Είναι κυρίως κρίση κοινωνική, κρίση δομών, αξιών και σημασιών^. αφορά και το λεγόμενο αντιπροσωπευτικό πολίτευμα, όπως έχει αποκρυσταλλωθεί στη Δύση εδώ και δύο αιώνες. Αυτό διαπιστώνεται εδώ και μερικά χρόνια από πολλές πλευρές^. οι διαγνώσεις και οι αιτιολογίες όμως ποικίλλουν αναλόγως της οπτικής του εκάστοτε ερευνητή.

Από την άλλη παντού, στον ημερήσιο και περιοδικό τύπο, σε βιβλία και στην τηλεόραση το πολίτευμα αυτό αποκαλείται δημοκρατία, ενίοτε συνοδευόμενη από ένα επίθετο αναλόγως της αρεσκείας εκάστου (αντιπροσωπευτική, έμμεση, αστική, κοινοβουλευτική, σύγχρονη κ.λπ). Μάλιστα ο πολύς Φ. Φουκουγιάμα το 1989, μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων, δήλωνε σε άπταιστο προφητικό στυλ το «τέλος της ιστορίας», γράφοντας χαρακτηριστικά τα εξής: «παρατηρούμε το τελικό σημείο της ιδεολογικής εξέλιξης της ανθρωπότητας και την καθολικοποίηση της δυτικής φιλελεύθερης δημοκρατίας ως τελικής μορφής της ανθρώπινης διακυβερνήσεως».

Eίναι όμως έτσι; Είναι τα σημερινά πολιτεύματα δημοκρατίες; Φιλελεύθερες, αντιπροσωπευτικές, κοινοβουλευτικές ή έμμεσες; Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα θα πρέπει να εξετασθεί πρώτα τι είναι δημοκρατία. Για να διασαφηνισθεί αυτό θα πρέπει να δούμε συνοπτικώς τι ήταν η δημοκρατία όταν επινοήθηκε και δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στις αρχαιοελληνικές πόλεις, κυρίως στην Αθήνα, και όταν επίσης για πρώτη φορά οι άνθρωποι στοχάσθηκαν γύρω από τη δημοκρατία.

Η άμεση δημοκρατία

Αυτό που πρέπει πρωτίστως να τονισθεί είναι ότι η δημοκρατία δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά άπαξ δια παντός, αλλά βαθμιαία και σταδιακά από τους αγώνες του δήμου, των κατωτέρων στρωμάτων^. είναι το αποτέλεσμα της ρητής συλλογικής αυτοθέσμισης της κοινωνίας. Δημοκρατία σημαίνει κράτος του δήμου, κυριαρχία του δήμου, την πραγματική κυριαρχία των πολιτών και όχι των κομμάτων. Τα χαρακτηριστικά του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως διαμορφώθηκαν στην αρχαία ελληνική δημοκρατία αποκλείουν την μεταβίβαση εξουσιών σε αντιπροσώπους, αφού ο δήμος είναι η κύρια πηγή όλων των εξουσιών και δεν αναγνωρίζει άλλη πηγή και αιτία της θέσμισης και του νόμου παρά μόνο τον εαυτό του (ἔδοξεν τῆ βουλῆ καὶ τῷ δήμῳ). Αυτό σημαίνει πραγματική συμμετοχή σε όλες τις μορφές της εξουσίας, κυβερνητική, δικαστική, νομοθετική, εκτελεστική^. άμεση συμμετοχή όλων στη συζήτηση και τη διαμόρφωση των νόμων, στη λήψη των αποφάσεων.

Η συμμετοχή αυτή επιτυγχάνεται με δύο θεσμούς: πρώτον, την εκκλησία του δήμου που επιτρέπει την άμεση παρουσία όλων των πολιτών στη νομοθετική και κυβερνητική εξουσία^. δεύτερον, την κλήρωσιν, η οποία επιτρέπει τη συμμετοχή στην εκτελεστική και τη δικαστική εξουσία. Η συντριπτική πλειονότητα των αξιωματούχων (99,9%) ορίζεται με κλήρωση. Πράγματι, οι 6000 δικαστές της Ηλιαίας, οι 500 βουλευτές της Βουλής των Πεντακοσίων, οι εννέα άρχοντες και οι υπόλοιποι αξιωματούχοι κληρώνονται. Οι άρχοντες για τους οποίους απαιτούνται ειδικές γνώσεις, πείρα και ικανότητες (στρατηγοί, ταμίαι κ.λπ) εκλέγονται δια χειροτονίας στην εκκλησία του δήμου. Όπως είναι εμφανές η κλήρωση είναι η ειδοποιός διαφορά της δημοκρατίας ενώ οι εκλογές η ειδοποιός διαφορά της ολιγαρχίας, όπως αναγνωρίζει και ο Αριστοτέλης.[1]

Με τον τρόπο αυτό εξασφαλίζεται η ουσιαστική ανεξαρτησία των τεσσάρων εξουσιών (κυβερνητικής, εκτελεστικής, δικαστικής, νομοθετικής) από τη στιγμή που ασκούνται από όλους τους πολίτες. Όπως επισημαίνει ο Κ. Καστοριάδης, στη δημοκρατία υπάρχει μια θεωρία, όχι του διαχωρισμού, αλλά της διασύνδεσης των εξουσιών, και σε μια μορφή που αποφεύγει τη σύγχρονη πολιτική φενάκη που γνωρίζουμε από τον 18^ο αιώνα, με τον Λοκ και τον Μοντεσκιέ. Το σημαντικό και νευραλγικό όργανο της (άμεσης) δημοκρατίας είναι η απόδοση της δικαιοσύνης από όλους τους πολίτες και προς όλους τους πολίτες. Ουδείς εξαιρείται ούτε είναι υπεράνω υποψίας, υπεράνω του νόμου. Απαραίτητο προς τούτο στοιχείο είναι η ανεξαρτησία και η πραγματική αμεροληψία της δικαστικής εξουσίας, ο αποκλεισμός της δυνατότητας διαφθοράς ή εξαγοράς των δικαστών. Για να εξασφαλισθεί αυτή η απαίτηση δεν υπάρχει άλλος τρόπος από τη συλλογική συμμετοχή όλων των πολιτών στη δικαστική εξουσία, είτε μέσω της εκκλησίας του δήμου και της κληρωτής βουλής των Πεντακοσίων είτε μέσω κληρώσεως στα πολυμελή τμήματα της Ηλιαίας. Αυτή η αρχή εισάγεται για πρώτη φορά από τον Σόλωνα και παρέμεινε έκτοτε η σίγουρη και αδιαφιλονίκητη βάση της δημοκρατίας. Ακόμη και ο Αριστοτέλης, που επικρίνει τη δημοκρατία σε άλλα ζητήματα, αναγνωρίζει ότι η άσκηση της δικαστικής εξουσίας είναι απαραίτητο στοιχείο του πολίτη: «O πολίτης δεν ορίζεται με καλύτερο τρόπο παρά με τη συμμετοχή του στη δικαστική εξουσία και στις αρχές».[2]

Η συμμετοχή των πολιτών στη δικαστική εξουσία έχει ως αποτέλεσμα ότι όλες οι πράξεις της διοικήσεως και όλοι ανεξαιρέτως οι άρχοντες, αιρετοί και κληρωτοί, υφίστανται διαρκή έλεγχο (δοκιμασία, εύθυνα), δίνουν λόγο και λογαριασμό για τις πράξεις τους (λόγον διδόναι) και είναι ανά πάσα στιγμή ανακλητοί, η δε θητεία τους είναι ετήσια. Δηλαδή ο έλεγχος των αρχών είναι διαρκής και ουσιαστικός, πολιτικός και ποινικός. Οι αρχαίοι ήξεραν πολύ καλά αυτό που διατύπωσε τον 19^ο αιώνα ο λόρδος Άκτον: «Η εξουσία διαφθείρει, η απόλυτη εξουσία διαφθείρει απόλυτα».

Βασική αρχή της δημοκρατίας είναι η ελευθερία, που σημαίνει την άμεση εναλλαγή στην εξουσία όλων των πολιτών, και όχι των κομμάτων: «χαρακτηριστικό της ελευθερίας είναι το να άρχουν όλοι δι’ εναλλαγής».[3] Η ούτως εννοημένη και πραγματοποιημένη ελευθερία συνιστά και εξασφαλίζει την ισότητα των πολιτών. Η πολιτική ισότητα είναι απόλυτη για όλους τους πολίτες και δεν έρχεται σε αντίφαση με την ελευθερία, όπως υποστηρίζει η ιδεολογία του φιλελευθερισμού.

Η κοινωνική ζωή στη δημοκρατία ρυθμίζεται από κανόνες γενικής ισχύος, οι οποίοι συζητούνται και νομοθετούνται άμεσα από την κοινότητα, υφίσταται δηλαδή η κυριαρχία του γραπτού νόμου και όχι των ατόμων. Δεν υπάρχουν ιεραρχίες ούτε κράτος με την σημερινή έννοια, δηλαδή ένας μηχανισμός εξουσίας χωριστός από το σώμα της κοινωνίας και εφαρμοζόμενος επί της κοινωνίας. Δεν υπάρχουν οι «ειδικοί» της πολιτικής, οι επιστήμονες του Πλάτωνα, δεν υπάρχει επιστήμη της πολιτικής αλλά διαμάχη των δοξών. Όλες οι γνώμες μετρούν εξ ίσου και η πολιτική είναι υπόθεση όλων. Υπάρχει ένας ανοικτός δημόσιος χώρος που είναι πραγματικός δημόσιος, δεν είναι δηλαδή ιδιοκτησία κανενός, εντός του κυκλοφορούν και συζητούνται όλες οι σημαντικές πληροφορίες και λαμβάνονται άμεσα όλες οι κύριες αποφάσεις από τον δήμο. Η παρρησία και η ισηγορία επιτρέπει και επιβάλλει την ουσιαστική πολιτική διαμάχη – και όχι την διαστρεβλωμένη υπό τύπον θεάματος κομματική αντιδικία. Το μεγάλο πολιτικό μάθημα που μας προσφέρει η άμεση δημοκρατία είναι ότι η εξουσία δεν είναι ιδιοκτησία ουδενός προσώπου και κόμματος, δεν ανήκει σε κανέναν, αλλά ασκείται και πρέπει να ασκείται από όλους τους πολίτες.

Η δημοκρατία δεν είναι μόνο ένα πολίτευμα, θεσμοί και διακυβέρνηση, αλλά και τρόπος του βίου^. προϋποθέτει και συνεπάγεται μια ελεύθερη αντίληψη για τον πολίτη και τις σχέσεις του, για την κοινωνία γενικώτερα. Δημιουργεί άλλες καινούργιες αξίες, σημασίες που για πρώτη φορά στην ιστορία αναφέρονται στη συνεργασία, στην αλληλεγγύη, στη φιλία με την ουσιαστική έννοια της λέξεως (έρως), και τη δημιουργία σε όλους τους τομείς, που έχουν ως αποτέλεσμα την ανάδυση ενός εκπληκτικού πολιτισμού που είναι διαρκής παρακαταθήκη για την ανθρωπότητα (γλυπτική, αρχιτεκτονική, αγγειογραφία, ιστοριογραφία, ρητορική, τραγωδία, κωμωδία, φιλοσοφία, λόγος, δίκαιο, επιστήμη, ιατρική). Ο πολιτισμός αυτός είναι πολιτικός πολιτισμός, είναι δημιουργία της πόλεως και της δημοκρατίας. Για πρώτη φορά εμφανίζεται στην ανθρώπινη ιστορία ο ανθρωπολογικός τύπος του πολιτικού ανθρώπου, του ανθρώπου που ασχολείται αυτοπροσώπως με πάθος με τα κοινά, την πολιτική και την εξουσία, που αναδεικνύει το ζήτημα της πολιτικής ελευθερίας ως το σημαντικώτερο της ανθρωπίνης υπάρξεως. Τη μέριμνα αυτή για το δημόσιο και κοινό συμφέρον - κοινοφιλής διάνοια με τους όρους του Αισχύλου - τονίζουν και εξυμνούν ο Σόλων, ο Περικλής, ο Πρωταγόρας, ο Δημόκριτος, ο Σοφοκλής, ο Ευριπίδης, ο Δημοσθένης.[4]

Tα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα

Είναι εμφανές ότι κανένα από αυτά τα χαρακτηριστικά δεν συναντάται στα σημερινά πολιτεύματα, πράγμα που σημαίνει ότι η (άμεση) δημοκρατία δεν έχει σχέση με τα κοινοβουλευτικά πολιτεύματα. Αρκεί μόνο να τονισθεί ότι τα αντιπροσωπευτικά πολιτεύματα έχουν υποκαταστήσει την πολιτική έννοια της ελευθερίας – που, όπως είδαμε, στην άμεση δημοκρατία σημαίνει ισότιμη πραγματική συμμετοχή όλων των πολιτών στην εξουσία - με τις ατομικές ελευθερίες των δικαιωμάτων: ελευθερία της έκφρασης, ελευθερία του λόγου, του συνέρχεσθαι, του συνεταιρίζεσθαι, της πρόσβασης σε βασικά κοινωνικά αγαθά όπως η πληροφόρηση και η εκπαίδευση. Όμως και αυτά είναι δικαιώματα ευκαιριών και όχι αποτελεσμάτων, δηλαδή είναι θεωρητικές διακηρύξεις, μερικές και αμυντικές, οι οποίες σήμερα φαλκιδεύονται συνεχώς.

Στα σημερινά κοινοβουλευτικά πολιτεύματα η ουσιαστική εξουσία σε όλες τις μορφές της - εκτελεστική, νομοθετική, δικαστική, κυβερνητική - ασκείται από τους ολίγους των κομμάτων εξουσίας και τους βουλευτές του κοινοβουλίου. Ὀλες οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται και οι νόμοι θεσπίζονται από τους ολίγους, οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τα δικά τους συμφέροντα, των κομμάτων τους και των ισχυρών ανωτέρων κοινωνικο-οικονομικών στρωμάτων.[5] Συνεπώς τα αντιπροσωπευτικά πολιτεύματα είναι καθαρές ολιγαρχίες - φιλελεύθερες ολιγαρχίες τα αποκάλεσε ο Κ. Καστοριάδης.

Έτσι οι όροι αντιπροσωπευτική, έμμεση, κοινοβουλευτική δημοκρατία κ.λπ με τους οποίους ονομάζεται η σημερινή ολιγαρχία είναι όλοι ψευδείς και απατηλοί. Ο «γεωμετρικός τόπος» όλων αυτών των «δημοκρατιών» δεν είναι τίποτε άλλο παρά η ανυπαρξία και η συγκάλυψη της αληθούς δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό προσπαθούν oι πολιτικοί και οι θεωρητικοί να αποκρύψουν τον ολιγαρχικό χαρακτήρα των σημερινών κοινοβουλευτικών πολιτευμάτων και το γεγονός ότι η δημοκρατία δεν υπάρχει πουθενά στον σημερινό κόσμο. Έτσι συγκροτούν τον ισχυρό πυρήνα της κυρίαρχης ιδεολογίας – η ιδεολογία εννοείται εδώ όχι ως ένα απλό σύνολο ιδεών, αλλά με την έννοια της ψευδούς συνείδησης που ανέλυσε ο Μαρξ: ως ένα σύστημα ιδεών που προσφέρεται όχι για την κατανόηση αλλά για τη συγκάλυψη της πραγματικότητας^. δηλαδή ένα σύστημα εννοιών με ακατοίκητες λέξεις, λέξεις χωρίς αντίκρυσμα, χωρίς γείωση στην πραγματικότητα. Η ιδεολογία χαρακτηρίζεται από διχασμό ανάμεσα σε θεωρία και πράξη, από ασυμφωνία ανάμεσα στο λέγειν και το πράττειν.

Επομένως, η χρήση του όρου δημοκρατία, έστω και με την προσθήκη διαφόρων επιθέτων για τον προσδιορισμό των σημερινών κοινοβουλευτικών συστημάτων, από πολιτικούς, κόμματα και δημοσιογράφους αλλά και από πολιτειολόγους και θεωρητικούς, είναι εσφαλμένη και παραπλανητική. Όποιος συνεπώς θεωρεί και αποκαλεί τα σημερινά πολιτεύματα δημοκρατίες, συνοδευόμενες έστω με ένα επίθετο της αρεσκείας του, απατά ή απατάται, άλλη εκδοχή δεν υπάρχει.

Τελευταίως παράγεται ένας ακόμη πληθωρισμός του όρου δημοκρατία - με την προσθήκη επιθέτων όπως «συμμετοχική», «ισχυρή», «διαβουλευτική», «ηλεκτρονική» κ.ά. Όλα αυτά τα επίθετα προσφέρονται από τους εισηγητές τους για να δηλώσουν «πολιτεύματα» που αποτελούν βελτίωση ή υπέρβαση του υπάρχοντος κοινοβουλευτισμού. Στην καλύτερη περίπτωση στα «πολιτεύματα» αυτά oι εισηγητές τους ενσωματώνουν στοιχεία από την (άμεση) δημοκρατία, οπότε είναι εμφανές ότι τα καινοφανή επίθετα είναι περιττά και επιζήμια, διότι δημιουργούν συγχύσεις. Εξυπηρετούν μόνο την προσωπική ματαιοδοξία των εισηγητών τους. Δεν χρειάζονται καινούρια επίθετα για τη δημοκρατία. Το μόνο επίθετο που μπορεί να γίνει αποδεκτό είναι «άμεση», αν και αυτό είναι πλεονασμός. Η δημοκρατία δεν μπορεί παρά να είναι άμεση.

_____________________

Σημείωση:

Μία πρώτη μορφή κειμένου δημοσιεύθηκε στο συλλογικό Demokratie in Bewegung. Η δημοκρατία σε κίνηση, έκδ. Ανωτ. Σχ. Καλ. Τεχνών, Αθήνα 2009.

Η παρούσα δημοσιεύθηκε στην μηνιαία εφημερίδα Βαβυλωνία, αρ. 70, Φεβρουάριος 2011.

[1] Πολιτικά, 4, 1294β9-11: δημοκρατικὸν μὲν εἶναι τὸ κληρωτὰς εἶναι τὰς ἀρχὰς τὸ δ’ αἱρετὰς ὀλιγαρχικὸν.

[2] Αριστοτέλης Πολιτικά, 3, 1275a25.

[3] Ἐλευθερίας ἕν μὲν τὸ ἐν μέρει ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν (Αριστοτέλης Πολιτικά 6, 1317b2-3).

[4] Για περισσότερα περί άμεσης δημοκρατίας βλ. Οικονόμου Η άμεση δημοκρατία και η κριτική του Αριστοτέλη, Αθήνα, 2007, και φυσικά τα σχετικά κείμενα του Κ. Καστοριάδη.

[5] Βλ. Γ. Ν. Οικονόμου, Από την κρίση του κοινοβουλευτισμού στη δημοκρατία, Παπαζήσης, Αθήνα, 2009, σ. ,

πηγή: Ιστότοπος Κιατίπη